„Zdobyć medal i skończyć karierę? To byłoby piękne zakończenie” – Kraft o igrzyskach 2030

Stefan Kraft zadeklarował niedawno, że będzie skakał maksymalnie do 2030 roku, ale dziś przyznaje, że tej daty nie traktuje jako ostatecznej. Medal na igrzyskach byłby dla niego pięknym zwieńczeniem kariery. Na razie 33-latek ma bliższy cel: skakać równiej niż poprzedniej zimy i znów wygrywać w Pucharze Świata. W rozmowie ze Skijumping.pl opowiada, czego latem nauczył się od młodszych zawodników z reprezentacji i jak ojcostwo zmieniło jego codzienność.

Skijumping.pl: Jak się odnajdujesz w roli taty? Jak się czujesz przed początkiem zimy?

Stefan Kraft: To fajny czas. Oczywiście wszystko się zmieniło. Po powrocie z treningu nie ma kanapy ani telewizji. Bawię się z córką na podłodze. Jest przeurocza i z każdym dniem mamy z tego coraz więcej frajdy. Dobrze przepracowałem przygotowania i cieszę się na nadchodzącą zimę.

Czy ojcostwo zmieniło twoje letnie przygotowania? Spędzałeś więcej czasu z rodziną?

Spędzałem więcej czasu na skoczni <śmiech>... Nie byłem zadowolony z poprzedniego sezonu. Dużo czasu poświęciłem na skoki i siłownię. Ograniczyłem spotkania ze znajomymi i trochę skróciłem urlop, żeby mieć więcej czasu dla rodziny i przyjaciół.

Czytałam, że latem sporo nauczyłeś się od młodszych zawodników. Czego się od nich nauczyłeś?

Myślę, że od każdego można się czegoś nauczyć. Mają naprawdę silne nogi. Widać to na siłowni. Podpatrzyłem kilka ćwiczeń, które mogą mi pomóc lepiej skakać. Podobnie przy imitacjach na wózku. Świetnie pracują w stawach skokowych. Dobrze ustawiają narty w locie. Dużo nad tym pracowałem latem. Można się uczyć od najlepszych.

Trudno zmienić wieloletnie przyzwyczajenia? Masz duże doświadczenie i swoje sposoby na trening. Trudno zacząć robić coś inaczej?

Tak, bardzo trudno. Skaczę już od ponad dwudziestu lat. Przez dziesięć lat skaczesz tak samo, a teraz chcesz coś w tym zmienić. To naprawdę trudne. Trzeba skakać, skakać i jeszcze raz skakać, żeby poczuć różnicę. Dlatego latem spędziłem dużo czasu na skoczni.

Czy z poprzedniego sezonu wyniosłeś coś dobrego? Nie był dla ciebie łatwy. Co chciałbyś przenieść na kolejną zimę?

Tak, oczywiście. W jednym konkursie skakałem nawet w żółtym plastronie. Początek był bardzo dobry. Końcówka też. Miałem po drodze trudny okres, sporo się męczyłem. Ale w ostatnim konkursie niewiele zabrakło mi do podium. Po tym trudnym sezonie trochę odzyskałem czucie w skokach. Przez całą zimę brakowało mi jednak stabilności. Pracowałem nad tym, żeby moja technika sprawdzała się w każdych warunkach i na każdej skoczni. Mam nadzieję, że dobrze wykorzystałem na to lato.

Mówiłeś, że skaczesz od ponad dwudziestu lat. Przed tym sezonem jest sporo zmian. Dużo o nich myślisz?

Co roku jest dużo zmian. Właściwie co sezon musiałem coś zmieniać. To nic nowego. W kolejnych latach będzie tak samo. Znów coś się zmieni, ale nie zaprzątam sobie tym głowy. Poznałem nowe przepisy i latem dostosowywałem się do nich, żeby dobrze czuć się z tym sprzętem i móc z nim wygrywać. Więc to nie ma dla mnie znaczenia.

Które ze zmian, jakie widziałeś przez te wszystkie lata, wyszły skokom na dobre?

Myślę, że te dotyczące wagi. Tego, by móc ważyć trochę więcej. To była jedna z największych zmian i naprawdę wyszła nam na dobre. Chciałbym, żebyśmy poszli jeszcze dalej w tym kierunku. Wielu zawodników skacze na krótkich nartach, a mimo to nadal je bardzo mało. Myślę, że można coś w tym zmienić. Słyszałem, że FIS planuje takie zmiany w najbliższych latach.

Niedawno mówiłeś, że będziesz skakał najdalej do 2030 roku. Dlaczego wyznaczyłeś sobie tę granicę?

Nie wiem, dlaczego powiedziałem, że to będzie mój ostatni rok <śmiech>... To dla mnie bardzo odległa perspektywa. Trzy czy cztery lata to naprawdę długo. Mam teraz 33 lata. Może nie będę już chciał skakać. Ale jeśli nadal będę skakał, będę w formie, zdrowy i wciąż będę jednym z najlepszych, to czemu nie? Tyle że to wciąż odległa perspektywa. Dlatego mówiłem o igrzyskach w 2030 roku. Zdobyć tam medal i skończyć karierę? To byłoby piękne zakończenie. Ale nie wiem, czy tak będzie.

Co cię nadal napędza po tym mniej udanym sezonie? Co sprawia, że skaczesz dalej?

Chyba przede wszystkim te naprawdę dobre skoki. Latem oddawałem świetne skoki. Leciałem daleko, za wszystkie linie. To wspaniałe uczucie. Chce się przeżywać je jak najczęściej. A kiedy wygrywasz zawody i stajesz na najwyższym stopniu podium, grają hymn Austrii. To daje mi tyle emocji, że chce mi się iść na siłownię czy na skocznię i zrobić wszystko, żeby znów tego doświadczyć.

Jakie masz cele na nadchodzący sezon? Co musi się wydarzyć, żebyś wiosną mógł powiedzieć, że zima była udana?

Chcę skakać trochę równiej niż w poprzednim sezonie. Oczywiście chcę być w czołówce. Wiem, że jeśli oddam dwa dobre skoki, mogę wygrać konkurs. Chcę móc wygrywać w Pucharze Świata. Wtedy będę naprawdę zadowolony.

Bardzo dziękuję.

Dziękuję.

Ze Stefanem Kraftem rozmawiała Kinga Marchela