"Trudniej niż na skoczni narciarskiej", czyli o nartach wodnych słów kilka

  • 2016-09-12 20:01

W miniony weekend w ośrodku sportów wodnych Szelment odbyły się mistrzostwa Polski w narciarstwie wodnym oraz konkursy z cyklu Grand Prix Europy. Jedną z konkurencji były skoki. Przyjrzyjmy się przy tej okazji na zasadzie ciekawostki związkom naszej dyscypliny z jej wodną odsłoną.

Jazda na nartach wodnych to nie tak rzadki element letniego treningu skoczka narciarskiego. Taką formę przygotowań preferował choćby Apoloniusz Tajner, który w 2003 roku zabrał Małysza i spółkę do Wałcza.

- Od kiedy ja prowadzę kadrę, jeszcze nie pływali na takich nartach, ale wiem, że niemal każdy z nich już próbował. Nie sądzę, by któryś miał problemy. Oni są bardzo sprytni. Poza tym ze swojego doświadczenia wiem, że przesiadka z naszych nart na wodne nie jest specjalnie trudna. Na pewno nie będziemy jednak najeżdżać na platformy. Nie potrzebujemy tego, a poza tym skoki rzeczywiście mogą być niebezpieczne – wyjaśniał ówczesny trener polskiej kadry.

Apoloniiusz Tajner, który często bierze udział jako zaproszony gość w zawodach w skokach na nartach wodnych, jest zdania, że wodna odmiana skoków narciarskich jest dużo trudniejsza i bardziej niebezpieczna niż jej zimowa wersja:

- Zawodnik wylatuje na wysokość dwóch pięter, mało tego, z prędkością około 100 kilometrów na godzinę uderza w ścianę tego progu, która go wyrzuca w górę, wymaga to niezwykłej odwagi – ekscytował się Apoloniusz Tajner w rozmowie z Radio5.tv podczas jednej z edycji zawodów Netta Cup w Augustowie - Zawodnik musi wykazać się odpowiednią techniką lotu, żeby ulecieć jak najdalej i ląduję na tej "płaskiej" wodzie z dużymi przeciążeniami z wysokości tych dwóch pieter, mając jeszcze wektor poziomej prędkości. Każdy element tego skoku jest trudny, każdy upadek, każdy błąd jest dużo bardziej niebezpieczny niż na skoczni narciarskiej. Podziwiam tych ludzi i przyjeżdżam tu co roku, żeby to zobaczyć.

Zarówno na zawodach w Augustowie jak i w Szelmencie bywa także Wojciech Fortuna, który od kilku lat mieszka w tych okolicach i z pasją przygląda się rywalizacji jego "wodnych odpowiedników".

- Jest to fajny sport, widowiskowy. Sam kiedyś próbowałem jeździć na nartach wodnych, to był jeden z naszych treningów, zresztą dobrze mi to wychodziło – opowiadał podczas ubiegłorocznych zawodów Netta Cup mistrz olimpijski z Sapporo - Skakać nie próbowałem, ale myślę, że to mogłoby się udać. Od lat żyję sportem, wciąż zakochany jestem w narciarstwie, dlatego często tutaj jestem. Lubie oglądać tą rywalizację. Co do podobieństw obu dyscyplin to na pewno sylwetka skoczka jest bardzo zbliżona do tej na skoczni narciarskiej.

Narciarstwo wodne to sport wymyślony przez Amerykanów na początku lat 20-tych ubiegłego stulecia. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1972 roku w Monachium narty wodne były nawet dyscypliną pokazową. Pierwszych przedstawicieli tego sportu w Polsce można był zaobserwować pod koniec lat 50-tych. Co warte odnotowania narciarze wodni na długo przed Janem Bokloevem fruwali już stylem V. Dyscyplina ta na przestrzeni lat doczekała się kilku swoich ikon, absolutnych legend, a jedna z nich stanęła kiedyś do rywalizacji... w zawodach Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich.

Bruce Neville z Australii to czterokrotny medalista i dwukrotny mistrz świata w skokach narciarskich na wodzie, trzykrotny rekordzista świata w długości skoku na nartach wodnych, łącznie triumfował w 56 międzynarodowych konkursach. Został też wyróżniony nagrodą fair play. W 1997 roku podczas rozgrywanych w Kolumbii mistrzostw świata pożyczył swojemu najgroźniejszemu rywalowi, Freddy'emu Kruegerowi narty, gdyż ten swoją deskę niefrasobliwie złamał. Dzięki tej pomocy Krueger ostatecznie wygrał batalię z Nevillem o tytuł mistrza świata.

Australia nie ma wielkich tradycji w skokach, więc tym bardziej epizod ten wart jest odnotowania w kontekście związków kraju z antypodów z narciarstwem skokowym. Żadna z funkcjonujących niegdyś niedużych skoczni narciarskich w Australii dziś już nie istnieje, a historia występów skaczących Australijczyków na znaczących imprezach jest bardzo skromna. W 1960 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Squaw Valley w konkursie kombinacji norweskiej Australię reprezentował urodzony w 1927 roku w Dalsgrendzie w Norwegii, przynależący do klubu narciarskiego z Canberry, Herlof "Hal" Nerdal. Uplasował się na 31 miejscu. W 1974 roku na Mistrzostwach Świata w Falun pojawił się także pochodzący z Norwegii skoczek Chris Hellerud. Zajął ostatnie 64 miejsce na skoczni normalnej po skokach na 53 i 48 metrów. Na początku dwudziestego wieku skoki w Australii chciał wskrzeszać imigrant-weteran ze Słowenii Tony Mihelcic, a potem biegacz narciarski Ben Sim, który zamierzał reprezentować kraj kangurów i eukaliptusów w kombinacji norweskiej. Inicjatywy te nie pociągnęły jednak za sobą konkretnych działań.

Neville był niespokojnym duchem szukającym dla siebie co rusz nowych wyzwań. W lutym 1997 roku zamienił taflę jeziora na skocznię narciarską i stanął na starcie zawodów w Westby rozgrywanych w ramach Pucharu Kontynentalnego. Pierwszego dnia rywalizacji zajął 43 miejsce w gronie 50 zawodników. Oddał skoki na odległość 57,5 i 52 metry. Odległość z pierwszej serii uznaje się za rekord Australii, choć właściwym byłoby go nazwać najdłuższym udokumentowanym skokiem Australijczyka. Nie dysponując wynikami treningów przed zawodami w Westby nie wiemy czy nie oddał dłuższego skoku na przykład w serii próbnej lub na którejś z innych amerykańskich skoczni, na których trenował zanim stanął na starcie Pucharu Kontynentalnego. Nie wiemy też czy któryś z wcześniej wymienionych norweskich Australijczyków nie skoczył w swej karierze na dalszą odległość, gdyż dane na temat ich startów są szczątkowe. Dla Nevilla nie był to najdłuższy skok w życiu, bowiem na nartach wodnych potrafił przeskakiwać 60 metrów. Drugiego dnia rywalizacji skoczek z antypodów zajął 47 miejsce wśród 49 startujących. Uzyskał 53 i 52 metry.

Z rzeczonymi konkursami w Westby związane są jeszcze inne ciekawostki warte w tym miejscu odnotowania. Zawody te były ostatnimi w karierze Eddiego Edwardsa. Brytyjczyk myślał wówczas jeszcze bardzo poważnie o starcie podczas igrzysk olimpijskich, jakie rok później odbyły się w Nagano. Do Japonii ostatecznie jednak nie poleciał i koniec końców start w Westby okazał się jego pożegnaniem ze skocznią. Zajął 45 i 41 miejsce. W obu konkursach lepiej od Neville'a i Edwardsa zaprezentowała się dopuszczona do startu z mężczyznami... 12-letnia Lindesy Van! Późniejsza mistrzyni świata kobiet zajęła 40 i 38 pozycję, a w zawodach wzięła też udział jej rodaczka, Karla Keck. Polskim akcentem tej rywalizacji był start pochodzącego z Zakopanego Wojciecha Gąsienicy-Mracielnika reprezentującego Stany Zjednoczone pod nazwiskiem Albert Gasienica.

Zobacz:

Wyniki konkursu w Westby

Fragment zawodów skokach na nartach wodnych z udziałem Bruce'a Neville'a

Artykuł: Skoki narciarskie w Australii

Adrian Dworakowski, źródło: Informacja własna

oglądalność: (5082) komentarze: (6)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • anonim

    @borek99
    Dzięki za informację
    @Adrian D.
    Również dziękuję. Widać, że trochę ich było a to tylko Mracielniki :)

  • Adrian D. bywalec
    @znawca japońskiego

    http://www.skijumping.pl/news.html?pokaz_news=13288



    Bohater powyższego artykułu, Jacek Gąsienica Mracielnik, najbardziej znany skoczek z tych Gąsieniców ma 14 lat młodszego brata, Wojciecha Gąsienice Mracielnika, który jako Albert Gasienica skakał z Nevillem i Edwardsem w Westby. Poza tym skacze jeszcze Łukasz Gąsienica Mracielnik (jako Lucas Gasienica) syn Jacka i bratanek Wojciecha (Alberta). Tak to pokrótce wygląda ;)Komentarz zmoderowany (Moderator nr:3936) / 2016-09-14 16:22:34

  • borek99 doświadczony
    @znawca japońskiego

    Neville trenował też na innych amerykańskich skoczniach, m.in. w Lake Placid (gdzie oddał pierwsze skoki), Steamboat Springs i Salisbury (gdzie zaliczył pierwszy start w zawodach) - w sumie parę miesięcy w przerwie między sezonami w jego macierzystej dyscyplinie - generalnie jest niemal pewne, że skoczył dalej niż na tym PK, ale tu trzeba byłoby się skontaktować z samym zainteresowanym. A Neville liczył nawet na to, że się zakwalifikuje na igrzyska w Nagano, ale widocznie po starcie w Westby zszedł na ziemię ;)

  • anonim

    Bardzo fajny artykuł. Ciekawe czy Neville swój pierwszy skok oddał właśnie na tej skoczniw Westby, czyli skoczni dużej. Jeżeli tak, to nawet jak uprawiał podobny sport to fenomen.

    Patrzę na te komentarze u dołu, a zważywszy że tych Gąsienic było od groma to nic nie rozumiem :) Możecie wymienić wszystkich ważniejszych skoczków (bądź kombinatorów) z tym nazwiskiem i kto z kim był spokrewniony a kto nie spokrewniony? Może bo by mi trochę wyklarowało ;}

  • Adrian D. bywalec
    @kolos

    Sam jesteś kardynalny :) Jako Jack Gasienica skakał Jacek Gąsienica Mracielnik, który jest starszym o 14 lat bratem Wojciecha (Alberta). Sprawdź dobrze zanim zaczniesz się wymądrzać.

  • Kolos profesor

    Kardynalny błąd - albert gąsienica to inny skoczek. Wojciech gąsienica - mracielnik startował (min. w MŚ weteranów) jako Jack Gąsienica !!

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).