Historia konkursów Pucharu Świata na skoczni Vikersundbakken

  • 2013-01-24 22:47

Skocznia w VikersundSkocznia w Vikersund

Puchar Świata w skokach narciarskich 2012/2013 jest już na półmetku. W tym tygodniu najlepsi skoczkowie świata po raz pierwszy w sezonie wystartują na mamucim obiekcie, a dokładniej na największej skoczni świata w norweskim Vikersund (HS225).

Vikersundbakken, obiekt znajdujący się w tej położonej 80 km na północ od Oslo miejscowości, została uroczyście otwarta w 1936 roku. Historyczny, pierwszy skok na odległość 86 metrów oddał Reidar Andersen. Dwadzieścia lat później miało miejsce pierwsze powiększenie skoczni, aż w końcu na przełomie 1964 i 1965 roku został przebudowany do rozmiarów ówczesnych mamucich obiektów. Największa skocznia narciarska w Norwegii została zainaugurowana w marcu 1966 roku. Wtedy to Bjoern Wirkola wylądował na 145 i 146 metrze, ustanawiając nowy rekord świata w długości lotu narciarskiego. Rok później o 8 metrów dalej poszybował Reinhold Bachler. Austriak również oddał najdłuższy wówczas skok w historii dyscypliny, będący o 4 metry lepszy od wyczynu Larsa Griniego z Oberstdorfu. Vikersund utraciło rekord świata w 1969 roku na rzecz Planicy i jak się miało okazać, na ponowne chwalenie się najdłuższym lotem narciarskim w historii musiało czekać 42 lata.

W 1977 roku Norwegowie po raz pierwszy organizowali Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich. Najlepszym lotnikiem globu został, drugi raz w swojej karierze, Walter Steiner. Szwajcar w swoim najdłuższym skoku poszybował na 142 metr i wyprzedził o 17,5 punktu drugiego w konkursie „Toniego” Innauera. Brązowa śnieżynka FIS-u przypadła reprezentantowi NRD, Henry’emu Glassowi.

Trzy lata później Vikersund zadebiutowało w karuzeli Pucharu Świata. Rozgrywane na mamucim obiekcie trzydniowe zawody (warto zaznaczyć, że drugiego dnia zmagań zbyt silny wiatr nie pozwolił na rozegranie konkursu) odbywały się jednocześnie z Turniejem Szwajcarskim, również klasyfikowanym do PŚ. W premierowych pucharowych zawodach na Vikersundbakken zwyciężył reprezentant gospodarzy Per Bergerud, ale nas cieszył przede wszystkim występ Stanisława Bobaka. Polak zajął drugą pozycję, będąc drugi w pierwszym i pierwszy w trzecim dniu rywalizacji. Co prawda stracił do Bergeruda 15,5 punktu, ale nad trzecim w klasyfikacji Janem Tanczosem uzyskał 64,5 oczka przewagi. O sporym pechu mógł mówić Piotr Fijas. Drugi z naszych reprezentantów zajmował po pierwszym dniu czwartą pozycję z niewielką stratą do podium. Niestety, w trzecim piątkowym skoku brązowy medalista MŚ w Lotach z Planicy upadł na brzuch, zerwał więzadła kolanowe i nie wystartował już w niedzielnych seriach.

Na kolejny Puchar Świata w lotach narciarskich Norwegowie czekali trzy lata. Wtedy to na Vikersundbakken rozegrano trzy konkursy indywidualne. Zawody okazały się wielkim popisem Matti Nykaenena. Czterokrotny zdobywca Kryształowej Kuli zwyciężył we wszystkich rozegranych zawodach, zdobywając istnego narciarskiego hat-tricka. Z racji rzadkości rozgrywania trzech pucharowych konkursów indywidualnych dzień po dniu w jednej miejscowości, wyrównanie wyczynu legendarnego Fina jest niezwykle trudne do osiągnięcia. Jako jedyny dokonał tego Adam Małysz podczas finałowych zawodów w Planicy w 2007 roku.

W 1986 roku rozegrano w Vikersund następne dwa pucharowe konkursy. Ponownie wielkie chwile przeżywali Polacy. Wszystko za sprawą Piotra Fijasa, który lotem na 163 metr ustanowił nowy rekord mamuciej skoczni. Ostatecznie biało-czerwony, który prowadził po pierwszej serii konkursowej, stanął na najniższym stopniu podium pierwszych zawodów, przegrywając jedynie z Andreasem Felderem i Matti Nykaenenem. Austriak okazał się najlepszy również następnego dnia, wyprzedzając swojego rodaka, Ernsta Vettoriego i Nykaenena.

W lutym 1990 roku po raz drugi Vikersundbakken gościła MŚ w Lotach. Z myślą o nadchodzącej imprezie obiekt został przebudowany. Tym samym rekord skoczni należący od czterech lat do Fijasa został poprawiony o 8 metrów przez Matti Nykaenena i Dietera Thomę. To właśnie reprezentant Niemiec okazał się najlepszym lotnikiem świata i zdobył złoty medal. Srebro wywalczył Fin, dla którego był to już piąty medal wywalczony w swoich startach w tej imprezie. Brąz przypadł Jensowi Weissflogowi.

Vikersund do pucharowej karuzeli miało powrócić w sezonie 1992/1993. Wysokie temperatury panujące w mieście nie pozwoliły jednak na zorganizowanie zawodów. Tym samym na kolejne zmagania o Kryształową Kulę norweski mamut musiał czekać do lutego 1995 roku. Zawody odbywały się, przy co rusz powracającym gęsto sypiącym śniegu. Tym razem jednak wiatr nie miał wpływu na rezultaty osiągane przez zawodników. Podwójnym zwycięzcą na Vikersundbakken okazał się Andreas Goldberger. Austriak w pierwszych zawodach z rekordowym lotem na odległość 179 metrów wyprzedził o 13,4 punktu Takanobu Okabe. Trzecią pozycję zajął Norweg Lasse Ottesen. Nazajutrz „Goldi” ponownie poprawił rekord obiektu (188 metrów) i okazał się lepszy od Okabe i Roberto Cecona. W zawodach nie uczestniczyli reprezentanci Polski, którzy w tym samym czasie brali udział w krajowych mistrzostwach w Szczyrku.

28 lutego 1998 miał odbyć się w Vikersund kolejny konkurs Pucharu Świata w lotach narciarskich. Zbyt silny i porywisty wiatr nie pozwolił jednak na przeprowadzenie rywalizacji i organizatorzy podjęli decyzję o przeniesieniu zawodów na niedzielny poranek. Okrojonym do jednej serii zmaganiom wciąż towarzyszyły jednak silne podmuchy wiatru. W tych trudnych warunkach zwycięzcą okazał się Andreas Widhoelzl. Austriak po locie na 185 metr wyprzedził o 0,1 punktu Svena Hannawalda, który w gorszym stylu wylądował 4,5 metra dalej. Trzeci był Akira Higashi. Popołudniu warunki do skakania stały się już idealne. Drugi konkurs został zdominowany przez zawodników z Kraju Kwitnącej Wiśni. Japończycy zgarnęli wszystkie miejsca na podium. Wygrał Takanobu Okabe przed Hiroyą Saito i Noriakim Kasai. Bardzo dobre ósme miejsce zajął Robert Mateja. Polak swoją pozycję zawdzięczał drugiej próbie na odległość 182,5 metra.

Rok później Vikersundbakken przeszła kolejną modernizację. Powodem była organizacja MŚ w Lotach zaplanowanych na 2000 rok. Dzięki temu na obiekcie możliwe stały się odległości ponad dwustumetrowe. Już podczas pierwszych treningów przedskoczków barierę 200 metrów pokonali Tom Aage Aarnes (204 metry) i Terje Nyhus (211 metrów). Spośród światowej elity jako pierwszy przeskoczył ją Sven Hannawald. Niemiec na piątkowym treningu przed zawodami osiągnął odległość 206,5 metra. Chwilę później o pół metra dalej poszybował Andreas Goldberger. Groźnie wyglądający upadek miał Hyun-Ki Kim. Obolałego Koreańczyka zabrakło na starcie mistrzowskiej rywalizacji. Następnego dnia organizatorom przestało sprzyjać szczęście. W sobotę padał deszcz i wiał porywisty wiatr. Ponownie byliśmy świadkami dramatycznego upadku, tym razem w wykonaniu Artura Chamidullina. Na szczęście, Rosjanin wyszedł z niego bez szwanku. Kiedy na belkę wszedł Takanobu Okabe, dostał zielone światło od Mirana Tepesa. Japończyk nie dostał jednak zgody na start od swojego trenera ze względu na panujące na skoczni warunki. Po upłynięciu czasu samuraj został zdyskwalifikowany. Po kilku minutach podobny przypadek spotkał Christofera Duffnera. Rozpętała się burza w gnieździe trenerskim. Ostatecznie pierwszy dzień rywalizacji został odwołany. W niedzielę do problemów z wiatrem doszedł chaos organizacyjny. Po nieustanym skoku na 214,5 metra w wykonaniu Hannawalda jury zawodów podjęło decyzję o restarcie serii. Kiedy jednak na cztery skoki przed końcem serii Fin Jani Soininen zepsuł wyjście z progu, ratował się przed upadkiem na głowę i praktycznie cały zeskok pokonał, zsuwając się na plecach, sędziowie ogłosili ponowny restart z powodu awarii progu. Organizatorzy musieli wziąć kielnie w dłoń i załatać powstałą na końcu najazdu dziurę. Wiatr się jednak wciąż nasilał. Nastąpił kolejny komunikat, iż wszystkie oddane wcześniej skoki są znowu aktualne i do końca serii pozostały cztery próby. Mijała już prawie godzina, a żaden z zawodników nie oddał skoku. Jeden z nich, Goldberger, zszedł do wieży trenerskiej i ogłosił, że w tych warunkach startować nie będzie. Chwilę później trenerzy otrzymali telefony z zapytaniem, czy mogą pozostać w mieście jeszcze jeden dzień. Piętnaście minut później rywalizację odwołano i przełożono na poniedziałek. W anulowanej kolejce bardzo dobry skok oddał Adam Małysz. Wiślanin po locie na 169 metr długo prowadził i w momencie przerwania serii zajmował 7. pozycję. Dzień później pogoda już nie przeszkadzała. Rozegrano trzy serie, po których tytuł mistrza świata wywalczył Sven Hannawald. Niemiec wyprzedził Andreasa Widhoelzla i Janne Ahonena. Szesnasty w rywalizacji był najlepszy z biało-czerwonych, Adam Małysz.

Problemy organizacyjno-pogodowe musiały dość dobrze zapaść w pamięć delegatom FIS. Na kolejny Puchar Świata Vikersund czekało do 2007 roku. Wcześniej, bo w 2004 roku odbyły się tutaj dwa konkursy Pucharu Kontynentalnego, po którym nieoficjalny rekord skoczni (219 metrów) należał do Rolanda Muellera. Dzień przed rywalizacją o punkty do PŚ oficjalnym rekordzistą po locie na 214,5 metra został Michael Uhrmann. Sześć metrów dalej od Niemca poszybował Martin Koch, ale Austriak nie ustał swojej próby. Sobotnie zawody zakończyły się zwycięstwem faworyta gospodarzy – Andersa Jacobsena. Triumfator 55. Turnieju Czterech Skoczni wyprzedził Thomasa Morgensterna i Matti Hautamaekiego. Będący dopiero na 18. pozycji po pierwszej serii, Adam Małysz w drugiej próbie oddał najdłuższy lot kolejki na 206 metr i przesunął się na ósmą lokatę. Następnego dnia organizatorzy kilkakrotnie przekładali start rozpoczęcia zawodów, by ostatecznie po dwóch godzinach ogłosić ich odwołanie. W efekcie kilka reprezentacji, w tym polska, nie zdążyła na samoloty do swoich krajów i musiało zakupić nowe bilety…

Kolejny raz Vikersund gościło konkursy Pucharu Świata w marcu 2009 roku w ramach Turnieju Nordyckiego. W sobotę odbyły się zawody drużynowe, w których dwukrotnie bito oficjalny rekord Vikersundbakken. Najpierw w pierwszej serii lot na 216,5 metra oddał Martin Koch. Jego rezultat poprawił w finale o 2,5 metra Harri Olli. Jeszcze dalej, bo na 224 metrze swój lot zakończył Gregor Schlierenzauer. Austriak jednak nie ustał swojej próby (podobnie zresztą jak pierwszej) i wyraźnym gestem pukania się w czoło pokazał sędziom, co myśli o puszczaniu go ze zbyt wysokich, jak na jego ówczesną formę, belek. Mimo to Austriacy wygrali drużynówkę, stając na podium w towarzystwie Finów i Norwegów. Polacy w składzie Kamil Stoch, Łukasz Rutkowski, Stefan Hula i Adam Małysz zajęli siódme miejsce. Następnego dnia „Schlieri” kończył swoje skoki już bez upadków i zwyciężył w zawodach nad Simonem Ammannem i Dmitrijem Wassiljewem. Tym samym Schlierenzauer zapewnił swoją pierwszą w karierze Kryształową Kulę. Najlepszy z polskich orłów, Adam Małysz, był ósmy.

W 2010 roku Vikersundbakken przeszła gruntowną modernizację. Wyburzono starą skocznię, a na jej miejscu postawiono nową. Dzięki zmianom w przepisach FIS dotyczących długości najazdu Norwegowie stworzyli największą mamucią skocznię na świecie. Punkt konstrukcyjny przesunięto ze 185 na 195, zaś HS z 207 na 225 metr. Już podczas treningu rekord świata należący od 2005 roku do Bjoerna-Einara Romoerena poprawił o cztery metry Johan Remen Evensen. Norweg niezadowolił się jednak lotem na 243 metr. W kwalifikacjach wylądował jeszcze dalej i lotem na 246,5 metra jest do dziś aktualnym rekordzistą skoczni i nieoficjalnym rekordzistą świata. Podczas całego weekendu nie mieli sobie równych Evensen i Schlierenzauer. W sobotę zwyciężyli ex-aequo z przewagą 46,6 punktu nad trzecim Simonem Ammannem. Nazajutrz Austriak okazał się lepszy od rekordzisty obiektu. Najniższy stopień podium przypadł Adamowi Małyszowi, który lotem na 230,5 metra pobił o 5,5 metra swój ośmioletni rekord kraju.

Rok temu Vikersund po raz czwarty gościło MŚ w Lotach Narciarskich. I tym razem nie obeszło się bez problemów. W piątek skoczkowie walczyli z silnie wiejącym wiatrem. Zawody były kilkukrotnie przerywane, aż wreszcie po fatalnym locie Kamila Stocha na 152,5 metra nastąpiła ponad godzinna przerwa. Ostatecznie rywalizację odwołano, zaś w sobotę miały odbyć się trzy serie konkursowe. Przyszłość jednak zweryfikowała te plany i mistrza świata poznaliśmy po dwóch kolejkach. Został nim Robert Kranjec. Słoweniec specjalizujący się na mamutach wyprzedził rewelację zawodów, Norwega Runę Veltę, oraz Martina Kocha. Austriak w drugiej próbie postawił wszystko na jedną kartę, ale nie ustał swojej próby na 243 metr i musiał zadowolić się brązowym medalem. Stoch zajął dziesiąte miejsce. W niedzielę odbyła się rywalizacja drużynowa. Zwyciężyli w niej podopieczni Alexandra Pointnera przed Niemcami i Słowenią. Polska zajęła siódmą pozycję. Naszym bohaterem został Piotr Żyła, który w ostatnim dniu mistrzostw poprawiał się z każdym lotem średnio o dziesięć metrów i ostatecznie z wynikiem 232,5 metra został nowym rekordzistą kraju w długości lotu.

Do tej pory w Vikersund rozegrano 15 z 18 planowanych konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich (tabele 1.-2.). Zawody w 1993 roku zostały odwołane z powodu wysokich temperatur, zaś drugi konkurs w 2007 roku z powodu zbyt silnego wiatru. Odwołana rywalizacja z 28 lutego 1998 roku została ostatecznie przeniesiona i rozegrana w następnym dniu. Trzykrotnie na norweskim mamucie triumfowali Matti Nykaenen i Gregor Schlierenzauer (tabele 3.-9.). Fin był jednak oprócz tego raz sklasyfikowany na drugim i raz na trzecim miejscu i z dorobkiem pięciu lokat na podium przoduje w tabeli medalowej. Trzykrotnie na podium zawodów stawali Polacy – Stanisław Bobak na drugim, oraz Piotr Fijas i Adam Małysz na trzecim jego stopniu.

Reprezentanci Polski trzynaście razy znajdowali się w pierwszej trzydziestce pucharowej rywalizacji na Vikersundbakken (tabele 10.-15.). Czterokrotnie czynił to Adam Małysz, raz mniej Kamil Stoch. „Orzeł z Wisły” zgromadził w swoich startach 169 punktów, najwięcej z „biało-czerwonych”. Drugi z dorobkiem 80 oczek jest Stanisław Bobak. Dwadzieścia punktów mniej ma trzeci w zestawieniu Piotr Fijas. Punkty naszych orłów z pierwszych sezonów rywalizacji o Kryształową Kulę zostały przeliczone wedle obecnie obowiązującej punktacji. Stoch do tej pory zgromadził 50 pkt., co daje mu czwartą pozycję. Ogółem siedmiu Polaków zgromadziło 410 punktów. Po dodaniu 100 oczek za siódme miejsce w rywalizacji zespołowej w 2009 roku zdobyliśmy na norweskim mamucie 510 punktów do Pucharu Narodów.

Skupmy się na triumfatorach pucharowych zawodów w Vikersund. 40 procent zwycięzców konkursów na Vikersundbakken sięgało później po Kryształową Kulę (tabele 16.-17.). Trzykrotnie zwycięzca z norweskiego mamuta nie mieścił się do czołowej dziesiątki klasyfikacji na koniec sezonu. Najniżej – siedemnasty – był Per Bergerud w sezonie 1979/1980. Co ciekawe, tylko raz zdobywca Pucharu Świata nie zmieścił się w Vikersund w czołowej dziesiątce rywalizacji. W 2011 roku Thomas Morgenstern zakończył sobotni konkurs na 12. pozycji.

Jeżeli sprawa tyczy się medalistów zawodów PŚ na obecnie największej skoczni świata, to 31,11 procent z nich sięgało w tym samym sezonie po indywidualny medal Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata lub MŚ w Lotach. Tylko raz – w sezonie 1979/1980 – w czołowej trójce nie zmieścił się żaden z medalistów głównej imprezy sezonu! Ciekawe, ilu czołowych zawodników weekendowych zmagań na Vikersundbakken sięgnie po medale za cztery tygodnie w Val di Fiemme? Pełna lista medalistów znajduje się na stronie 7. załączonego dokumentu.

Zobacz statystyki zawodów Pucharu Świata na skoczni w Vikersund >>

Wielu zawodników, ale i przede wszystkim kibiców, nie może się już doczekać rywalizacji na mamucie w Vikersund. Z pewnością wszyscy zadają sobie pytanie – czy znajdzie się ktoś, kto pobije należący do Johana Remena Evensena rekord świata w długości skoku narciarskiego? Być może będziemy nawet świadkami lotu powyżej 250 metra? Czy jednak sprawiające na Vikersundbakken zawsze wiele problemów warunki pogodowe pozwolą na uczciwe przeprowadzenie pucharowej rywalizacji? Nie pozostaje nic innego, jak życzyć wszystkim skoczkom, a w szczególności Polakom, dalekich lotów!

Adam Bucholz


Adam Bucholz, źródło: Informacja własna
oglądalność: (16197) komentarze: (45)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • Janeman weteran

    Widze ze wiele osob zastanawia sie czy na Harrachov, zastepowac Mietusa Muranka,lub Hulą...
    Moim jesli kogos bedzie trzeba zastepowac to Kubackiego,z reszta licze na to ze Mietus jednak wskoczy do 55wrl.

  • anonim
    Kwalifikacje

    Pisałem do Eurosport, ani na 1 ani na 2 kanale nie puszczą od początku kwalifikacji, czekam jeszcze na odpowiedź czy będzie to retransmisja, czy tylko pokazanie ostatnich 20 skoków.

  • anonim

    http://www.fis-ski.com/pdf/2013/JP/3858/2013JP3858SLQ.pdf

  • anonim

    Beat (*of2.internetdsl.tpnet.pl), 25 stycznia 2013, 09:15
    snieg nie bedzie przeszkadzał, jedynie w niedziele moze troche mocniej wiać ale jak rok temu sie udało przeprowadzic zawody to i teraz sie uda

  • MirekGZ początkujący

    szukałem i szukałem i coś znalazłem :)

    http://www.vikersund.no/stream/

  • anonim

    Polacy raczej lotnikami nie są (nawet Małysz nie był, co prawda w najlepszej formie nic nie robiło mu różnicy ani rozmiar skoczni ani wiatr i tak skakał dalej niż wszyscy XD) Natomiast myślę, że Żyła będzie dziś skakał po 120m ale za to w niedzielę w 2 skoku skoczy 251m :D
    Stoch pewnie skokami po 200-210m znajdzie się w 7 w konkursach

  • Łukasz początkujący
    Who is the best ?

    Jestem ciekaw jak zaprezentuje się nasza ekipa w Vikersund , Kamil Stoch nie błyszczał tu w zeszłym roku , jak sam przyznał tylko 2 skoki mu wyszły w miarę poprawnie , niestety oddane w złych warunkach , może w tym sezonie dobrze wyczuje tą skocznię . To nie MŚ w lotach , bez presji na spokojnie :-) . Żałuję że nie ma z nami Klemensa Murańki , teraz jego forma znowu zwyżkuje , ale należy mu pogratulować wicemistrzostwa świata juniorów , on i Hlava stanowili by ciekawy duet w tych zawodach , zobaczymy w Harrachovie , może nastąpi rotacja i jeden lub 2 zawodników zostanie zmienionych . Bardzo liczę na dobre występy Krzyśka Miętusa to taka skocznia dla niego , liczę na pozytywne występy Kamila Stocha , na dobre występy Piotra Żyły , na dużą pozytywną niespodziankę ze strony Macieja Kota , hmm co może zaprezentować Dawid Kubacki to dla mnie mega zagadka , on raczej nie jest specjalistą od mamutów , ale Andi Kofler także , a rok temu się przełamał , tym razem Andi i Morgi w spokoju przyszykowują formę na MŚ . Forma Dawida powoli zwyżkuje , oby spodobały mu się loty :-) . Kto mógłby wygrać tu zawody ?
    jest jeden taki zawodnik którego forma idzie wyraźnie w górę , mowa o MŚ w lotach Robertu Kranjcu , to główny faworyt .

  • korus doświadczony
    Mike

    Jakby Klimek teraz po tych wszystkich komplikacjach zaczął jakoś w miarę solidnie punktować (o ile dostałby szansę), to uznałbym to za mały sukces.

    Ogólnie denerwuje mnie to, że po ubiegłym sezonie, a szczególnie po jego końcówce (srebro na MŚJ, podium w Lahti, bardzo dobre loty w Planicy) każdy robił sobie nadzieję, że to nasi juniorzy będą podbijać czołowe lokaty w następnych sezonach. A wyszło, jak wyszło. Odbudowa znowu zeszła nam do MŚJ. A według tego co prezentowaliśmy właśnie w ubiegłym sezonie, to taki Olek Zniszczoł powinien być już na poziomie chociażby Hvali.

  • Mike początkujący
    @korus

    Przyznam, że nie potrafię ocenić wartości tego medalu. Faktycznie Murańka pokonał kilku zawodników z szerokiej światowej czołówki. Z drugiej strony pamiętamy, jak wyglądały finały MŚJ w poprzednich latach i jakie miały przełożenie na wyniki w PŚ czy MŚ - delikatnie mówiąc było ono niewielkie. Szczególnie widać to po naszych zawodnikach, którzy skupiają się na MŚJ i zwykle skaczą tam nadspodziewanie dobrze.
    Co więcej, mam wrażenie, że sukces Klimka po części był pochodną słabości Wellingera i Krafta, którzy powoli spuszczają z tonu. Hvala pokazał, jak wiele dzieli ich i Klimka od najlepszych. Reszta stawki poza kilkoma wyjątkami to jednak nie byli poważni rywale. Mam nadzieję, że nie mam racji i że Murańka faktycznie ma już dołek za sobą. Zobaczymy, co będzie w Vikersund, ale i w juniorskiej drużynówce. A nuż się okaże, że Zniszczoł będzie skakał znacznie lepiej od Murańki i to jednak on wskoczy na Harrachov.

  • anonim
    polscy skoczkowie

    Problem jest taki, że mamy limit 5, a kandydatów na wyjazd do Val di Fiemme 9: Stoch, Żyła, Kot, Kubacki, K.Miętus, Hula, Ziobro, Murańka i Kłusek.
    Ja bym wziął napewno tę 4. Kto następny? Hula skakał równo w PŚ, ale ostatnio zawodził w COC, Ziobro bardzo dobrze w COC ostatnio i w II konkursie w Zakopanem, Murańka ma punkty PŚ i medal MŚJ ale ostatnio w PŚ zawodził, Kłusek wydaje się być najsłabszym bo nic wielkiego nie pokazywał poza konkursem MŚJ. Jeszcze jest Miętus, który od czasu do czasu kwalifikuje się do II serii na wiele prób.
    Ja chyba bym wziął na dzień dzisiejszy Murańkę i jednak Hulę. Zobaczymy co będzie dalej.

  • korus doświadczony
    @Mike

    Sam dzisiaj przyznał w wywiadzie, że miał dołek, mam nadzieję, że dzisiejszy srebrny medal go odblokował. Powiedziałbym, że ten medal akurat ma swą wartość, pomimo że to MŚJ, to wygrał z zawodnikami, którzy regularnie punktowali mając w tym sezonie dobre kilka miejsc w 10.

  • dejw profesor

    Zabieranie Miętusa na zawody jest też decyzją taktyczną. On już od pierwszego periodu PŚ, był blisko wskoczenia do czołowej "55". Także nie uważam że jedzie dlatego bo jest pupilem Kruczka.
    W Vikersund będzie miał kolejną szansę by się do tej "55" załapać. I jeśli i tym razem mu się nie powiedzie, to zgodzę się z @fanem. Przerwa może mu dobrze zrobić, a szansę na Harrachov mógłby dostać któryś z juniorów.
    Ale takie rozważania lepiej odłożyć już jak będzie po zawodach na VikersundBakken ;)

  • Mike początkujący
    @fan

    Kłopot w tym, że Klimek ostatnio też trochę zawodził. O ile jeszcze w grudniu, zwłaszcza po Oberstdorfie, wydawało się, że można na niego liczyć, to już w polskich konkursach dał plamę. Z drugiej strony trudno nie wziąć do kadry wicemistrza świata juniorów. Trudny wybór. Ani Miętus nie jest w tak beznadziejnej formie, ani Murańka w tak fantastycznej (a przede wszystkim równej), żeby podejmować pochopne decyzje.

  • anonim
    @Apoteoza

    Z uwagi o zdrowie zawodnikow FIS jakies 20-25 lat temu przestal notowac oficjalne rekordy swiata w dlugosci skoku narciarskiego. Lot Evensena jest zatem formalnie nieoficjalnym rekordem swiata. Z tego co pamietam, to ostatnim oficjalnym rekordem bylo 194 metrow Piotra Fijasa w Planicy ;)

  • Xellos profesor
    @fan

    Przykro to stwierdzić w kontekście dzisiejszych osiągnięć, ale za Lepistoe był to Maciej Kot. Jeździł wtedy tylko z nazwisko, tak jak dzisiaj jego brat utrzymuje się w kadrze nie wiadomo za co...mimo braku osiągnięć.

  • fan początkujący

    Ja tez jestem tego zdania.Jak nie wywalczy limitu w Vikersund to powinien byc odsuniety od kadry naj akis czas niezaleznie czy znowu bedzie mial pecha czy nie.A do Harrachova zamiast niego Muranka.Jak po kolejnym slabym starcie Mietusa znajdzie sie w skladzie na Harrachow to bedzie swiadczylo o tym ze jednak Kruczek ma w kadrze pupila.Kiedys takim puplem Lepistoe byl Hula, za Tajnera jego syn i Pochwala a za Kruczka Mietus.

  • anonim

    Na Mietusa nie ma co liczyc, jak teraz nie zdobedzie punktow wymaganych (juz 2 raz z rzedu) to powinien zostac odsuniety od startow do konca sezonu...

    popieram ale jeżeli jego forma będzie wzrastać no to ? powinien ustąpić młodszemu dzisiaj występującemu trio

  • anonim

    Realnie to raczej w ten weekend główne role odegrają lotnicy Polacy jeżeli będzie 4 w 30 to znakomicie tym bardziej że jest o co walczyć w generalnej Stoch musi bronić się przed Hilde a może przegonić Koflera, Kot za nim niedaleko Kranjec (1pkt) Takeuchi i Fannemel więc musi się starać utrzymać na 18-tym, Kubacki 9 pkt do 30-ego w generalce Hayboecka tuż za nim Koch i Kraft (dobrze że jest MŚJ) Żyła traci więcej a co do Miętusa np. wyprzedzić Hule

  • anonim

    Maciej Kot ma nowy kombinezon:

    http://www.facebook.com/pages/Maciej-Kot/321931674592535

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).