Z cyklu skoczkowie wszech czasów: Janne Ahonen - samotność długodystansowca

  • 2006-03-24 13:42

[strona=1]
W dniu 13 grudnia 1992 roku w niemieckim Ruhpolding debiutował ledwie piętnastoletni Fin - Janne Ahonen. Zajął pięćdziesiąte szóste miejsce w stawce sześćdziesięciu pięciu skoczków. Wyprzedził między innymi kolegę z ekipy - Toniego Nieminena, który po fenomenalnym dla siebie sezonie 1991/1992 nie potrafił się odnaleźć.

W czasie swego debiutanckiego sezonu Janne startował jeszcze we wszystkich konkursach Janne AhonenTurnieju Czterech Skoczni (zajął ostatecznie trzydziestą dziewiątą lokatę), a także w pucharze świata w Predazzo, Mistrzostwach Świata w Falun, gdzie w jednej drużynie z Jussilainenem, Nieminenem oraz Hakalą zajął szóste miejsce. Indywidualnie zakończył mistrzostwa na dość pechowej - trzydziestej pierwszej pozycji.
W tymże sezonie Janne zdobył swoje pierwsze złote medale. Wywalczył je podczas mistrzostw świata juniorów w Harrachovie, gdzie tryumfował tak indywidualnie, jak i drużynowo.
Uskrzydlony wynikiem zdołał jeszcze popisać się przed własną publicznością i zająć niezłą jedenastą lokatę podczas konkursu w Lahti. Swój debiutancki sezon Janne Ahonen zakończył na pięćdziesiątym miejscu. Był to jeden, jedyny raz, kiedy znalazł się poza piętnastką generalnej klasyfikacji Pucharu Świata.

Od tamtego czasu minęło kilkanaście lat. Miniony sezon był dla Fina dwunastym w karierze, w którym nie wypadł z dziesiątki pucharowego cyrku. Rekord nad rekordy, jeśli spojrzymy, że kolejną w tej kategorii statystyką może pochwalić się legendarny Jens Weissflog, który "tylko" dziewięć sezonów kończył swe pucharowe zmagania w dziesiątce.
Mało tego! Janne jest pierwszym skoczkiem w historii, który aż siedmiokrotnie kończył sezon na podium pucharu. Już rok wcześniej przodownictwo w tej kategorii dzierżył wespół z jednym z Orłów z Absam - Andreasem Felderem, który na pudle stawał sześciokrotnie.

Człowiek maska.

Tak zwano Ahonena przez większą część kariery. Istotnie trudno było wyczytać z twarzy Fina jakiekolwiek emocje. Stoik wśród skoczków. Gdy był w wielkiej formie, wygrywał raz za razem, niczym maszyna. Bez emocji, bez entuzjazmu, swoimi skokami wykonywał precyzyjne, niemal chirurgiczne cięcia. Wybijał rywalom z głowy możliwość wygrania. Kiedy w poprzednim sezonie Bjoern Einar Romoeren ustał skok na odległości 239 metrów, wszyscy zaczęli się zastanawiać - ile skoczy Janne. I byłby Ahonen skoczył pewnie i dziesięć metrów dalej, gdyby wyjątkowo emocje nie wzięły nad nim góry. Trudno powiedzieć, czy się uląkł i nie skoczył tak daleko jak z pewnością mógłby, ale - mimo to - po raz drugi w sezonie przyszło mu lądować tam, gdzie jeszcze narta skoczka nie sięgnęła. Pierwszy raz uczynił to w konkursie w Willingen, gdzie do niebotycznego rekordu Małysza, ku swemu zdziwieniu, dołożył jeszcze pół metra.1 Tymczasem w Janne AhonenPlanicy sytuacja go przerosła. Kiedy na wysokości kilku metrów nad ziemią minął przyprawiający jeszcze cztery lata wcześniej o zawrót głowy - rekord Andreasa Goldbergera, wiedział, że przyjdzie mu frunąć daleko, stanowczo za daleko. Wymusił więc upadek, by skrócić skok, lądując ostatecznie na 240 metrze. Tak daleko jeszcze nikt przed nim nie był.

Statystyki i rekordy.

Janne przekracza bariery. Statystyka, którą od dwóch sezonów bezustannie powiększa, czyni go najbardziej samotnym rekordzistą wśród skoczków. Nie jest tuż za, nie jest w niczyim pobliżu. Wybiega daleko przed szereg. W ilości miejsc na podium wspiął się na nieosiągalny dla innych pułap. Dziewięćdziesiąt sześć2 miejsc, które Ahonen zajmował na "pudle", to przecież aż o dwadzieścia więcej od drugiego pod tym względem Nykaenena. To zdublowany dziesiąty w tej kategorii - kolejny z wielkich Finów - Ari Pekka Nikkola.
Janne jest pierwszym skoczkiem, który wygrywał sześć razy z rzędu3 , jest pierwszym (i jedynym jak dotąd), który wygrał dwanaście konkursów w sezonie. Wszystko to sprawia, że w wielu statystykach przecierał szlak, którym podążać będą inni.




1Początkowo zmierzono mu nawet odległość 155 metrów, ale ostatecznie uznano wynik 152 metry. Ciekawostką jest informacja, którą znaleźć można na stronie Ski jumping hill archive (http://oliverweeger.h103718.serverkompetenz.net/e_index.htm), gdzie w dokumencie pdf poświęconym skokom ponad 145 metrowym widnieje odległość 154.5 metra. Porównując zapisy video skoku Małysza i Ahonena przychylam się jednak do uznania oficjalnego pomiaru, a więc 152 metrów. Tak czy inaczej, jest to aktualny rekord świata w długości skoku narciarskiego na skoczniach dużych. Kolejną ciekawostką może być fakt, że we wspomnianym dokumencie figuruje inny bardzo długi skok, mianowicie: 152 metrowy skok Adama Małysza z Kuusamo. Polak miał uzyskać taką odległość podczas serii treningowej przed pierwszym konkursem sezonu 2003/2004.
2Warto ostatecznie rozstrzygnąć tę myloną w wielu serwisach liczbę. Otóż Janne Ahonen tak naprawdę w zawodach Pucharu Świata stawał na podium 94 razy. Dwa dodatkowe miejsca to zaliczone w poczet zwycięstw i miejsc na podium serie z Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich, które odbyły się w austriackim Kulm 10 i 11 lutego 1996 roku. Pierwszego dnia mistrzostw wygrał Janne przed Goldbergerem i Nikkolą, a drugiego dnia był trzeci za Goldbergerem i Duffnerem. Stąd w statystykach Ahonena o dwa miejsca na podium, w tym jedną wygraną, więcej niż faktycznie miał w Pucharach Świata.
3Sześć konkursów z rzędu wygrywał też Matti Hautamaeki.



[strona=2]

 

Olimpijski pech.

Sportowy życiorys Janne Ahonena jest też najdobitniejszym potwierdzeniem smutnej tezy, że nie można mieć wszystkiego. Jest w tym jakaś ironia losu, że dwaj najwybitniejsi skoczkowie XXI wieku - Małysz i Ahonen nie zostali w dwóch pierwszych Igrzyskach tegoż wieku mistrzami olimpijskimi. Chyba nikt z nas nie byłby specjalnie zdziwiony, gdyby na poprzedniej Janne Ahonen w locieolimpiadzie złotymi medalami podzielili się Hannawald z Małyszem, a w tegorocznej Ahonen z Ljoekelsoeyem. Przecież obie te pary decydowały o kolorycie walki na skoczniach świata, obie stanowiły o wartości rozgrywanych wówczas pucharów. Sama wygrana nie byłaby tak atrakcyjna, gdyby nie wiązała się z pokonaniem wspaniałego, godnego przeciwnika. Tak czy inaczej Janne mistrzem olimpijskim nie został. Ani indywidualnie, ani w drużynie. I chyba już nie zostanie, czego potwierdzeniem jest deklaracja sportowca, jakoby tegoroczna olimpiada była jego ostatnią. Tymczasem na pocieszenie wywalczył sobie, a raczej po raz kolejny potwierdził, miano dużo bardziej wymierne: najrówniejszego wśród równych. Nikt nie ma przecież wątpliwości, że wspaniały Fin, który tak zachwycał nas w ubiegłym sezonie, wciąż jest jednym z najpewniejszych skoczków wśród światowej czołówki.

Turniej Czterech Skoczni.

Jeśli Ahonen zechce kontynuować swą przebogatą karierę, to z pewnością w przyszłym sezonie zawalczy o zostanie najwybitniejszym skoczkiem w historii Turnieju Czterech Skoczni. W tym roku zrównał się w ilości zwycięstw z Jensem Weissflogiem. Brakuje mu doń jednak jeszcze jedno miejsce na podium, albowiem Niemiec stawał na nim dziewięciokrotnie. Wszystko jednak jeszcze przed nami. Głęboko wierzę, że Ahonen nie składa broni. Gdyby się tak stało, że w przyszłym sezonie ponownie wygrałby TCS, to nie tylko wyrówna rekord Wirkoli w ilości wygranych pod rząd, ale też zostanie pierwszym skoczkiem w historii, który wygrywał tę prestiżową imprezę pięć razy. Ciekawostką jest fakt, że Janne zwyciężał już TCS nie wygrywając żadnego z konkursów (1999), wygrywając jeden (2003), dwa (2006), trzy (2005). Może więc pora na powtórzenie wyczynu Svena Hannawalda (i poprawienie kilku innych rekordów przy okazji)?

Samotność długodystansowca.

Kiedy przyglądamy się karierze tego fascynującego skoczka, możemy ze zdumieniem zaobserwować, że walczył on ze wszystkimi wielkimi swoich czasów. Był przecież na pucharowych pudłach już w epoce Goldbergera. Przeczekał jednak i Goldiego, i Peterkę, i Schmitta, i wreszcie Małysza, za którego panowania wiodło się Jannemu zdecydowanie najgorzej. Pisano o nim "wiecznie drugi". W istocie tak to wyglądało. Nim Janne został ostatecznie pierwszym, musiał się zadowalać "tylko" samym byciem w czołówce. Pech dotyczył również imprez rangi mistrzowskiej. Mimo że jest posiadaczem jednej z najbogatszych medalowych kolekcji (aż dwadzieścia jeden krążków indywidualnych i drużynowych - od MŚ Juniorów po Igrzyska Olimpijskie)4 , to jednak walka o indywidualne złoto na poważnych imprezach niemal zawsze toczyła się dla Janne przy drzwiach zamkniętych. Chlubny wyjątek stanowiły Mistrzostwa Świata na k 90 w Trondheim w 1997 roku. Podczas tego konkursu, w czasie którego walczył między innymi z Robertem Mateją, udało mu się zdobyć upragniony tytuł mistrza świata. Natomiast już podczas mistrzostw w rodzinnym Lahti w 2001 roku powiedział: "walczę o złoto, godzę się ze srebrem." Komu bowiem przychodziło do głowy, że ktokolwiek będzie w stanie nawiązać walkę z Adamem Małyszem? Wyczyn z Trondheim powtórzył osiem lat później w Oberstdorfie. W sezonie, w którym wziął po prostu wszystko, został też mistrzem na skoczni k 120, tocząc piękną walkę ze swym największym rywalem - Roarem Ljoekelsoeyem.




4Medale wyszczególnione w tabeli, którą zamieściłem na końcu opracowania.

[strona=3]

 

Kryształowa kula - ziszczone marzenie.

Po kryształową kulę dobijał się bardzo długo. Co prawda na pudle stawał już jako nastolatek, kiedy to dwa razy z rzędu (w sezonach 1994/1995 i 1995/1996) był trzeci, ale po raz pierwszy Janne Ahonen z Kryształową Kulą w 2004 rokunajbliżej zdobycia kryształowej kuli był dopiero w 1999 roku. Niestety, mimo iż prowadził przez zdecydowaną większość sezonu, w dramatycznej walce podczas konkursów na słoweńskiej Letalnicy, przegrał ostatecznie z Martinem Schmittem. Swej pierwszej wymarzonej kryształowej kuli za zwycięstwo w generalnej klasyfikacji pucharu świata doczekał się w pięć lat po dramatycznym boju z niemiecką gwiazdą skoków. W sezonie 2003/2004, w którym popularny Maddin był już tylko cieniem samego siebie, Janne kwitł i odpierał ataki nowej norweskiej gwiazdy skoków - Roara Ljoekelsoeya. Ostatecznie, mimo zaledwie trzech zwycięstw (dwóch w Libercu 10 i 11 stycznia 2004, jednego w Willingen 14 lutego 2004) 14 marca 2004 roku na ostatniej w sezonie arenie pucharowych zmagań, którą wyjątkowo - ze względu na odbywające się w Planicy Mistrzostwa Świata w Lotach - było norweskie Oslo, Janne odebrał swą pierwszą kryształową kulę. Nie był to jednak tryumf w blasku fleszy i w oczekiwaniach fińskiego wojownika pozostał spory niedosyt. Po pierwsze na żadnej z głównych imprez sezonu nie był postacią pierwszoplanową (Turniej Czterech Skoczni w fenomenalnym stylu wygrał Norweg - Sigurd Pettersen), po drugie przez cały sezon Finowi deptał po piętach inny Norweg - Roar Ljoekelsoey, który ostatecznie wygrywał w sezonie aż siedem razy i został też mistrzem świata w Planicy. Gdy dodamy do tego, że Janne wygrał z Roarem tylko o 10 punktów, to przy ogólnym bilansie zwycięstw 7:3 dla Norwega możemy zrozumieć niepełną satysfakcję zwycięzcy.

Sezon perfekcyjny.

Przerwa pomiędzy sezonami została przez tryumfatora pucharu wykorzystana na sportowo, lecz bez nart. Lato urozmaicił sobie startami w wyścigach samochodowych, twierdząc wszem i wobec, że to zima jest od skakania, a nie lato. Ile było w tym racji, wszyscy mogliśmy się przekonać już wkrótce.
Zaczęło się niczym film grozy, wg teorii Alfreda Hitchcoka - trzęsieniem ziemi. To co zrobił Janne w pierwszym konkursie, było po prostu nokautem. To było zwycięstwo w stylu Małysza, i to z najlepszego sezonu. Z różnicą 43,2 punktu, z trzecią notą w historii skoków narciarskich (318,7) Janne po prostu upokorzył czołówkę. Stuczterdziestodwumetrowy skok Ahonena z drugiej serii, w której najlepsi z trudem dolatywali sto trzydziestego metra, mógłby zostać nagrany i wysłany do Sevres jako wzór skoku narciarskiego. Nokaut z otwierającego sezon pierwszego konkursu w Kuusamo okazał się być dopiero przygrywką do fenomenalnych Janne Ahonen z Kryształową Kulą w 2005 roku.występów Fina. Drugi konkurs przyniósł mu kolejną wspaniałą wygraną, tym razem z przewagą "tylko" 20 punktów. Jak się okazało, Janne bez większych problemów wygrał też dwa konkursy w Trondheim i tym samym wyrównał rekord otwarcia sezonu należący do Andreasa Feldera. Nie przekroczył jednak tegoż rekordu i w piątym konkursie w sezonie, w czeskim Harrachovie, musiał uznać wyższość powracającego do światowej czołówki Adama Małysza. Orzeł z Wisły w pierwszym skoku w przepięknym stylu "przestawił" rekord skoczni na 143 metr i tym samym zapewnił sobie dwudzieste piąte zwycięstwo w karierze. Tymczasem rozdrażniony Janne odegrał się wygrywając w kolejnych trzech konkursach (drugim w Harrachovie, dwóch w Engelbergu). Nadszedł 53. TCS i nikt już nie miał wątpliwości - kandydat do zwycięstwa jest jeden, reszta może walczyć tylko o drugie miejsce. Tak też się stało i zwycięstwami w Oberstdorfie, Ga-Pa, Innsbrucku oraz drugim miejscu w wieńczącym Turniej Bischofshofen, Ahonen zapewnił sobie trzecie w karierze zwycięstwo w tej prestiżowej rywalizacji. Janne do końca sezonu wygrywał jeszcze dwa razy (Willingen oraz Titisee-Neustadt). Ustanowił tym samym kolejną, po sześciu wygranych pod rząd (uzyskanych od Harrachova do Innsbrucku), wspaniałą statystykę zwycięstw w sezonie. Ostatecznie miał ich dwanaście. Gdy wspomnimy jeszcze medale (złoty, srebrny i brązowy) zdobyte przez Janne podczas odbywających się w Oberstdorfie Mistrzostwach Świata, to możemy spokojnie stwierdzić, iż był to dla fińskiego "dominatora" (tak ochrzciła go prasa) sezon perfekcyjny.

[strona=4]

Niewyraźna przyszłość.

"Jesteśmy tutaj, by skakać, a nie się uśmiechać" - to zJanne Ahonendanie, wypowiadane dość często przez Janne, stało się jednym z najbardziej charakterystycznych sloganów, jakie słyszeliśmy w ostatnich latach. Obok "dwóch równych skoków" Małysza z całą pewnością właśnie dewiza Fina zostanie na długo zapamiętana przez kibiców z całego świata.
Niestety, wszystko co dobre ma swój koniec. Nie Janne pierwszy i nie ostatni musiał się o tym przekonać. Tegorocznego sezonu z pewnością nie zaliczy do udanych. Pomimo iż po raz czwarty zwyciężył TCS, to jednak ani na odbywających się w Kulm Mistrzostwach Świata w Lotach, ani podczas konkursów olimpijskich we włoskim Pragelato nie odgrywał żadnej znaczącej roli. Nie udało się także wielkiemu Janne wyrównać rekordu Adama Małysza i po raz trzeci z rzędu zatryumfować w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Z dorobkiem 1024 punktów zajął tym razem drugie miejsce.
Przyszłość Janne rysuje się mało wyraźnie. Skoczka, który tyle razy stawał na podium, tak naprawdę interesują już tylko zwycięstwa. W tym kontekście nie dziwi gorycz z powodu niezdobycia olimpijskiego złota. O tym, czy Ahonen zdoła wykrzesać z siebie siły na jeszcze jeden wielki sezon, przekonamy się za rok.




Sezony Janne Ahonena w "10" Pucharu Świata:
SezonMiejsce
1993/1994miejsce 10
1994/1995miejsce 3
1995/1996miejsce 3
1996/1997miejsce 8
1997/1998miejsce 9
1998/1999miejsce 2
1999/2000miejsce 3
2000/2001miejsce 5
2002/2003miejsce 4
2003/2004miejsce 1
2004/2005miejsce 1
2005/2006miejsce 2



Janne Ahonen na podium TCS:
SezonMiejsce
1994/1995miejsce 3
1997/1998miejsce 3
1998/1999miejsce 1
1999/2000miejsce 2
2000/2001miejsce 2
2002/2003miejsce 1
2004/2005miejsce 1
2005/2006miejsce 1


Medalowy dorobek Janne Ahonena*
Data/MiejsceMistrzostwa Świata JuniorówMistrzostwa Świata w LotachMistrzostwa ŚwiataIgrzyska Olimpijskie
indyw.drużyn.indyw.drużyn.indyw.drużyn.drużyn.
1993 Harrachovzłotozłoto-----
1994 Breitenwangzłotozłoto----
1995 Thunder Bay-----złoto-
1996 Kulm--srebro----
1997 Trondheim----złotozłoto-
2000 Vikersund--brąz----
2001 Lahti----brązsrebro/srebro (k90/k120)-
2002 Salt Lake City------srebro
2003 Val di Fiemme-----złoto-
2004 Planica--srebrosrebro---
2005 Oberstdorf----brąz/złoto (k90/k120)srebro-
2006 Kulm/Turyn---srebro--srebro

*Jak widać z powyższej tabelki zawodnik w ciągu swej kariery miał tylko dwa lata: 1998 i 1999 kiedy to nie zdobywał medali. Warto odnotować, iż w 1998 r. (w Nagano) był czwarty na małej skoczni, a w 1999 r. (w Ramsau) był czwarty we wszystkich konkursach podczas rozgrywanych tam Mistrzostw Świata.

Mariusz Wesołowski, źródło: Informacja własna

oglądalność: (17345) komentarze: (42)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • jozek_sibek profesor
    Mistrzostwa Finlandi.

    Skocznia duża.

    1.M.Hautamaeki
    2.J.Happonen
    3.J.Ahonen

    Kolejność odwrotna niż na średniej skoczni.

  • anonim

    Janne, znów DOMINATOR ! Tym razem Mistrz Finlandii !

  • zuza początkujący

    na PZN:)sorry:)))

  • anonim
    @zuza

    Baaaaaaaaaaardzo dowcipne :)
    Tylko jak ja Cię tam mam znaleźć ?

  • zuza początkujący

    Usia jestem na interii wpadniesz ?

  • Malyszomaniak bywalec
    FAM

    W takim razie po twoich wyjasnieniach nie dokończonego artykułu proponuje napisać na końcu tegoz artykułu

    C.D.N. najprawdopodobniej nastąpi ..........

    co będzie sugerowało zarówno ciąg dalszy artykułu jak i naszych bohaterów

  • FAN ADAMA MAŁYSZA początkujący

    :),
    dzięki Ci serdeczne drogi mi Polonie.
    Uwagi przyjmuję z pokorą, ale poniekąd mówimy o tym samym.
    Otóż ja w przypisie wyraźnie zaznaczyłem, iż te dwa dodatkowe miejsca na pudle to właśnie owe zaliczone miejsca z dwudniowych MŚ w Lotach.
    I nie ma słowa zaprzeczenia temu, że pudeł było 96. Wpisałem co prawda, że pudeł było 94 mając na myśli konkursy liczone TYLKO JAKO KONKURSY, a nie jako coś jeszcze. Może niezbyt precyzyjny ten przypis, bo faktycznie powinienem dodać, że przy takim traktowaniu MŚ w Lotach każdy dzień był jednocześnie osobnym konkursem PŚ. Umknęło mi to jednak gdzieś po drodze.

    Serdecznie pozdrawiam.

  • anonim

    Wszystko zalezy od umiejętnego prowadzenia zawodnika przez trenera ,
    zalezy kto nim będzie, ale ktokolwiek by nim nie byl ,
    powinien wyciągnąć najpierw wnioski z pracy swojego poprzedniak , przeanalizowac wszystko i to dokladnie , jak i co i kiedy przebiegalo ,

    najbardziej chyba chodzi o to , zeby Adam zaufal nowemu trenerowi a i sam mial cos do powiedzienia ,
    zaufanie to bardzo wazna sprawa,
    ja o Adama jestem spokojna , to doswiadczony i pracowity zawodnk , wie czego chce ,

    ale to artykul , o Janne , czyz nie ??? :)

  • anonim

    :)sorki ,że pisze nie na temat ale akurat
    stronka skijumping.pl jest moja ulubiona strkonka o skokach:)ok wiec do rzeczyD:
    MACIE MOŻE JAKIES NOWE INFO O THOMASIE MORGENSTERNIE?????(OBOJETNE CO BYLE ZEBY BYLO:p)PROWADZE O NIM BLOGA ,ALE NIGDZIE NIE MOGE ZNALESC O NIM ZANDYCH NOWYCH INFORMACJI..:(:(A TO DLA MNIE EJST BARDZO WAZNE!!:))JESLI MACIE JAKIES NOWE INFO O MORGIM ALBO LINKI DO TYCH ARTYKULOW TO PROSZe napiszcie mi w mejlu albo na tej stronce w komentarzu:))prosze to bardzo wazne...ppozzdrawiam i z gory dziex:*
    moj mejl to :karola_161@poczta.onet.pl
    prosze o jakiekolwiek NOWE info o Morgim...

  • anonim

    Jedno pytanko: Wiecie może czy w Finlandii lub Szwecji odbywają się jakieś letnie zawody w skokach? LGP (lub coś w tym stylu)

    Będę wdzięczny za każdą informację.

  • FAN ADAMA MAŁYSZA początkujący

    Dziękuję pięknie za wszystkie opinie. Cieszy mnie bardzo, że forumowicze potrafią docenić sportowy kunszt bohatera mojego artykułu. To niezwykle krzepiące.

    Co do uwag o "urywaniu się" niniejszego tekstu, to mogę jedynie powiedzieć, iż zgadzam się z nimi. To prawda, przydałaby się jeszcze strona wniosków, ale... nie napisałem jej z premedytacją. Już spieszę z wyjaśnieniem.
    Po pierwsze:
    podjąłem się zadania zaprezentowania czytelnikom cyklu, którego dwóch pierwszych bohaterów (Małysz i Ahonen) wciąż skacze i to z sukcesami (mniejszymi lub większymi, ale zawsze). Stąd też ciągłość ich karier w pewien sposób wymogła na mnie brak głębszych wniosków, co tyczy się obydwu tekstów. Ktoś spyta: dlaczego więc już pisać sylwetki skoczków, którzy jeszcze startują? Ano może dlatego, że właśnie oni, jako jedyni spośród tych jeszcze startujących, już teraz zasługują na miano skoczków wszech czasów. Już teraz osiągnęli więcej, niż niejedni arcymistrzowie mogliby osiągać w duecie...
    Po drugie:
    rok temu na łamach tego serwisu ukazał się wyśmienity, duży tekst Pana Wojciecha Szatkowskiego. Nie chciałem, aby mój artykuł był powielaniem tego, co już o Janne napisano, dlatego skupiłem się bardziej na rzeczowym podaniu garści sportowych faktów, jakże często mylonych (czego sam stałem się ofiarą, vide post @Arriva).
    Po trzecie:
    mam nadzieję (graniczącą z pewnością), że o Adamie i Janne dane mi będzie jeszcze coś napisać i wtedy ta brakująca część wniosków ogólnych, które mógłbym wysnuć już teraz, będzie dużo czytelna.
    Po czwarte:
    w poprzednim tekście padło zdanie: "Być może skończył się Adam Małysz zwycięzca, ale nigdy nie skończył i nie skończy się Adam Małysz Mistrz."
    Okazało się, że ani jeden, ani drugi się jeszcze nie skończył. Wobec tego w tekście o Aho wszelkiego pustosłowia się wystrzegałem, zwłaszcza że nie jesteśmy w stanie (na chwilę obecną) powiedzieć cokolwiek pewnego o jego przyszłości.

    Najbliższe części poświęcone będą bohaterom, o których nowinki można wyczytywać już tylko z ich życia prywatnego, ale na pewno nie ze skoczni.

    Serdecznie pozdrawiam.

  • karo początkujący
    Morgi...macie moze jakies NOWE info O Morgim????prosze...

    hej:)sorki ,że pisze nie na temat ale akurat
    stronka skijumping.pl jest moja ulubiona strkonka o skokach:)ok wiec do rzeczyD:
    MACIE MOŻE JAKIES NOWE INFO O THOMASIE MORGENSTERNIE?????(OBOJETNE CO BYLE ZEBY BYLO:p)PROWADZE O NIM BLOGA ,ALE NIGDZIE NIE MOGE ZNALESC O NIM ZANDYCH NOWYCH INFORMACJI..:(:(A TO DLA MNIE EJST BARDZO WAZNE!!:))JESLI MACIE JAKIES NOWE INFO O MORGIM ALBO LINKI DO TYCH ARTYKULOW TO PROSZe napiszcie mi w mejlu albo na tej stronce w komentarzu:))prosze to bardzo wazne...ppozzdrawiam i z gory dziex:*
    moj mejl to :karola_161@poczta.onet.pl
    prosze o jakiekolwiek NOWE info o Morgim...

  • anonim
    @Usia

    wejdz na chat

  • Sceptyk początkujący
    Janne Ahonen

    Można Janne nie lubić, jednak należy mieć do niego szacunek za to co osiągnął. Dla tych którzy mówią, że to farciarz, że cały czas ma dobry wiatr, to niech się zastanowią, że dobrego wiatru nie można mieć przez kilkanaście sezonów. Z pewnością jeśli chodzi o warunki, to częściej szczęście ma do nich Ahonen niż chociażby Małysz. Nie wydaje mi się żeby Ahonen zakończył teraz karierę, jeszcze z jeden sezon poskacze.

    Co do artykułu to naprawdę dobry, jednak tak jak już wspomnieli przedmówcy, końcówka tak jakby się urywa.

  • anonim
    @Małyszomaniak

    Polo de facto woli "dmuchac na zimne". Bo już w pierwszym sezonie naszej Kadry A z Kuttinem oni już wyszli na igelit, zanim reszta konkurentów w ogóle pomyślała o treningach.
    Dlatego chce chyba uniknąć powtórki z LGP 2004...
    A przy nieumiejętnym rozłożeniu planu treningowego może sie to skończyć podobnym efektem. Lub nawet mega formą na jakiś krajowy "Puchar o Złoty Nocnik", w czerwcu.
    Zresztą sam Adam o tym mówił, że forma może przyjść teraz, tuż po sezonie.

  • Malyszomaniak bywalec
    @FAM @mmm_Krakow @Anis

    @FAM - Każdemu może się zdażyć ja też stale mam problem z MIKESKĄ i zawsze mi wypada jego nazwisko z głowy
    @mmm_Krakow - Myślę że Tajnerowi jednak dokładniej o co innego chodziło a kwestia wzrostu formy akurat w tym momęcie wymaga troche większego zaangażowania w plan jak i dobrego rozeznania terenu żeby ani nie przedobrzyć ani zawalić
    @Anis - Ano trudno ale wydaje mi się że po ostatniej kontuzji oraz braku chęci ze strony skoczków którzy prawdopodobnie chca poprostu odpocząć od bardzo ciężkiego sezonu to jest bardzo zrozumiałe

  • anonim

    Sorry, że nie na temat pisze, ale to ważne !!Na *** napisali, że w tym roku mecz Skoczkowie - RAP sie nie odbedzie !!Szkoda bo znowu by było wielkie święto. Co o tym sadzicie ?

  • anonim
    @Małyszomaniak

    Może właśnie dlatego Polo mówi, że zapyta wprost kandydatów kiedy zamierzają zacząć treningi.

  • FAN ADAMA MAŁYSZA początkujący

    @Arriv,
    mea culpa. To oczywiście zostanie zmienione. Korekta już płynie mailem do Naczelnego.
    Niewiarygodne, ale pomyliłem Roara z Sigurdem. Na swoją obronę mam to, że nie tylko ja się utwierdzam w tym błędzie, ale to żadne pocieszenie.
    Jeszcze raz przepraszam.

  • Malyszomaniak bywalec
    @mmm_Krakow

    Przy odpowiednim prowadzeniu i w odpowiedni sposób (Treningi przed sezonem) Moga tę mega fomę przyhamować do początku sezonu jeśli odpocznie przed samym sezonem a właściwie jeśli bedzie odpowiednio z głową pomyslany plan to napewno nie zniknie ta forma przypuszczam natomiast że będzie ona zniżkowała szczególnie w środku sezonu bo na koniec znów się podniesie.

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).