Historia konkursów Pucharu Świata na skoczni Muehlenkopfschanze

  • 2013-02-07 13:27

Po dwóch tygodniach latania na mamucich skoczniach, najlepsi skoczkowie świata powracają w ramach pucharowej rywalizacji na mniejsze obiekty. Dokładniej na największą dużą skocznię znajdującą się w kalendarzu Pucharu Świata – Muehlenkopfschanze w Willingen. To właśnie w tej niemieckiej miejscowości, sobotnim i niedzielnym konkursem zainagurowana zostanie 5. edycja cyklu FIS Team Tour.

Skocznia w WillingenSkocznia w Willingen
Skocznia w WillingenSkocznia w Willingen

Wybudowany w 1951 roku obiekt na swój pucharowy debiut musiał czekać do 8 stycznia 1995 roku. W premierowych zawodach zwyciężył Andreas Goldberger. Trzykrotny zdobywca Pucharu Świata oddał w obu seriach najdłuższe skoki – odpowiednio na 125 i 126,5 metra – i o 4,5 punktu wyprzedził latającego nieco bliżej od niego Japończyka, Kazuyoshiego Funaki. Podium uzupełnił zawodnik gospodarzy, Dieter Thoma. Jedynym Polakiem biorącym udział w konkursie był Adam Małysz. Wiślanin zajął 49. pozycję i okazał się lepszy jedynie od dwójki Norwegów – Roara Ljoekelsoeya i Steina Henrika Tuffa.

Karuzela Pucharu Świata powróciła na Muehlenkopfschanze w 1997 roku. W pierwszej serii sobotnich zawodów wspaniałym skokiem na 131 metr popisał się Dieter Thoma. Niemiec przysiadł przy lądowaniu, przez co otrzymał niższe noty za styl. W drugiej kolejce jury podjęło decyzję o obniżeniu belki startowej. Ku zawodowi licznie zgromadzonych wokół skoczni kibiców, Thoma nie zakończył zmagań na najwyższym stopniu podium. Po próbie na odległość 119,5 metra przegrał z potrójnym wicemistrzem olimpijskim z Albertville, Martinem Hoellwarthem. Dla Austriaka było to pierwsze od ponad czterech lat zwycięstwo w pucharowej rywalizacji. Trzecią lokatę zajął Primoż Peterka. Następnego dnia Thoma ponownie otarł się o wygraną w Willingen. W zawodach ograniczonych do jednej serii, z powodu decyzji o restarcie kolejki po dalekiej próbie Kazuyoshiego Funaki, zawodnik gospodarzy oddał skok na 122,5 metra. Taką samą odległość uzyskał Hiroya Saito. Japończyk otrzymał jednak zdecydowanie lepsze noty za styl i ostatecznie wyprzedził Niemca o 5,5 punktu. Najniższy stopień podium wywalczył Roar Ljoekelsoey. Polskę podczas tego weekendu reprezentowali Robert Mateja i Wojciech Skupień. Żadnemu z nich nie udało się jednak awansować do czołowej trzydziestki zawodów.

Dwa lata później Willingen było gospodarzem trzech konkursów w ramach Pucharu Świata. Oprócz dwóch zmagań indywidualnych na Muehlenkopfschanze rozegrano zawody drużynowe. Komplet publiczności liczył przede wszystkim na sukcesy Martina Schmitta i Svena Hannawalda, ale te dni zdecydowanie należały do zawodników z Kraju Kwitnącej Wiśni. Najpierw w piątkowym konkursie indywidualnym triumfował Noriaki Kasai, który tylko o 0,6 punktu wyprzedził Schmitta. Swój sukces Japończyk zawdzięczał dalekiej próbie w pierwszej serii na odległość 132,5 metra. Trzeci był inny z samurajów, Kazuyoshi Funaki. Najlepsze wówczas miejsce w sezonie – czternaste - zajął Robert Mateja. Nazajutrz odbyła się rywalizacja drużynowa. W niej pewnie zwyciężyli Japończycy. Azjaci o ponad siedemdziesiąt oczek okazali się lepsi od Austriaków. Podium uzupełniła reprezentacja Niemiec. Gospodarze mogli zająć lepszą pozycję, ale nie pozwolił im na to upadek Hannawalda po locie na 131,5 metra. Nie pomogły im nawet najdłuższe skoki konkursowe Schmitta (132 i 131 metrów). W gronie dziesięciu ekip biało-czerwoni zajęli ósmą lokatę, wyprzedzając tym samym Czechów i Francuzów. W niedzielę ponownie rozegrano zawody indywidualne. Doszło w nich do powtórki podium sprzed dwóch dni, z tą różnicą, iż Martina Schmitta zastąpił Andreas Widhoelzl. Pechowo rywalizację ukończył lider PŚ, Janne Ahonen. Fin nie ustał próby na 122 metr i został sklasyfikowany na czternastej pozycji.

W następnym roku Muehlenkopfschanze została zdominowana przez Andreasa Widhoelzla. Reprezentant Austrii pewnie zwyciężył w sobotnich zawodach, kiedy to po skokach na 127 i 130 metrów pokonał o ponad dwadzieścia punktów Janne Ahonena. Trzecie miejsce zajął lider Pucharu Świata, Martin Schmitt. Następnego dnia Widhoelzl zapewnił sobie sukces już w pierwszej serii. Lotem na 135 metr Austriak poprawił o 2,5 metra rekord skoczni, należący wcześniej do Noriakiego Kasai. Nawet druga próba na 116,5 metra nie była w stanie pozbawić go wygranej. Na podium stanęli obok niego Schmitt i Ahonen, którzy w porównaniu z poprzednim dniem zamienili się miejscami. W niedzielnych kwalifikacjach błysnął Adam Małysz. Polak oddał najdłuższy lot na odległość 129 metrów. W zawodach zajął jednak 25. miejsce, przegrywając o jedną lokatę z Wojciechem Skupieniem.

Latem 2000 roku skocznia w Willingen, kosztem 12 mln marek, przeszła gruntowną modernizację. Jednym z jej efektów było przesunięcie punktu sędziowskiego na 143 metr. Tym samym pobicie należącego do Widhoelzla rekordu obiektu było praktycznie przesądzone. Organizatorzy po cichu liczyli, że w lutym 2001 roku będziemy tutaj świadkami lotu na 150 metr. Tym samym większe odległości oddawane byłyby tylko na skoczniach mamucich. Jedna z lokalnych gazet okrasiła nawet swój artykuł tytułem „Weit, weiter, Willingen”, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „daleko, dalej, Willingen”. Już w pierwszej serii treningowej lotem na 141,5 metra popisał się Noriaki Kasai. W drugiej kolejce wyczyn Japończyka poprawił o pół metra Adam Małysz. Wiślanin powtórzył ten skok również podczas konkursu drużynowego, a nasza reprezentacja zajęła w nim piąte miejsce, tracąc niecałe 7 punktów do sklasyfikowanych pozycję wyżej Niemców. Zwyciężyli Finowie przed Austriakami i Japończykami. Kolejne dwa dni stały pod znakiem rywalizacji indywidualnej. Media zapowiadały ją jako wielki pojedynek Małysza z Martinem Schmittem. Tymczasem w sobotę ulubieniec gospodarzy nie poradził sobie z trudnymi warunkami i po skoku na odległość 97 metrów nie awansował do finałowej serii, zajmując ostatecznie 44. miejsce. Chwilę po nim startował Polak. Po locie na 122 metr zajmował ósmą pozycję. To, co jednak zrobił w finałowej kolejce przeszło najśmielsze oczekiwania. „Orzeł z Wisły” przeskoczył skocznię i mimo problemów przy lądowaniu ustał rekordowy lot na 151,5 metra! Kosmiczny rezultat, będący nieoficjalnym rekordem świata na dużych obiektach, wywindował Małysza na drugie miejsce w konkursie. Polak przegrał jedynie z Finem Ville Kantee. Nazajutrz wiślanin zdystansował konkurencję i po dwóch próbach na 142,5 metra zwyciężył z przewagą 36,5 punktu nad Risto Jussilainenem. Schmitt tym razem był szósty.

W 2002 roku podczas treningów przed kolejnymi zawodami Pucharu Świata w Willingen doszło do groźnie wyglądającego upadku Simona Ammanna. Szwajcar upadł twarzą o zeskok na 50 metrze i został odwieziony do szpitala. Tam stwierdzono u niego wstrząśnienie mózgu i poważne potłuczenia. Konkurs indywidualny zakończył się sukcesem Svena Hannawalda. Tym samym gospodarze mogli po raz pierwszy cieszyć się ze zwycięstwa swojego reprezentanta na Muehlenkopfschanze. Dla „Hanniego” była to piąta pucharowa wygrana z rzędu, dzięki czemu wyrównał rekordowe osiągnięcie należące do Andreasa Goldbergera i Adama Małysza. „Orzeł z Wisły” oddał w zawodach dobre skoki, ale nie na tyle, aby dawały one miejsce na podium. Niemca i Polaka rozdzielili jeszcze dwaj Finowie – Matti Hautamaeki i Veli-Matti Lindstroem. Dzień później rozegrano zawody drużynowe. Triumfowali Austriacy przed Finami, którzy po zaciętej walce pokonali Niemców. Polacy, którzy miesiąc wcześniej zajęli najniższy stopień podium rywalizacji w Villach, tym razem uplasowali się na siódmym miejscu.

Rok później biało-czerwoni nie przyjechali na pucharowe zmagania na największej dużej skoczni narciarskiej na świecie. Zrezygnowali z niemieckich konkursów na rzecz bezpośredniego przygotowania startowego na główną imprezę sezonu – Mistrzostwa Świata w Val di Fiemme. Wielu kibiców żałowało tej decyzji. Adam Małysz tracił zaledwie punkt do lidera Pucharu Świata, Janne Ahonena. Absencja „Orła z Wisły” mogła zakończyć się jego spadkiem na czwarte miejsce w klasyfikacji PŚ i stratą blisko 200 punktów do Svena Hannawalda. Już w sobotę zrealizowała się połowa tego planu. Zwyciężył faworyt gospodarzy, który za skoki na 142 i 147 metr otrzymał od sędziów dziewięć „dwudziestek”. Wiślanina w klasyfikacji Pucharu Świata wyprzedził również drugi na Muehlenkopfschanze Andreas Widhoelzl. Niedzielna rywalizacja zamieniła się jednak w wietrzną loterię. Organizatorzy potrzebowali trzech godzin na rozegranie jedynej serii konkursowej. Słabo wypadł Hannawald, który tym razem zajął dopiero 36. pozycję. Cieszyli się za to Japończycy. Pierwsze miejsce zajął Noriaki Kasai, drugie – Hideharu Miyahira. Podium skompletował Robert Kranjec.

Minął rok i ponownie najlepsi skoczkowie świata przybyli do Willingen. Na skoczni Muehlenkopf nastąpiła drobna zmiana kosmetyczna – punkt konstrukcyjny został przeniesiony ze 120 na 130 metr. Głównym bohaterem konkursu indywidualnego został tym razem Janne Ahonen. Fin po skokach na 132,5 i 133,5 metra pokonał drugiego Georga Spaetha. Najniższy stopień podium zajął główny rywal mistrza świata z Trondheim w walce o Kryształową Kulę, Roar Ljoekelsoey. Adam Małysz po słabej pierwszej próbie (118,5 m), w drugiej poprawił się o dziesięć metrów i ostatecznie zajął dziewiętnastą pozycję. W rozegranych dzień później zawodach drużynowych górą byli Norwegowie. Podopieczni Miki Kojonkoskiego pokonali o blisko 20 punktów Finów. Trzecia pozycja przypadła ekipie gospodarzy. Polacy zajęli siódmą lokatę, tuż za zespołem Austrii.

Następna edycja Pucharu Świata w Willingen została zaplanowana na 2005 rok, zaraz po zakończeniu Turnieju Czterech Skoczni. Z tego obrotu sprawy nie byli zadowoleni niektórzy trenerzy i zawodnicy. Ówczesny trener reprezentacji Polski, Heinz Kuttin, stwierdził nawet, iż jest to Turniej Pięciu Skoczni. Wiele emocji przyniosła, rozgrywana w zmiennych warunkach atmosferycznych, ograniczona do jednej serii drużynówka. Sensacyjnie zwyciężyli w niej reprezentanci Niemiec. Pomimo braku w składzie cierpiącego na syndrom wypalenia Svena Hannawalda i będącego w fatalnej formie Martina Schmitta, gospodarze doprowadzili do euforii zgromadzonych pod Muehlenkopfschanze kibiców. Ich bohaterami byli Georg Spaeth, który poszybował na 147 metr, oraz Alexander Herr, który skoczył metr dalej, ale nie ustał swojej próby. W wyniku upadku Niemiec zerwał więzadła krzyżowe lewego kolana i nie pojawił się już na belce startowej do końca sezonu. Ostatecznie obok gospodarzy na podium stanęli Finowie i Austriacy. Na zaskakująco dobrym, czwartym miejscu, sklasyfikowani zostali Rosjanie. Konkurs nie należał dla Polaków do udanych. Biało-czerwoni zajęli dziesiątą pozycję. Indywidualnie drugi rok z rzędu triumfował w Willingen Janne Ahonen. W drugiej serii Fin poszybował poza elektroniczny pomiar odległości. Początkowo oceniono jego próbę na 155,5 metra. Została ona jednak zredukowana do „zaledwie” 152 metrów, co i tak jest do dziś aktualnym rekordem skoczni. Poprzedni rekordzista – Adam Małysz – zajął tym razem dziewiąte miejsce.

W kolejnym sezonie Willingen widniało w kalendarzu PŚ na tydzień przed inauguracją XX Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Turynie. Z tego powodu na starcie rywalizacji zabrakło reprezentantów Polski. Nie brakowało jednak po raz kolejny emocji. Konkurs indywidualny zakończył się pierwszym w karierze pucharowym zwycięstwem Andreasa Koflera. Austriak wyprzedził swojego kolegę z reprezentacji, Thomasa Morgensterna. Jak się miało okazać, dwa tygodnie później wyżej wymienieni zawodnicy zamienili się miejscami na olimpijskim podium. W połowie pierwszej serii zawodów podjęto decyzję o zmianie długości rozbiegu. Tym samym musiało dojść do powtórzenia 25 skoków. Z pewnością niemiła dla polskich fanów skoków narciarskich musiała być decyzja TVP, która zamiast pokazać próby „słabszych zawodników”, wolała przeprowadzić w studiu wywiad z polskimi reprezentantami w snowboardzie na Igrzyska w Turynie. W zawodach drużynowych najlepsi byli Finowie, którzy wyprzedzili zespoły Austrii i Norwegii.

Następny rok przyniósł pierwsze w historii indywidualne zwycięstwo reprezentanta Norwegii na Muehlenkopfschanze. Anders Jacobsen, bo o nim mowa, po próbach na 148 i 139 metr, pokonał Michaela Uhrmanna i Jerneja Damjana. Polscy kibice liczyli na kolejne, czwarte z rzędu pucharowe podium Adama Małysza. „Orzeł z Wisły” zajął w zawodach siódmą lokatę. Warto jednak pamiętać, iż Polak był w obu seriach tak długo przetrzymywany na belce, iż sam już myślał, że nie otrzyma zgody na start. Rywalizacja drużynowa (tym razem również bez biało-czerwonych) zakończyła się zwycięstwem Austriaków. Zawodnicy Alexandra Pointnera okazali się lepsi od Norwegów i Niemców.

Na kolejny występ reprezentacji Polski w konkursie drużynowym w Willingen musieliśmy czekać do 2008 roku. Nie był to jednak udany powrót. Polskie orły skakały niczym z podciętymi skrzydłami i zajęły dziesiąte miejsce , przez co nie awansowały do finałowej serii zmagań. Triumfowali Norwegowie, którzy wyprzedzili Finów i Austriaków. Następny dzień również należał do gangu Miki Kojonkoskiego. Po skokach na 142 i 147,5 metra, zwyciężył (pomimo choroby) Bjoern-Einar Romoeren. Trzecie miejsce zajął inny zawodnik z Kraju Wikingów, Anders Bardal. Rozdzielił ich Jernej Damjan, który drugi rok z rzędu stanął na podium zawodów na Muehlenkopfschanze. Szczęśliwy z piątego miejsca był za to Thomas Morgenstern. Skoczek z Villach tym samym zapewnił sobie pierwszą w karierze Kryształową Kulę. Adam Małysz zajął w niedzielnych zmaganiach 11. pozycję, ex-aequo z Simonem Ammannem.

Rozgrywane w 2009 roku pucharowe konkursy na największej dużej skoczni narciarskiej na świecie miały szczególny charakter. Zainaugurowały one pierwszą edycję cyklu FIS Team Tour. W rywalizacji drużynowej do końca o zwycięstwo walczyły zespoły Austrii i Norwegii. W Willingen lepsi o 1,7 punktu okazali się zawodnicy dowodzeni przez Alexandra Pointnera. Podium, z ponad stupunktową stratą do dwóch pierwszych ekip, uzupełnili Finowie. Reprezentacja Polski zajęła ostatnie punktowane, ósme miejsce. Faworytem do wygrania indywidualnych zawodów był za to Gregor Schlierenzauer. Austriak pewnie prowadził po locie w pierwszej serii na 144 metr. W drugim poszybował dziewięć metrów bliżej i do samego końca nie mógł być pewien swojej wygranej. Ostatecznie odniósł 20. pucharowe zwycięstwo w karierze, okazując się lepszym od Simona Ammanna i Noriakiego Kasai. Adam Małysz, który po raz pierwszy w sezonie był oficjalnie trenowany przez Hannu Lepistoe, zajął 27. lokatę, przegrywając m.in. z Rafałem Śliżem (18. miejsce).

Willingen okazało się ostatnim pucharowym przystankiem dla skoczków narciarskich przed XXI Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi w Vancouver. Niektórzy, tak jak olimpijska reprezentacja Polski, czy Simon Ammann, odpuściła starty na Muehlenkopfschanze. Inni, tak jak Gregor Schlierenzauer, wystąpili tylko w rywalizacji indywidualnej. Austriak drugi rok z rzędu triumfował na największym dużym obiekcie na świecie. Tuż za nim sklasyfikowani zostali Anders Jacobsen i – ku uciesze zgromadzonych pod skocznią kibiców – Michael Neumayer. Na dwudziestej pozycji konkurs ukończył Grzegorz Miętus. W zawodach drużynowych bliscy zwycięstwa byli Norwegowie. O niewielkiej porażce z reprezentacją Niemiec zadecydował krótki skok Bjoerna-Einara Romoerena na 130 metr. Zdenerwowany rekordzista mamuciej skoczni w Planicy uderzył później ze złości pięścią w szafki dla zawodników, przez co złamał sobie palec… Startujący w rezerwowym składzie Austriacy zajęli dziesiąte miejsce. Nasi rezerwowi spisali się dużo gorzej, kończąc rywalizację na 10. miejscu.

Jakże w innych nastrojach byli polscy kibice po kolejnej drużynówce na skoczni Muehlenkopf. Biało-czerwoni w składzie: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Stefan Hula i Adam Małysz zajęli trzecie miejsce, uznając jedynie wyższość Austriaków i Niemców! Tym samym reprezentacja Polski po raz pierwszy wywalczyła pucharowe podium na dużej skoczni. Następnego dnia było dane nam się cieszyć z dwójki naszych zawodników w czołowej dziesiątce konkursu. Szóstą lokatę zajął Kamil Stoch, zaś dziewiątą Adam Małysz. Wygrał Severin Freund, dla którego było to drugie pucharowe zwycięstwo w karierze. Kolejne miejsca na podium przypadły Martinowi Kochowi i Simonowi Ammannowi.

Po raz ostatni do tej pory Willingen gościło najlepszych skoczków świata w lutym 2012 roku. Drużynówkę zasłużenie wygrali Norwegowie. Prowadzeni przez Alexandra Stoeckla zawodnicy pokonali skaczących bez błysku Austriaków. Po emocjonującej rywalizacji, trzeci stopień podium przypadł Niemcom, którzy wyprzedzili Japończyków o 1,9 punktu. Polacy, w gronie jedenastu startujących zespołów, zajęli siódme miejsce. Również następnego dnia skoczkowie stojący na podium odsłuchali hymn Norwegii. Wszystko za sprawą Andersa Bardala, który oprócz zwycięstwa, wywalczył żółty plastron lidera Pucharu Świata, którego nie oddał już do końca sezonu. Druga lokata przypadła Romanowi Koudelce, trzeci był Daiki Ito. Najlepszy z biało-czerwonych, Kamil Stoch, zajął piątą pozycję. To jego dotychczas najlepszy rezultat w indywidualnych startach na Muehlenkopfschanze.

Do tej pory w Willingen rozegrano 33 konkursy zaliczane do Pucharu Świata – 21 indywidualnych i 12 drużynowych (tabele 1.-2.). Organizatorom udało się rozegrać wszystkie zaplanowane zawody. W tabeli medalowej indywidualnych zmagań na Muehlenkopfschanze przoduje Noriaki Kasai. Japończyk ma w swoim dorobku trzy zwycięstwa i jedno trzecie miejsce (tabele 3.-5.). Jedyny w zestawieniu Polak, Adam Małysz, z jedną wygraną i jedną drugą lokatą zajmuje szóstą pozycję. W rywalizacji drużynowej dominuje reprezentacja Austrii, która posiada cztery triumfy, cztery drugie i trzy trzecie lokaty (tabele 6.-7.). W gronie sześciu zespołów znajdują się również biało-czerwoni z jednym trzecim miejscem na koncie. Po zsumowaniu obu tabel najlepszą ekipą w historii konkursów PŚ w Willingen są Austriacy, którzy zwyciężali jedenastokrotnie (tabele 8.-9.).

Omówmy występy naszej reprezentacji. Polscy skoczkowie 23-krotnie kwalifikowali się do finałowej serii indywidualnych zmagań na skoczni Muehlenkopf (tabele 10.-12.). Jest to wspólny dorobek ośmiu zawodników. Najwięcej, dwanaście razy, ta sztuka udawała się Adamowi Małyszowi. „Orzeł z Wisły” zgromadził w Willingen 382 punkty do klasyfikacji Pucharu Świata. Drugi rezultat – 85 oczek – należy do Kamila Stocha. Trzeci, z dorobkiem 25 punktów, jest Robert Mateja. Łącznie nasi zawodnicy wywalczyli 545 oczek, co po zsumowaniu z 900 punktami wywalczonymi w rywalizacjach drużynowych daje wynik 1445 punktów do klasyfikacji Pucharu Narodów.

Czy zwycięstwo w Willingen jest dobrą wróżbą w walce o Kryształową Kulę? 28,57 procent triumfatorów spod Muehlenkopfschanze wygrywało w tym samym sezonie klasyfikację generalną Pucharu Świata (tabele 13.-14.). Czterokrotnie najlepszy zawodnik na największej dużej skoczni narciarskiej na świecie nie mieścił się w czołowej dziesiątce PŚ. Najniżej – dziewiętnasty – był Martin Hoellwarth w sezonie 1996/1997. Co ciekawe, późniejsi zwycięzcy pucharowej karuzeli zawsze plasowali się w Willingen w pierwszej „10” konkursu.

Skoczkowie stojący na podium zawodów PŚ na Muehlenkopfschanze zdobyli natomiast 30,11 procent wszystkich możliwych indywidualnych medali docelowych imprez sezonu – Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata, bądź też MŚ w lotach. Tylko trzykrotnie – w 2007, 2008 i 2012 roku – żaden z najlepszych zawodników w Willingen nie sięgnął po krążki czempionatu. Pełna lista medalistów znajduje się na str. 7 załączonego dokumentu.

Zobacz statystyki Pucharu Świata w Willingen w formacie PDF >>

W najbliższy weekend po raz kolejny będziemy przeżywać wielkie sportowe emocje. Zawody Pucharu Świata w Willingen tradycyjnie zgromadzą pod Muehlenkopfschanze tłumy fanów tego sportu. Gorąco liczymy na to, iż w sobotę nasi reprezentanci potwierdzą, że druga pozycja zajęta podczas konkursu drużynowego w Zakopanem nie była przypadkiem. W innych krajach trwa natomiast dyskusja, czy już podczas niemieckiego Team Touru Gregor Schlierenzauer pokona, nieosiągalną do tej pory dla nikogo, barierę pięćdziesięciu pucharowych zwycięstw. Pewne jest jedno – czeka nas półtora tygodnia pełnych transmisji ze skoków narciarskich.

Adam Bucholz

Adam Bucholz, źródło: Informacja własna

oglądalność: (16127) komentarze: (91)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • EmiI profesor

    Punkt sędziowski a punkt HS to nie jest to samo. Punkt sędziowski ustalali jak sama nazwa wskazywała sędziowie a punkt HS jest matematycznie wyliczony. Sama skocznia nic się nie zmieniła.

  • anonim
    s

    http://www.skijumping.pl/pokaz.php?show=pokaz_skocznie&id=28
    Kiedy przebudowano skocznie w Willingen?przy skoku Małysza punkt jury wynosił 143m a obecnie 145m.Teraz już rozumiem dlaczego skok Małysza to było dosłowne przeskoczenie skoczni.Ahonen skakał na większej i te 152m spokojnie mógł ustać.Adam natomiast spadał z bardzo wysoka i tylko swojemu niesamowitemu skillowi ustał to;]

  • anonim
    @uni

    Myślę że Kamil pracuje wystarczająco ciężko.Wole żeby to on zdobył ten medal, jednak to wynika z mojej sympatii do Stocha.Jednak jeżeli Kot zdobędzie ten medal nie będę płakał, przeciwnie bardzo się ucieszę.I myślę że nawet wtedy Kamil byłby liderem kadry, bo on jest w niej najbardziej doświadczony.

  • Luthor weteran

    A co do Kamila to fakty są nieubłagane - to Lepistoe zrobił z niego zawodnika regularnie punktującego w PŚ (za Kuttina zdarzało mu się to epizodycznie). To za Lepistoe Stoch odniósł swoje pierwsze bardziej znaczące sukcesy na MŚ (11. i 12. miejsce jak dobrze pamiętam). To za Lepistoe wreszcie Stoch po raz pierwszy musnął światową czołówkę i wygrał swoje pierwsze zawody GP w karierze. Jeden zepsuty sezon niczego nie zmienia.

  • Luthor weteran
    @s

    Gdyby nie wywalono pochopnie Lepistoe, to jestem przekonany, że Kamil już w sezonie 2008/09 dołączyłby do światowej czołówki (może nie od razu ścisłej, ale przynajmniej tej szerokiej), a Małysz biłby się o swoje piąte MŚ w Libercu.

  • EmiI profesor

    @piotr186 Kruczka zwolnić jeśli już to rok temu, dwa lata temu, trzy lata temu a nie teraz kiedy najwidoczniej w końcu nauczył się trenować po tylu latach męczarni. Chyba że Tajner wyznaje zasadę "trenuj tak długo aż si e nauczysz, a jak się nauczysz to Cie zwolnię i zatrudnię kogoś innego do nauki by znowu mieć 2-3 lata z głowy" :P

  • gina profesor
    s

    nie będę się bawić w proroka, a co nie napiszę to to zakwestionujesz.... Kruczek jest już tyle lat.... Lepistoe nie dano takiej długiej szansy...
    i nie mam zamiaru porównywać Stocha do Korniłowa - bo po to zawodnicy trenują by było lepiej nie gorzej....

  • anonim
    Filmik

    https://www.youtube.com/watch?v=zs96C8Sj9cU

    Zapraszam na mój filmik ze skokami Piotrka Żyły
    oraz do subskrypcji mojego kanału na youtube.

  • anonim

    Napisz jakie wyniki według ciebie miałby Stoch gdyby trenował go Lepistoe?Według ciebie Stoch zdobył 4 razy z rzędu KK?Uważasz,że Lepistoe jest geniuszem?Dlaczego unikasz porównań Stocha do Korniłowa?Porównaj wyniki Stocha i Korniłowa z tego okresu.Aha i zobacz w jakim miejscu dziś jest Korniłow a w jakim Stoch.Jak oceniasz przygotowanie Polaków do imprezy docelowej w 2008 roku-MŚwL?Przegraliśmy wtedy z Francuzami...Dodatkowo na inaugurację w Kuusamo przegraliśmy z Francuzami.Wybór Matei do konkursu drużynowego w Sapporo w 2007 i szybkie odstrzelenie Skupnia po loteryjnym konkursie w Zakopanem.Jakie jest twoje zdanie na ten temat?I wszystko działo się za kadencji "geniusza" zza morza.

  • gina profesor
    s

    dziwne - progres w 2 sezonie widzisz, a regresu po wejściu Kruczka to już nie...
    i oczywiście powiem, że Stoch był młodszy za Lepistoe - i nie ma co go porównywać do skoczków z innych państw - bo Wellinger dawno skacze w PŚ a nasi ganiają po jakichś lokalnych konkursikach... po prostu później wchodzą do konkursów PŚ, bo w drużynie jest hierarchia
    co do miejsc Stocha w PŚ
    2003/2004 niesklasyfikowany
    2004/2005 53.
    2005/2006 45.
    2006/2007 30
    2007/2008 30
    2008/2009 30.
    2009/2010 24
    2010/2011 10
    2011/2012 5
    Czy ja dobrze widzę? Największy skok Kamil odniósł w I roku z Lepistoe? Jako dość młody skoczek?

  • anonim
    @DragonL

    Przeciwnie - medal drużynowy jest raczej poza zasięgiem. Żeby tego dokonać, trzeba wyprzedzić 2 z 4 reprezentacji: Austrię, Norwegię, Niemcy, Słowenię. Nie wiem, jak to sobie wyobrażasz... Największe szanse są na K-95 i widzę je w osobach Stocha i Kota. Jak będą skakać na poziomie pierwszej szóstki to wszystko jest możliwe, bo poziom się wyrównał. Skoro Matura jest na liście moich 15 kandydatów do medali indywidualnie, to coś to znaczy. I tutaj chyba nie odkryję tajemnicy przed wami - wolałbym medal Kota niż Stocha. Wtedy może ten drugi zakasałby rękawy do jeszcze cięższej pracy. Bo od takiego momentu to Kot mógłby się okrzyknąć "liderem" kadry.

  • anonim
    gina

    Ja porównuje tylko pracę w Polsce,bo tylko w Polsce Kruczek pracował.

    Hannu Lepistoe(sezony 2006/2007 i 2007/2008):

    Kamil Stoch:
    2006/2007-168 pkt,13 i 11 miejsce w Sapporo
    2007/2008-157 pkt,34 miejsce na MŚwL

    Za "rządów" Fina Stoch osiągał takie wyniki.W 2 sezonie pracy zanotował nawet regres.Błagam tylko nie mów,że wtedy Stoch był młody żeby dobrze skakać.Za przykład niech posłuży chociażby Wellinger,który dopiero w tym roku skończy 18 lat.Ma już 367 punktów w generalce.Denis Korniłow w sezonie 2006/2007 zdobył 282 punkty(jest niecały rok młodszy od Stocha).Nie będę już podawał za przykład Schlierenzauera...

    Łukasz Kruczek:

    2008/2009-146 punktów,4 miejsce na MŚ
    2009/2010-203 punkty,24 miejsce w generalce,w przeciwieństwie do Lepistoe progres w 2 sezonie,16 miejsce w MŚwL

    Fakty mówią same za siebie.Można oczywiście podawać za przykład Małysza,tylko że Kruczek miał mniej czasu na pracę z Adamem niż Lepistoe.Nie mamy pewności czy wyniki niebyłyby podobne gdyby pracował dłużej.A z Małyszem sukcesu osiągnąłby w końcu chyba każdy trener.
    PS.Ja nie jestem żadnym zwolennikiem Kruczka.Podaje po prostu fakty.

  • DragonL bywalec

    a po co odpuszczać zawody, kiedy sam trener i zawodnicy mówią, że nie są zmęczeni, a dodatkowo tak to wygląda? Ci co byli bez formy odpuścili, a ze Polacy często opuszczali Willigen przed MŚ to nie znaczy, że teraz tak ma być, bo mija się to z celem, moim zdaniem. Na medal indywidualny są małe szanse, a drużynowo wielkie, czy pominą jakieś konkursy przed MŚ nie ma znaczenia, ja nie widzę zmęczenia wśród zawodników.

  • asd początkujący

    @ uni

    Inne ekipy odpuszczały konkursy bo byli bez formy; Stoch skakał dobrze w Zakopanem, więc zważając na szansę awansu w PŚ - Kruczek postanowił wysyłać Kamila wszędzie; mamut to nie jest wyznacznik formy dla Stocha - on tam w formie zwykle plasował się na miejscach 3-10 - czyli tak jak teraz; prawdziwy obraz jego formy poznamy w Willingen i Klingenthal; oczywiście za odpuszczeniem Oberstdorfu jestem - ale załóżmy, że Stoch staje dwa razy na podium - w Willingen i Klingenthal - czy wtedy jest sens cokolwiek zmieniać? Boję się tylko, że po prostu "mocy" może zabraknąć - jeszcze w tym tygodniu trenowali w Szczyrku - od jakiegoś czasu właściwie Stoch nie opuszcza skoczni.

  • DragonL bywalec

    wcale nie wiadomo w jakiej formie są ci co odpuścili, a mnie się wydaje, że kadra polska skacze nadal dobrze, a Kubacki będzie lepszy poza mamutami. Na pewno Hula jest w wielkiej formie, w końcu pokonał Krafta w PK i spisał się tam rewelacyjnie. Moim zdaniem drużynowo walka o 2 miejsce bardzo realna. Nie wiadomo jak inni, którzy trenowali.

  • anonim
    @gina

    Kruczka można krytykować,ale ty jesteś ewidentnie do niego uprzedzona?Skąd wiesz,co planuje Łukasz Kruczek?Znasz plany treningowe?A 5 czy 4 miejsce w PŚ Stocha to rzeczywiście będzie kompromitacja...Tak samo jak 4 miejsce w TCS,przegrane minimalnie,wina Kruczka.Gdyby trenerem był Lepistoe to Stoch miał 4 KK z rzędu.Zastanów się czasem co piszesz i przypomnij sobie jak przybysz ze Skandynawii przygotował nas do imprezy docelowej w 2008 roku.

  • gina profesor
    EmiI

    Nie przesadzaj. Na meczach piłkarskich jest czasem dużo więcej ludzi. Zresztą wtedy tam działy się też dantejskie sceny, ale nie było mowy o żadnej panice... I nie co takiego mogłaby zrobić jedna osoba, by wybuchła panika. Chyba jakąś bombę zdetonować...

  • gina profesor
    dw

    Ja myślę, że Kruczek nic sobie nie wyobraża. Ponieważ medal będzie trudno osiągnąć, skupia się na jak najwyższym miejscu w PŚ Stocha, zawsze to jakiś sukces.... Zwłaszcza, że część skoczków nie skakała przygotowując się do MŚ. A same MŚ? Będzie co ma być...

  • MIRABELKE stały bywalec

    no ale juniorzy moga startowac w Oberstdorfie a kadra a moze opuscic te zawody no ale znajac zycie beda startowac bo Kubacki musi sobie skoczyc i zwiedzic kolejne miejsce nawet gdy bedzie w beznadziejnej formie jakiej z reszta teraz jest, punkcine kolejna moze zdobedzie

    Ja nie bardzo widze czym sie kieruje Kruczek w połowyłaniu zawodników, formą? absolutnie nie, ma swoich ulubionych, niektorzy juz zapominaja jak Mietus psuł nam druzynowki, ja bym zrobil to tak zeby moze zostal tam na miejscu Kot, moze by tez sobie zostal w konkursie a pozniej pojechal i odpuscil Oberstdorf a juniorzy by wystartowali w Oberstdorfie a Kot by byl takim dowodca ze ktos bardziej doswiadczony by tam sobie zostal? co wy myslicie o takim pomysle? połowyłanie zawodników w formie powinno być od dawna a juniorzy akurat wróciliby z Ameryczki?

  • anonim

    @uni
    W takim razie nie wiem jak Kruczek wyobraża sobie przejście z mamuta na skocznie normalną. Obawiam się najgorszego; inne drużyny( szczególnie Niemcy i Norwegia) trenowały sobie w spokoju przez 2 tygodnie i w formie będą akurat na MŚ, o ile już nie są w bardzo dobrej dyspozycji. Nasze orły zapłacą za to tournee bez przerwy przez sapporo, Vikersund i Harrachov. Idę o zakład, że w Predazzo "spuchną" i tyle będzie z medalu.

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).