Loty narciarskie celem Kamila Waszka. „Chciałbym zobaczyć, jak to jest”
Podczas Letniego Grand Prix w Wiśle oddawał jedne z najlepszych skoków w karierze, a tydzień później zaliczył brutalne zderzenie z obiektem w Courchevel. Mimo wielkich oczekiwań, ostatecznie przed polską publicznością i we Francji nie zdobył choćby punktu – również wskutek dyskwalifikacji za sprzęt. Podczas letnich mistrzostw Polski w Zakopanem Kamil Waszek znów znalazł się w czołowej dziesiątce, natomiast inaugurację Pucharu Świata 2026/27 obejrzy z perspektywy telewidza. 20-latek w rozmowie ze Skijumping.pl opowiada, jak podchodził do słabszych wyników w trakcie lata, co zmieniło się w jego treningu i czego chciałby spróbować nadchodzącej zimy.
Skijumping.pl: To było dla ciebie lato z potężnymi wahaniami formy. Najpierw robiłeś furorę przy okazji debiutu w Letnim Grand Prix, potem przyszły słabsze starty, a pod koniec lata znów zacząłeś robić postępy. Jak wspominasz ten okres?
Kamil Waszek: W trakcie sezonu letniego – po dyskwalifikacji w Wiśle – była delikatna tendencja spadkowa. Przyszedł dołek skokowy, ale jesienią coś zaczęło iść naprzód. Nie ma powodu, żeby się przejmować czy załamywać słabszymi startami. Cały czas robię swoje cały i liczę na to, że coś drgnie.
Z twojej perspektywy: media przesadziły z zachwytami nad twoją formą w okresie Letniego Grand Prix w Wiśle?
Nie no, dobrze skakałem... Myślę, że rzeczywiście było dobrze.
To były najlepsze skoki w twojej dotychczasowej karierze?
Myślę, że te oddawane przed Letnim Grand Prix w Wiśle i podczas samych zawodów to były właściwie moje najlepsze skoki.
Tydzień później pojechałeś do Courchevel. Na nieoficjalnych treningach potrafiłeś sobie tam poradzić, ale w zawodach wyglądało to zupełnie inaczej. Co się stało?
Ta skocznia mnie zgniotła… Jeszcze wiało w plecy… Myślałem, że podczas popołudniowych zawodów skacze się tak samo, jak rano, ale wtedy jest to zupełnie inna skocznia.
Długo nosiłeś w sobie zawód wynikający z braku punktów w Grand Prix?
Jak to mówi Kacper Tomasiak, lato jest nieważne. Liczy się zima.
Do letnich wyników podchodzisz zatem z dystansem?
Myślę, że tak trzeba na to patrzeć. Lato jest przygotowaniem do zimy. Jeśli coś nie działa, trzeba coś zmienić. Od tego jest lato.
Latem zmienił się twój trening motoryczny i siłowy. Jak na to zareagowałeś?
Po Courchevel trening był trochę cięższy i nogi były bardziej zmęczone. Teraz już się do tego przyzwyczaiłem i wszystko idzie dobrze.
Po Letnim Grand Prix przyszły kolejne starty bez punktów, tym razem w Letnim Pucharze Kontynentalnym – w Stams i Hinterzarten. Jak to znosiłeś?
Byłem spokojny. Wiedziałem, że oddaję trochę gorsze skoki, ale zdawałem sobie sprawę, że wystarczyłby jeden lepszy, żebym zdobył punkty. Po prostu dalej jeździłem, skakałem i wiedziałem, że jeśli trafię z próbą, będzie dobrze.
W finale Letniego Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal pomogła ci większa skocznia czy skakałeś już lepiej?
Skoki były trochę lepsze, ale im większa skocznia, tym lepiej dla mnie. Na mniejszych obiektach jest mi trudniej. Musimy dopracować moje wyjście z progu. To kwestia treningu. Mam nadzieję, że będzie bardzo dobrze. Oby tak było.
W sierpniu sporo się wokół ciebie działo. Wcześniej trenowałeś i startowałeś głównie w zawodach krajowych albo na niższym szczeblu. Nagle przyszła Wisła, kibice, telewizja i oczekiwania. Lekcja życia?
To fajne doświadczenie. Kiedy dobrze skaczesz, są kibice i taka atmosfera, to jest nie do zapomnienia. Podobała mi się cała ta otoczka, coś nowego.
W Zakopanem zmieściłeś się w czołowej dziesiątce mistrzostw Polski. Jak oceniasz te skoki na tle wcześniejszych startów?
Coś poszło do przodu. To były zdecydowanie lepsze skoki niż w Pucharze Kontynentalnym czy w Courchevel. W drugiej serii jeszcze coś mi nie wyszło, ale pierwszy skok oceniam pozytywnie.
Kiedy siadasz teraz na belce, wciąż myślisz o tym, co masz poprawić, czy podchodzisz do skoku spokojniej?
Jest spokojniej. Nie muszę się aż tak skupiać na poszczególnych rzeczach. Po prostu podchodzę do tego na spokojnie.
Zima tuż-tuż. Wyznaczasz sobie konkretne cele czy wolisz patrzeć na to, co przyniesie każdy kolejny dzień?
Mam nadzieję, że z dnia na dzień będzie lepiej.
Myślisz o debiucie w Pucharze Świata, pierwszych punktach czy o czymś zupełnie innym?
Bardzo chciałbym zobaczyć, jak to jest skakać na mamucie.
W marcu w przestrzeni medialnej debatowano na temat ewentualnego powołania cię na finał Pucharu Świata w Planicy. Ostatecznie do tego nie doszło. Czujesz się dziś bardziej gotowy na taki start?
Myślę, że jestem dużo bardziej gotowy niż byłbym w marcu – minionej zimy. Nie wiem, czy będzie to Planica, czy inna skocznia do lotów, ale zdecydowanie chciałbym spróbować.
Pytasz kolegów, czym loty różnią się od skakania na dużej skoczni?
Teoretyczną wiedzę już mam, od kolegów.
I co mówią?
Że to zupełnie inna skocznia, trzeba lecieć i ciągnąć… Chciałbym się przekonać.
Oby się udało. Dzięki za rozmowę.
Dziękuję.
Z Kamilem Waszkiem rozmawiał Dominik Formela