Wieści ze świata skoczni narciarskich #17

@MarcinBB

Ja czterotomówką z suplementem dociążam andruty z kajmakiem. :-D

@MarcinBB

„Możemy reformować własny język, ale niech to będzie nadal nasz, polski język.”
To jedno z najpiękniejszych zdań, jakie dzisiaj usłyszałem/przeczytałem. 😉
A co do encyklopedii, to też posiadam taki papierowy egzemplarz, z którego treści jednak w odróżnieniu od słownika nigdy nie korzystałem, bo zwyczajnie jest zbyt stara (z lat 60. ubiegłego stulecia) i zawiera faktycznie całą propagandę komunistyczną (np. Wanda Wasilewska najwybitniejszą Polką XX wieku 😂). Jest w środku okropnie zniszczona, ale nie od częstego używania, a od upływu czasu. Okładka jest w niezłym stanie, ciężka jest okropnie, więcej używam jej… do prasowania koszulek na dokumenty. 😆

@MarcinBB

Ja szczerze mówiąc zostałbym już na zawsze przy „rz” i „ż” oraz „h” i „ch”, bo jest to już od wielu lat zakorzenione w naszym języku i wiele osób się do tego przyzwyczaiło, zatem nie stanowi to większego problemu, choć mam świadomość, że nie każdemu po drodze z ortografią i sam popełniam czasem dość nieładne błędy. Natomiast jeśli chodzi o angielski zapis słów z cyrylicy w języku polskim, to w pełni się zgadzam, powinno zostać wyraźnie i ewidentnie przypomniane wszystkim, którzy tego używają, że dużo prościej napisać po naszemu, a nie po angielsku, bo to już zupełnie sensu nie ma, a to „Moscow” to już w ogóle jest mega komiczne, razi w oczy i wywołuje salwy śmiechu.

A co do mojego papierowego słownika, to poszukałem dokładnie daty, w której on powstał, bo pierwsza strona za okładką była wyrwana po latach używania przez inne osoby z mojej rodziny. Zatem po zagłębieniu się w gąszczu imion i nazwisk profesorów, którzy go tworzyli, znalazłem datę wydania - 1992 r. Nie jest z PRL-u, ale ma stylu już nieco nie dla mnie, wiele tekstów i wyjaśnień jest napisanych w zawiłym naukowym stylu, co faktycznie może okazać się mylące.

@Arturion

Tak, encyklopedie papierowe to dopiero coś...
Mam jeszcze gdzieś encyklopedię z czasów PRL z całą tą komunistyczną propagandą, gdzie indywidua takie jak Stalin, Breżniew czy Bierut są opisane jako wybitni przywódcy, mężowie stanu, słoneczka ludzkości...
To jest bardzo przydatna rzecz. Używam jej czasem żeby przycisnąć coś, co sklejam, albo czasem się przyda, jak chcesz półeczkę gdzieś przywiercić a nie ma nikogo, kto mógłby Ci ją potrzymać na odpowiedniej wysokości...

@Odlotowo_4567

Nic nie szkodzi. A przyznać sie do błędu i przeprosić to dziś coraz trudniejsza sztuka :-)
A korzystanie z papierowych słowników to dopiero już dziś rzadkość!
Zresztą język się zmienia, coś co kiedyś było błedem, może jutro zostać uznane za poprawne, bo językoznawcy z RJP nie mają zabetonowanych głów. Czasem widzą, że nie warto walczyć z wiatrakami i jeśli większość ludzi używa błędnego kiedyś słowa, to je legitymizują. Czasem sami z siebie zrobią jakąś reformę, żeby zasady były prostsze. Na przykład likwidują jakiś wyjątek od reguły, bo w sumie to on był bez sensu i tylko utrudniał życie.
Ja na przykład w sumie uważam, że należałoby w ogóle zlikwidować takie oboczności jak "ż" i "rz" oraz "h" i "ch". Kiedyś powstały po dwa zapisy bardzo podobnych dźwięków, bo ludzie naprawdę inaczej wymawiali "h" niż "ch" i inaczej "ż" niż "rz". Dziś już prawie w ogóle nie słyszy się różnicy między np. "rzecz" a "żaba" (ewentualnie na Podhalu) czy "chęć" a "hańba". To po co dwa różne sposoby zapisywania tego samego dźwięku? Tylko biedne dzieci w szkołach cierpią przez taki rygoryzm.
Ale już ta anglicyzacja słów z cyrylicy bardzo mnie irytuje i razi. Jeszcze trochę i zaczniemy pisać "Khrushchev" zamiast "Chruszczow" a potem"Moscow" zamiast "Moskwa". Możemy reformować własny język, ale niech to będzie nadal nasz, polski język.

@Odlotowo_4567

W słownikach też. Ale najlepsze są w encyklopediach. ;-)

@MarcinBB

Przepraszam wszystkich, tekst ze źródła podającego niby informację, że można pisać przez "W" i "V" został źle przeze mnie zinterpretowany i mam do siebie samego pretensje, że powieliłem taki nonsens przez własną głupotę, bo zresztą też nie dotycztałem do końca. Teraz, jako zapoznałem się z tym jeszcze raz na spokojnie, to dochodzę do wniosku, że w tekście było pokręcone i tak naprawdę nie mówi on o tym, że poprawny jest także zapis przez "V", a wyłącznie przez "W".

A co do samego źródła to jest to mój papierowy słownik, który mam w domu, stary egzemplarz i już trochę nie dla mnie, chyba muszę kupić sobie nowy albo prędzej korzystać z zasobów internetu. 😉 W słownikach rodem z PRL-u zdarzają się niezłe cuda. 😅

@Lataj

Po naszemu Klimow, po ichniemu Климов. Zasady transliteracji i transkrypcji z jezyków nie używających alfabetu łacińskiego jasno określa Rada Języka Polskiego przy Polskiej Akademii Nauk, można sobie wszystko wyguglać. Ogólnie polecam stronę Poradni Językowej PWN.
Wszelkie Klimovy, czy Nazarovy to po prostu błędy językowe, kalki z angielskiego.
@Odlotowo
Gdzie znalazłeś informację, że Vorochta to poprawny zapis? Nigdzie w Internecie nie znalazłem takiej informacji.

@Lataj

No po ichniemu tak, czy jednak masz jakieś wątpliwości?

@Arturion

Wołosaty to rzeka, a Wołosate to miejscowość. Zawsze się zastanawiam, które jest które, nawet jak jestem niedaleko w Bieszczadach. 😆

@Wojciechowski

Czyli nie Klimow ani Klimov, a Климов. Albo zamiast Kaliniczenko albo Kalinichenko, to Калініченко, tak? :)

@Odlotowo_4567

Nie bardzo my. Nadali ją Rusini, którzy byli obywatelami I RP. To nazwa ruska, ale i polska zarazem. :-)

(podobnie jak np. Wołosaty czy Hrebenne w granicach obecnej Polski)

Hakuba niestety jest zwijana...

@Wojciechowski

Masz rację - ma polską nazwę do dziś, przecież jej nie zmienili. 😀 To my nadaliśmy ją jako pierwsi i pozostała dotychczas.

@Odlotowo_4567

Dlaczego „kiedyś”? Po prostu ma. :)

No i po ukraińsku to też przecież nie Vorokhta, tylko Ворохта.

@Wojciechowski

Dokładnie, Vorochta to po prostu cudaczna wersja transkrypcji z ukraińskiego Vorokhta. A ukraińskie „V” to mimo wszystko w języku polskim z reguły jest „W”. No i ta miejscowość miała kiedyś polską nazwę, dopiero później nastała ukraińska. Zatem zostańmy przy zapisie jako Worochta. 🙂

@Odlotowo_4567

Nie no, Vorochta to dla nas sensu nie ma. ;)
Worochta to po prostu jej normalna polska nazwa.

Hakuba - zwycięscy konkursów (PŚ)

1. 1996/1997 - Adam Małysz (POL),
2. 1999/2000 - Jani Soininen (FIN)/Finlandia (druż.),
3. 2000/2001 - Martin Schmitt (GER),
4. 2001/2002 - Andreas Widhoelzl (AUT),
5. 2002/2003 - Christian Nagiller (AUT),
6. 2003/2004 - Matti Hautamaeki (FIN).

@Odlotowo_4567

W ramach ciekawostki dodam, że poprawny jest zarówno zapis Worochta, jak i Vorochta. Sprawdziłem, bo myślałem, że z tym "V" przydarzyła mi się literówka, a tu taka niespodzianka, choć bardziej preferowana jest całkowicie spolszczona wersja, czyli Worochta.

@Arturion

Już w 1922 roku w Vorochcie miały miejsce Mistrzostwa Polski, był to niemal tak ważny ośrodek narciarski, jak Zakopane. Co ciekawe, jedną z kategorii wygrała wtedy kobieta, która była przez bardzo wiele lat pierwszą i jedyną mistrzynią Polski.

W kwestii położenia, to fakt, Worochta nie leży aż tak blisko współczesnej granicy polsko-ukraińskiej, samochodem to 304 km, na Słowację jest bliżej, 280 km, ale to kwestia położenia najbliższych przejść granicznych.

Skocznie kompleksu w Hakubie posiadają homologację FIS, ważną do 2029 roku. Ale niestety tamtejszym organizatorom brakuje funduszy. To powoduje, że Hakuba już dawno żadnych zawodów nie organizowała i nie zanosi się, by coś zmieniło się w dobrym kierunku. I teraz, jako gwóźdź do trumny, pojawia się informacja o możliwym zakończeniu finansowania skoczni przez Japońską Agencję Sportu, a to jedyne źródło pieniędzy, które i tak nie wystarcza, by cokolwiek poza treningami i sporadycznie krajowymi zawodami tam zorganizować, ledwo pozwala na utrzymanie kompleksu w dobrym stanie technicznym, bieżące naprawy i konserwacje. Wielka szkoda, bo działanie obiektów w Hakubie, mających przez wiele lat duże znaczenie treningowe, może zostać tak nagle całkowicie zatrzymane.

@Odlotowo_4567

Warto pamiętać, że Worochta to jeszcze przedwojenny ośrodek narciarski. Leży na Huculszczyźnie, więc nie aż tak blisko, ale i nie aż tak daleko. ;-)

A co do tych skoczenek, to na wspomnienie Kielc nóż się otwiera...

W Worochcie jeszcze parę lat temu skoczkowie korzystali z obiektów rodem z lat 80., skakali na 40-letnich matach igelitowych w ramach mistrzostw Ukrainy. Super, że nie tak dawno skocznie doczekały się przebudowy, jest nowy, nowoczesny igelit, profil zmieniony na bezpieczniejszy i przede wszystkim trwa remont najazdu, którego drewniana konstrukcja pamiętała czasy Związku Radzieckiego oraz była już mocno zniszczona pod wpływem czasu i czynników naturalnych. Obecnie trwa wojna, ale liczę, że przebudowane obiekty nie zostaną wcale uszkodzone w wyniku walk, bo to zachodnia część Ukrainy, blisko granicy z Polską. Do tej pory nie było o tym informacji, wręcz przeciwnie, prace przebiegają bez zakłóceń od 2020 roku, w którym rozpoczęto remont zeskoku i montaż nowego igelitu. A kompleks złożony ze skoczni K90, K75, K30, K20, K13, K10 i za rok odbudowanej K45 to naprawdę dobra, nowoczesna, a przede wszystkim wreszcie w pełni bezpieczna baza treningowa, potrzebna ukraińskim zawodnikom i zawodniczkom.

Szkoda tej Hakuby. Chciałbym ją kiedyś zobaczyć w pucharze świata, ale ta myśl zdaje się oddalać z każdym rokiem.