Okiem Samozwańczego Autorytetu: "Przedostatki"

Pozwolę sobie na drobny komentarz z mojej strony. Dzisiaj naprawdę z przyjemnością czytało mi się ten felieton. Jak dla mnie świetnie napisany, tak jak kiedyś. No właśnie... i tu o to mi się rozchodzi.

Wiadomo, że na skijumping wchodzę, żeby zaczerpnąć wiedzy o skokach — tej obecnej i często też historycznej. Zresztą, z tego powodu żałowałem, że swego czasu zaniechano kontynuacji serii felietonów o konkursach PŚ z udziałem Adama Małysza, publikowanych dokładnie w 20. rocznicę każdego kolejnego konkursu, począwszy od Kuopio 2000. Świetne to były felietony, pełne informacji, o których nie miałem zielonego pojęcia; połykałem je łapczywie i czekałem na kolejne, a potem nagle się skończyły. Ale to tylko taka dygresja. Poza tym bardzo sobie cenię u Was naprawdę śladowe ilości clickbaitu.

Spośród tych wszystkich treści, Okiem Samozwańczego Autorytetu to była taka wisienka na torcie, sztandarowe danie tego portalu. Pamiętam, jak nie mogłem się doczekać, kiedy minie kolejny period, bo to oznaczało, że niebawem znowu sobie poczytam felieton, jak się patrzy. I właściwie do tej pory to właśnie po to sięgam najchętniej. Ale odniosłem wrażenie, że wraz ze wzrostem częstotliwości (po każdym weekendzie), spadła jakość treści — przy niektórych felietonach miałem nawet wrażenie, że zostały napisane na siłę. Nadal dobrze się czytało, ale to ewidentnie nie było to.

No i teraz ten felieton to był trochę taki powrót do przeszłości. Mam nadzieję, że na powrót będzie więcej takich, ale gdyby mnie ktoś pytał o zdanie, to ja osobiście wołbym felietony z powrotem nawet co period, ale dłuższe i niekiedy wręcz wybitne jakościowo. Tam to wszystko było jakoś lepiej zebrane. Właściwie nie sposób tu nie wspomnieć o tabelkach, chociażby na tym przykładzie: felietony pisane tydzień po tygodniu, jeden konkurs został odwołany i oto tabelka z weekendu w Vikersund jest niczym więcej, jak wynikami sobotniego konkursu. Jednak period z kilku takich konkursów się składa i wtedy dobrze widać, kto jak wypadł.

Miał być drobny komentarz i był — z tą drobną różnicą, że bez słowa "drobny". Nie mam czasu czytać tu komentarzy, więc nie wiem nawet, czy już ktoś wcześniej zwrócił na to uwagę, czy ja jestem pierwszy. Pozdrawiam i życzę udanych kolejnych artykułów ;-)

Klub "300" - najwięcej występów w konkursach PŚ (po Vikersund 2026):

1. Noriaki Kasai - 579
2. Simon Ammann - 533
3. Kamil Stoch - 482
4. Janne Ahonen - 412
5. Piotr Żyła - 406
6. Manuel Fettner - 390
7. Jakub Janda - 361
8. Wolfgang Loitzl - 356
9. Roman Koudelka - 354
10. Stefan Kraft/Dawid Kubacki - 351
12. Roar Ljøkelsøy - 350
13. Adam Małysz - 349
14. Peter Prevc - 345
15. Daiki Itō - 341
16. Robert Kranjec - 325
17. Michael Hayböck - 324
18. Gregor Deschwanden - 312
19. Karl Geiger - 311
20. Andreas Kofler - 309
21. Martin Höllwarth - 308

Od ostatniej aktualizacji (po Willingen):
- Kubacki wyprzedził Małysza i Ljøkelsøya, a także wystąpił po raz 350. (zajmując 31. miejsce w Lahti). Tym samym cała nasza trójca znajduje się już w top 10 zestawienia. Został jednak następnie dogoniony przez Krafta,
- Kraft wyprzedził Prevca, Małysza i Ljøkelsøya oraz zrównał się z Kubackim, wystąpił też po raz 350. (zajął 19. lokatę w Oslo),
- Deschwanden i Geiger wyprzedzili Höllwartha i Koflera.

Nadto - w niedzielnym Oslo Stoch zapunktował po raz 400. w karierze.

Rocznice, o których znów zapomniałem:

9 marca minęło 25 lat od legendarnego skoku Małysza w Trondheim, którym zapewnił sobie swoją pierwszą Kryształową Kulę (zresztą też pierwszą dla Polski :)).
18 marca minęło 25 lat, od kiedy ją odebrał w Planicy.
20 marca minęło 15 lat od niesamowitego zakończenia sezonu, kiedy to nastąpiło "magiczne", symboliczne przekazanie pałeczki: Stoch wygrał, a Małysz w ostatnim w karierze konkursie zajął 3. miejsce. Tym samym Adam zapewnił sobie także 3. lokatę w klasyfikacji generalnej PŚ. Polska po raz pierwszy w historii zajęła również 3. miejsce w Pucharze Narodów.

@MarcinBB

Z drugiej strony, to samo mógłby napisać Samozwańczy Autorytet AD 2010. Też kończył się wtedy trzeci sezon z rzędu bez zwycięstwa, też był to sezon olimpijski, i wówczas też polski zawodnik zdobył dwa indywidualne medale ZIO :P.

@Kolos

Znów nie czytasz ze zrozumieniem. To ja wychwalam pod niebiosa austriackich trenerów? To ja ich zatrudniałem? Na pewno przyznam, że łatwo u nas nie mieli, ostatni dowód to Twój post. I trudno zaprzeczyć, że summa summarum, te
austriackie nieuki osiągnęły na skokowym "ogólnoświatowym" rynku trenerskim, statystycznie lepsze wyniki, niż cała polska szkoła. Kruczek nie zawojował nawet Włoch, Sobczyk jest zatrudniany, bo ma "referencje Horngachera", jako jego, kiedyś formalny, teraz zapewne - nieformalny - asystent, wsiąkł już mentalnie w "austriacką szkołę". Przecież Sobczyk ćwiczył z Zografskim najpierw w Polsce, Zografski nawet tu zapuścił korzenie... Ciekawe, z jakich powodów woleli bryknąć do Horna i niemieckiej kadry? Coś przy polskiej kadrze nie grało? A w sąsiedniej Słowacji, nawet już - w Polsce - prywatnie ściąga się Słoweńców na "trenerów personalnych", choć przecież nasi fachowcy są w zasięgu wzroku, głosu, wystarczy poprosić... Z czegoś to musi wynikać...
Piszę do znudzenia - na tyle obcesowo traktujemy "cudzesów", że nie ma potrzeby, a i teraz prostu , znów ich prosić o wspomożenie. Zatem musi być ktoś od nas .Ale uważam, że jeśli mamy iść teraz do przodu z młodszymi, najlepszym wyborem byłby lepiej ich znający i lepiej ogarnięty Topór. Nawet, jesli nie wszystko mu wychodzi, bo i w naszym systemie organizacyjnym - nie ma prawa bez przerwy wychodzić. Niemniej - Twój Maciej Wszechmogący- skoro Nasza Partia zdecydowała w swojej nieomylności, że ma zostać, a niech sobie zostaje. A co tam, co nam szkodzi. W sumie, na pewno więcej wie o skokach, niż Miś Z Krupówek. Który może za jakiś czas będzie jedynym kandydatem godnym Nieprzemijającej Potęgi Polskich Skoków.🤣😜

@acka

Jest też inne. Nie wiem czy to malajskie, sudańskie, czy może irokezkie, ale brzmi: " z jakiegoś powodu mamy dwoje oczu i dwoje uszu ale tylko jedne usta" ;-)

@23haze

Serio.

@acka

Kuttin okazał się kiepskim trenerem, poległ w Polsce całkowicie. Jako-tako szło mu tylko gdy pracował z juniorami. Jego dalsza kariera trenerska to też żadne pasmo sukcesów.

Horngacher miał wprawdzie wyniki, ale trafił na super generację zawodników, ale niczego w Polsce nie zbudował i po sobie nie zostawił, teraz to samo jest w Niemczech, w tym, że nawet sportowo zwojował tam mniej.

Thurnbichler to już totalna pomyłka była.

Musimy odejść od traktowania austriackich trenerów jak bóstwo tylko dlat go, że mają austriacki paszport.

@MarcinBB

"Ale to moja prywatna opinia. Tutaj naprawdę ufam sztabowi trenerskiemu i wierzę, że oni wiedzą, co dla niego jest lepsze".
Serio?

A jeszcze kończąc wątek trenera, błędów i wypaczeń sprzętowych, technicznych, "wiedzenia", co jest źle i wyciągania wniosków, ale dopiero od kwietnia. A w następną zimę to dopiero "wam pokażemy"! Jakby ta mijająca zima była jakaś taka niegodna pokazywania.
Paru trenerów zagranicznych już witaliśmy chlebem i solą, częstowaliśmy najpierw staropolskim rosołkiem, by potem wylać za kołnierz czarną polewkę. Było ponad 20 lat temu gderanie na Kuttina i Horna, że nuworysze trenerscy robią sobie praktyki zawodowe na Mistrzu Małyszu i jego padawanach. I nie słuchaliśmy, gdy Kuttin ostrzegał, że dostał padawanów z polskiej szkoły treningu - z podstawowym brakiem umięśnienia niezbędnego do efektywnego skakania na nartach. A po po latach - braliśmy Horna jak guru, i Kuttina pewnie byśmy też brali dziś na kolanach. Thurn - znowu - "praktykant się znalazł, nieudacznik!" A może za 20 lat będzie to taki sam nieudacznik trenerski, jak Horn?
Dlatego nikt rozsądny i z nazwiskiem już raczej do nas nie przyjdzie - inny u nas mental, wielki opór materii, jeszcze większe ciśnienie kibiców i prasy. Po co sobie nerwy rujnować?
Z polskich trenerów - najbardziej rozsądny, ogarnięty, świadomy sytuacji, wymagający i przytomny medialnie - wydaje się na tę chwilę Topór. Jeśli juniorzy nie "mają czasu" i czas ich do PŚ, dlaczego Topór ma "mieć jeszcze czas"?
Największym wrogiem obecnego trenera Macieja Maciusiaka - jest Maciej Maciusiak. Nawet nie przez to, jak trenuje, ale przez to - jak przedstawia swoje "racje" w mediach. Pozwoliłem sobie we wcześniejszych postach parę razy zacytować najbardziej smaczne bon mociki.
Niech sobie będzie trenerem głównym, jeśli chce i związek chce, mnie tam jako kibicowi rybka. Mam komu kibicować , nie muszę Polakom, skoro nie trzymają poziomu. Poza braćmi Tomasiakami, bo oni trochę jak Kosmici wśród galicyjskiej przeciętności. Ale niech MM robi po cichu swoje, a publicznie pokazuje się jedynie przy machaniu chorągiewką. Chce zaś brylować w mediach - musi mieć świadomość, że bardzo pasuje do niego: 1. Prawo Chiraka - "stracona okazja, by siedzieć cicho". 2. stare malajskie przysłowie - "Człowiek ma oczy po to, żeby patrzeć, uszy - żeby słuchać, a język - by nie zawsze nim mleć"...

@Filigranowy_japonczyk

Nazwałbym te 7-8 lat, o których piszesz, Wielkim Postem. Szczególnie porównując je do ostatnich 25 lat. Od sezonu 2001/2002 mieliśmy tylko dwie zimy bez indywidualnego podium pś i teraz zanosi się na trzecią, ale za to mamy trzy świeżutkie medale z Igrzysk. Mieliśmy tylko 8 sezonów bez zwycięstwa, ale dość luźno rozrzucone po tym okresie. Teraz zanosi się na trzeci z rzędu i dlatego napisałem, że my już faktycznie jesteśmy w tym okresie postu, ale symbolicznym zakończeniem tłustych lat będzie koniec kariery Kamila w Planicy.

@zimowy_komentator

Widocznie jeszcze za mało byłem klarowny:
1. Tak - ma prawo do słabszego sezonu, a nawet sezonów. Niespodziewanie dla wszystkich dokonał aż tak wielkich rzeczy i to w wieku juniorskim. Niespodziewanie dla siebie - sam jeden, od pierwszej chwili w ekstraklasie, musiał dźwigać na grzbiecie całe polskie skoki, z dawnymi wielkimi mistrzami i ich workiem niespełnionymi ostatnio ambicji o masie ołowiu - włącznie. Miał prawo też popełnić błąd w skoku na mamucie (może jednak 2 więcej próby w czwartek by się przydały?). Zrobił tak wiele, że on już nic nie musi, on tylko może. Nawet chcieć tylko może, za to my nie mamy wobec niego prawa do niczego - na czele z wymaganiem, domaganiem się, żądaniem!!!
2. Głowa to centrum sterujące całym organizmem przez całe jego życie (nawet, jeśli wielu gada i zachowuje się tak, jakby centrum sterowania i "myślenia" mieli w innych obłościach - w połowie drogi między obłością czaszki a obłością pięty). Urazy głowy po uderzeniu o twarde podłoże należą do najgorszych, a skutki nie musza od razu być widoczne. Z efektami wstrząśnienia mózgu oraz z bólem i sztywnością karku z powodu naddartych przyczepów mięśni szyi do kręgosłupa - włącznie. Dlatego nie ma nic na hura, lecimy, ja chcę, trener chce. Jeśli neurolog i ortopeda wyraźnie nie powiedzą, że jest ok i nie ma przeciwwskazań - wtedy można chcieć planiczyć. Rozumiem, że 99,9999 procent ludzi nie przydzwoniło porządnie baniakiem o twarde i wydaje im się, że to takie hopaj siup, jak nabicie sobie guza o futrynę. Ale naprawdę warto wziąć pod uwagę opinie tych, którzy mają to za sobą - i wiedzą, jak to naprawdę jest.

@Odlotowo_4567

A nie, przepraszam, zapomniałem o tym, że Domen, gdy odniósł zwycięstwo w Vikersund w 2019 r. był jeszcze w wieku juniorskim, zatem rzeczywiście to on był ostatnim skoczkiem przed Embacherem, który triumfował w konkursie PŚ jako junior.

Odniose się do fragmentu o przyszłości polskich skoków. Według mnie wcale nie musi się być ona w czarnych barwach i nie mówię tu tylko o Kacprze. Konrad Tomasiak, Joniak, Waszek, Sarniak, Łukaszczyk czy Byrski to wszystko jest materiał na gwiazdy skoków. Jednak nie każdy jest Kacprem, czyli generacyjnym talentem, jednym z największych w historii skoków i nie wjedzie z buta do czołówki. Oni potrzebują po prostu czasu by wejść na wysoki poziom. Jestem w tej kwestii optymistą i myślę, że za 7-8 lat będziemy drugą siłą w światowych skokach po Austrii. Mówienie o tym, że będziemy drugą Finlandią to zwykły populizm. Obecnie jesteśmy w podobnym położeniu co Niemcy w latach 2004-2011, przecież oni też po skończeniu kariery przez Hannavalda i spadku formy Schmitta mieli gigantyczny kryzys gdzie sukcesem były pojedyncze podia Uhrmanna czy Neumayera, posucha skończyła się dopiero gdy do czołówki weszli Freund i Freitag. Tak więc po prostu musimy się uzbroić w cierpliwość i przeczekać obecny kryzys a za kilka lat znów będziemy mieć kilku zawodników w czołówce.

4 konkursy w Planicy

Mam nadzieję, że słoweńscy organizatorzy zdecydują się na organizację dodatkowego konkursu w czwartek na Letalnicy w miejsce odwołanej wczorajszej rywalizacji w Vikersund. A tak w ogóle, to myślę, że super byłoby, gdyby w Planicy co sezon odbywały się 4 konkursy męskiego PŚ. W czwartek indywidualny na Bloudkovej Velikance HS138, a później tak, jak to jest obecnie, czyli indywidualne w piątek i niedzielę oraz drużynowy (może duety) w sobotę na Letalnicy HS240. Słoweńcy zasługują na organizację 4 konkursów w sezonie (tak jakby to były 2 weekendy) i mieliby z tego dodatkową korzyść, bo mogliby wystawić krajówkę dwukrotnie. Natomiast biorąc pod uwagę fakt, że pod koniec marca w Planicy temperatury są często dość wysokie i naśnieżony jest wyłącznie zeskok mamuta, to nie miałbym nic przeciwko temu, że w sytuacji, gdy ciężko przygotować jeszcze skocznię dużą, wszystkie 4 konkursy odbywałyby się na Letalnicy. Jednak przygotowanie zeskoków 2 skoczni to wyzywanie przy wyższych temperaturach, choć nie ma już problemu z torami najazdowymi skoczni do lotów, bo w miejsce naturalnych torów zamontowano nowoczesne, sztucznie mrożone.

„Austriak jest pierwszym juniorem od siedmiu lat, który wygrał konkurs pucharu świata. Poprzednim był... Domen.” A nie chodzi tutaj przypadkiem o Timiego Zajca, bo to on był ostatnim juniorem, który wygrał konkurs PŚ? No i było to właśnie 7 lat temu, a Prevc wygrał pierwszy raz zawody PŚ 10 lat temu. Natomiast Zajc zwyciężył jako junior w Oberstdorfie na HS235 w 2019 r. w dodatkowym piątkowym konkursie rozgrywanym w miejsce odwołanych konkursów w Titisee-Neustadt.

"Na razie jednak nie wiadomo, czy Kacper pojedzie do Planicy. Trener Maciusiak twierdzi, że raczej chyba nie. W kwestii tej decyzji mam akurat do trenera pełne zaufanie. I na tym w sumie moje zaufanie do niego się kończy. Medale medalami, ale wyłączając imprezę docelową oraz Kacpra indywidualnie, to ten sezon w ujęciu drużynowym jest taką kompromitacją, taką katastrofą, taką smutą i porutą, że chyba mało kto się spodziewał takiej kaszany. Medale zapewne uratują mu posadę. Ale czy słusznie? Trudno wierzyć, że przyszłość może wyglądać lepiej. Wszystko jednak wskazuje na to, że będziemy się musieli o tym przekonać na własnej skórze. Zarówno my, jak i zawodnicy." -W punkt!!

@Cinu

Ja pewien smutek czuję, że ten sezon Kamila, a w szczególności końcówka wygląda kiepsko mimo, że początek wskazywał na dobre pożegnanie. I może by takie było gdyby nie chora ambicja Stocha, który mówił, że jego celem jest Kula. Ciekawe w sumie czy Kamil nie żałuję, że nie skoczył kariery po tych IO w Pekinie.

Do mnie chyba dotrze, że Kamila już nie będzie dopiero na otwarciu następnego sezonu. Na razie jakoś nie czuję tego, nie czuję smutku ani wzruszenia a wręcz ulgę.

@Odlotowo_4567

* powinno być wymienionych wyżej zamiast wymienionych niżej