Okiem Samozwańczego Autorytetu: Dodo i Orły

  • 2019-04-08 00:05

Siadłem sobie jak zwykle wieczorem do pisania felietonu, ogarnąłem tabelki, zerknąłem na strony, na które zwykle zerkam przed rozpoczęciem, żeby wychwycić różne ważne fakty, oraz ciekawostki, a potem - pustka.
 

Manuel Fettner, Robert Johansson i Denis Korniłow Manuel Fettner, Robert Johansson i Denis Korniłow

Nie w głowie. Nie, żeby nie było o czym pisać, bo jest. Ale jakoś tym razem, może nie po raz pierwszy, ale mocniej niż zwykle poczułem, jak bardzo będzie mi tego wszystkiego brakować. Szumu nart rozpędzajacych się po torach, widoku dobrze znanych skoczni w telewizorze, niebieskich tabelek z listami startowymi i wynikami, barw głosów komentatorów. Znajomych twarzy częściowo ukrytych pod goglami, znajomych sylwetek w locie, które po stylu można bezbłędnie rozpoznać, radości i rozczarowań. Chwil, gdy planowałem weekend tak, by można było obejrzeć skoki na żywo i chwil gdy zasiadałem wieczorem, by obejrzeć je z nagrania. Pakowania się na wyjazdy, zawieszania na szyi akredytacji, wystawania przy barierkach skoczni, wyciagania ramiona z mikrofonemw ogólnym kierunku ust skoczka i wtykania słuchawek w gniazdo laptopa, by odsłuchać i zapisać wypowiedzi. I zasiadania w niedzielę, lub poniedziałek wieczorem do komputera z głową pełną lepszych lub gorszych pomysłów.
 

I co tu teraz robić do następnego listopada? Czuję jak jakaś wewnętrzna pustać... aaa dobra, bez przesady. Raz, że pomyślicie, że się za bardzo rozklejam a po drugie to przecież to był jednak całościowo radosny sezon. Jak każdy inny - poprzetykany chwilami smutków i rozczarowań, ale przecież suma sumarum - zwycięski.

Nowa moda wśród skoczków - drwaloseksualni

No to przejdźmy do radości. Puchar Narodów. Po raz drugi w historii zdobywamy trofeum, o którym przez całe dekady mogliśmy sobie co najwyżej pomarzyć, a i tak były to takie marzenia w stylu "trafię szóstkę w totka obstawiając datę swoich urodzin, a sprzedająca mi kupon Cindy Crawford wyzna mi miłość, pobierzemy się i zamieszkamy na Seszelach". Takie rzeczy, jak wygranie Pucharu Narodów nie biorą się znikąd. Akurat to zwycięstwo wzięło się ze świetnej formy naszych skoczków. Konkretnie czterech. Trzech z nich uplasowało się w pierwszej piątce klasyfikacji generalnej. Przed nami taki numer udał się tylko Austriakom (trzy razy, w tym raz w erze Pointnera), Japończykom (trzy razy pod koniec lat '90 zeszłego wieku) i raz Norwegom. Finowie ani Niemcy, nie wspominając już nawet o Słoweńcach, nie mogą się czymś takim pochwalić. Kamil, Piotr i Dawid dali nam tej zimy mnóstwo radości i wzruszeń

Tym czwartym jest Jakub Wolny, który najpierw wdarł się do kadry A, potem do składu na konkursy drużynowe, a potem do szerokiej czołówki Pucharu Świata. Szczególnie końcówkę sezonu miał świetną. Moje bielskie serce pęczniało z dumy, gdy raz za razem bił rekordy życiowe. Jego 328 punktów i skoki w drużynówkach to solidny wkład w ten sukces. 

... bo puchar do nas należy! Nie damy nikomu...

Dlaczego więc, skoro jest tak dobrze, to trudno sporej liczbie kibiców uznać ten sezon za zwycięski? A no z tego powodu, że zwycięstw było trochę mało. Trzy wiktorie w pucharze, plus złoty medal w Seefeld. To jednak nie jakaś wyjątkowa niemożność zwyciężania, ale fantastyczna forma Smoka spowodowała taki bilans. Popatrzmy na inne kraje. Austria - cztery zwycięstwa. Niemcy - trzy. Norwegia i Słowenia - po dwa. Tyle zostawił do podziału neojapończyk.

Skoki narciarskie to sport indywidualny, nie drużynowy. Fajne te drużynówki, kolorytu dodają, wprowadzają pewne urozmaicenie. Ale kto pamięta zwycięzcę Pucharu Narodów w 2001 roku? A zwycięzcę Pucharu Świata? No właśnie. Skoki to nie hokej, nie kopana i nie szczypiorniak. Zapamiętuje się jednostki bo skoczek leci sam. Choć były już próby...  Ale póki co, dopingujemy przede wszystkim jednostki. 

Przyjrzyjmy się więc tej jednostce, która zdominowała ten sezon. Puchar Świata, Puchar Świata w Lotach, Turniej Czterech Skoczni (wszystkie cztery konkursy), Willingen Five, Raw Air oraz Planica 7. Trzynaście zwycięstw, 21 podiów. Jeśli chodzi o liczbę zdobytych punktów (2085), to lepszy był tylko Peter Prevc w sezonie 2015/2016 - 2303. Gregor Schlierenzauer w sezonie 2008/2009 zdobył 2083, ale odbyło się wtedy tylko 26 indywidualnych konkursów. Smok miał ich aż 28, co daje średnią 74,4 pkt. na konkurs, przy średniej Austriaka wynoszącej 80 pkt. Jeśli chodzi o przewagę nad drugim skoczkiem, to wyniosła 736 punktów i tylko Peter Prevc w sezonie 2015/2016 miał większą, czyli 813 punktów (biorąc pod uwagę zasady punktacji wprowadzone w sezonie 1993/1994).

Co z tego Ryouyu jeszcze wyrośnie? Póki co, jego kariera najbardziej przypomina karierę Martina Schmitta. Schmitt królował na skoczniach przez dwa sezony a w trzecim stoczył zaciety bój z Adamem Małyszem. I choć ostatecznie Puchar wywalczył Polak, to jednak Niemiec odcisnął na nim swoje piętno sześcioma pucharowymi zwycięstwami i medalem w Lahti. W późniejszych latach też miał kilka udanych sezonów i zakończył karierę w panteonie skoczków narciarskich. Czy Japończyk pójdzie drogą Schmitta, czy może raczej Nieminena? Którą by nie poszedł, już jest sportowcem o wybitnych osiągnięciach. W jednym sezonie zdobył więcej, niż wielu dobrych skoczków przez całą karierę. 

Neojapończyk latał tej zimy w innej lidze.

Wróćmy teraz na nasze poletko. Co to się porobiło tej zimy. Okazało się, że jesteśmy też potegą w lotach narciarskich. W pierwszej dziesiątce klasyfikacji lotów uplasowali się Piotr, Dawid i Kamil. Jakub był jedenasty. A jak spisali się czterej najlepsi Norwegowie i czterej najlepsi Słoweńcy, czyli przedstawiciele narodów tradycyjnie uważanych za wybitnych lotników? Forfang dziewiąty, Johansson dwunasty, Tande szesnasty a Granerud dwudziesty czwarty. Domen był czwarty, Zajc szósty, Semenič piętnasty a Peter dwudziesty piąty. 

Przyjrzyjmy się teraz z bliska Jakubowi Wolnemu na mamutach. Można to oczywiście wytłumaczyć tym, że były mistrz świata juniorów miał po prostu dobrą końcówkę sezonu, a trzy ostatnie konkursy były lotami. Ale jednak warto odnotować fakt, że Kuba na mamutach zdobył 155 ze swoich 328 punktów. Co daje 47,2%. Zaznaczmy, że na mamutach odbyło się 6 z 35 konkursów. Co daje nam z grubsza 17%. Taki odsetek punktów zdobytych w lotach oznaczałby, że zawodnik ani nie ma specjalnego drygu do lotów ani nie jest w tym temacie upośledzony. Nie przeprowadzałem szczegółowych analiz całej stawki, bo szkoda mi było czasu, ale porównałem wynik Jakuba z kilkoma zawodnikami, którzy sa uznawani za lotników. Stjernen mi odpadł, jako że zakończył karierę na półmetku tej rywalizacji, a branie pod uwagę tylko trzech konkursów na mamutach z zasady byłoby mało miarodajne. Wziąłem na tapet modszego z Prevców, Forfanga i Johanssona. Prevc - 271 z 542 co daje równiutkie 50%. A więc tylko troszkę lepiej od Polaka. Ale już Forfang - 200 z 892 to - 22,4%. Lepiej niż te przeciętne 17%, ale dużo gorzej od Wolnego. A Johansson? Może odwrotnie niż Wolny - pod koniec sezonu właśnie spuchł, ale jednak przytoczmy, że 136 z 974 to jedynie 13,9%. Główny wniosek z tego wysnuwam taki, że Kuba ma talent do latania i jeśli nadal będzie się nam tak pięknie rozwijał, to kto wie, co chłopak zrobi na czempionacie lotów w Planicy...

Hej sokoły!

Podsumujmy teraz ten sezon okiem Samozwańczego Autorytetu:

Zawodnik sezonu: Ryōyū Kobayashi
Odkrycie sezonu: Timi Zajc
Największy Kozak Sezonu: Tu konkurencja była ostra. Ostatecznie wygrał Marius Lindvik przed Thomasem Markengiem, Sabirżanem Muminovem i Tomášem Vančurą. Serio. Trzy upadki w dwa tygodnie a chłopak po trzecim ociera krew z podbródka, skacze na mamucie i się do konkursu kwalifikuje - jak gdyby nigdy nic. Jakby go na następny dzień do łóżka nie przywiązali, pewnie i w konkursie by skakał i życiówkę pobił. Szacun Marius.
Najbardziej zaskakujący moment sezonu: Ryōyū Kobayashi wygrywa wszystkie cztery konkursy TCS.
Najradośniejszy moment sezonu: Dawid Kubacki mistrzem a Kamil Stoch wicemistrzem świata w Seefeld.
Najsmutniejszy moment sezonu: wywiad Stefana Huli po drużynówce w Innsbrucku.
Najśmieszniejszy moment sezonu: druga seria w Seefeld.
Najbardziej wkurzający moment sezonu: druga seria w Seefeld.
Najbardziej emocjonujący moment sezonu - druga seria w Seefeld.
Największy facepalm sezonu: Kamil nie awansuje do drugiej serii w Zakopanem.
Najbardziej mistyczny moment sezonu: Piotr Żyła czwarty cztery razy z rzędu.
Najnudniejszy moment sezonu: weekend w Titisee-Neustadt.
Najbardziej wzruszający moment sezonu: córeczka Roberta Kranjca machająca chorągiewką w Planicy. Na drugim miejscu radość Szwajcarów po zdobyciu brązu przez Peiera w Innsbrucku.
Innowacja sezonu - siatka przeciwnartowa z dołu skoczni w Innsbrucku.

- Ja dalej nie wierzę, a Ty? - Stary, ja nawet nie kontaktuję co Ty do mnie mówisz...

Odkryliśmy nowe prawdy w tej zimy. Okazuje się, że podczas konkursu o medal mś najlepszym miejscem, z którego się atakuje przed druga serią, jest miejsce 27. A jeśli chodzi o puchar świata, to można go zdobyć zajmując rok wcześniej miejsce 24. w klasyfikacji generalnej. Kto był 24. tej zimy? Simon Ammann. Nie, sorry Simon, nie wpasowujesz się w profil. To musi być ktoś młody, bez większych sukcesów, ale utalentowany i obiecujący. Kto tam jest najbliżej? Na 23. Yukiya Satō. Czemu nie, profil pasuje. Ale drugi Japończyk z rzędu? Mało prawdopodobne, na mój nos to raczej nie. Na 22. jest Jakub Wolny. O! Czemu nie? Mi tam pasuje.

Co jeszcze warto wspomnieć? Może doprecyzujmy z tym mistycyzmem, że Piotr Żyła nadrobił statystyczne braki z okresu całej kariery. Przez całe życie unikał jak ognia czwartych miejsc. Tej zimy go wreszcie dopadły. Wszystkie zaległe. Poza tymi czterema z rzędu, końcówkę sezonu też mu sponsorowała cyferka "4". Czwarty w finałowym konkursie, czwarty w Planica 7, czwarty w klasyfikacji generalnej. Na osłodę jednak wywalczył sobie trzecie miejsce w konkursie piątkowym i trzecie miejsce w Pucharze Świata w Lotach 2018/2019. Kolejne trofeum dla Piotra, kolejne trofeum dla Polski.

Moi znakomity kolega z redakcji - Adam Bucholz wyliczył wszystkie trofea zdobyte przez Polaków za kadencji Stefana Horngachera w tym artykule, więc nie będę tego dublował. Lista jest dłuższa nawet niż ta kolejnych rekordów życiowych bitych przez Timiego Zajca i Jakuba Wolnego na Letalnicy. Lista jest dłuższa, niż lista przedświatecznych zakupów zakupoholika. Lista jest dłuższa nawet niż... aaa dobra, wiecie o co chodzi. Zarąbiście długa. Szkoda, że kadencja nie była dłuższa. Trzy lata to jednak okres stosunkowo krótki, jak na trenera odnoszącego sukcesy. Z tego blisko jedna trzecia przypadła na spekulacje, czy Horn odejdzie czy zostanie, a jedna szósta na spekulacje tak intensywne, że mało który inny temat był tak grzany przez media sportowe tej zimy.

Coś się kończy...

W materii tej powiedziano i napisano już chyba wszystko, więc moje zdanie na ten temat wyrażę w sposób krótki i zwięzły (całkiem nie w swoim stylu). Zachowaliśmy się wobec trenera znacznie bardziej elegancko, przekazując mu na własność Kryształową Kulę za  puchar narodów, niż on wobec nas. Jakiekolwiek były przyczyny tej austriacko-polsko-niemieckiej telenoweli. Ale jednak ja zapamiętam Horna przede wszystkim jako tego, który wywindował polskie skoki na sam szczyt i sprawił tyle radości, co Święty Mikołaj. Daj nam Panie Boże przez kolejne trzy lata choć połowę tego, co przez trzy poprzednie, a będę zadowolony.

Co nie oznacza, że skazuję misję Michala Doležala na niepowodzenie. Asystenci przejmujący kadry po swoich byłych szefach mają zawsze jedną poważną zaletę i jedną poważną wadę. Zaletą jest dobra znajomość ludzi, z którymi będą pracować. Oznacza to, że nie muszą się wdrażać w nic, poza kilkoma nowymi obowiązkami i odpowiedzialnością za całokształt. Wadą jest brak doświadczenia w byciu szefem. Oczywiście ta wada wcale nie musi być poważną przeszkodą. Doskonałym tego przykładem był Horngacher, który przecież przed pracą w Polsce nigdy nie był trenerem żadnej kadry A. I sprawdził się w tej roli znakomicie. 

Dodo szefem Orłów. Brzmi jak ornitologiczny żart. Co my w ogóle wiemy o dodo? Niewiele, bo wymarł ponad 300 lat temu, ale uczeni sa pewni, że był nielotem. A co wiemy o Dodo? O, to już całkiem sporo. Wiemy, że jest multifunkcjonalny, konkretny, wymagający i zna się na sprzęcie, szczególnie kombinezonach. Wiemy, że zna się z Angeliną Jolie lepiej, niż Marek Belka z Jennifer Lopez. Wiemy, że zna metody Horngachera. I zna skoczków i sztab, z którym będzie pracował. Co zrobi z tym całym potencjałem - będziemy już wiedzieć mniej więcej za rok. Czyli za chwilę.

...coś się zaczyna.

A teraz czas na ciekawostkę od czapy. Przeglądając sobie klasyfikację generalną pś z sezonu 1992/1993, znalazłem wśród walczących wtedy o punkty skoczków, następujących aktualnych bądź byłych już trenerów: Stefana Horngachera, Heinza Kuttina, Matjaža Zupana, Alexandra Pointnera, Janne Väätäinena, Wernera Schustera, Roberto Cecona oraz Alexandra Stöckla. A także Noriakiego Kasai. Japończyk, który zakończył właśnie swoją 31. (!) edycję pucharu świata, zapowiedział, że zamierza skakać do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. Będzie miał wtedy 50 lat. 

Tabelkujemy!

Czołówka PŚ 2018/2019
Lp zawodnik kraj pkt. strata1 strata2
1 Ryoyou Kobayashi Japonia 2085 0 0
2 Stefan Kraft Austria 1349 736 736
3 Kamil Stoch Polska 1288 797 61
4 Piotr Żyła Polska 1131 954 157
5 Dawid Kubacki Polska 988 1097 143
6 Robert Johansson Norwegia 974 1111 14
7 Markus Eisenbichler Niemcy 937 1148 37
8 Johann Andre Forfang Norwegia 892 1193 45
9 Timi Zajc Słowenia 833 1252 59
10 Karl Geiger Niemcy 765 1320 68

Dominację Smoka widać jak na dłoni. Ponad dwa tysiące punktów. Piąty zawodnik nie zdobył nawet tysiąca. Za rok marzy mi się zacięta walka trzech skoczków do samego finału. Mogą być nawet Smok, Kraft i Kamil. Taki rewanżyk. Mogą też być Piotr, Dawid i Jakub. Wcale bym nie płakał.

Poczet Zwycięzców 2018/2019
Lp zawodnik kraj liczba wPŚ
1 Ryoyu Kobayashi Japonia 13 1
2 Stefan Kraft Austria 4 2
3 Kamil Stoch Polska 2 3
4 Karl Geiger Niemcy 2 10
5 Dawid Kubacki Polska 1 5
6 Robert Johansson Norwegia 1 6
7 Marcus Eisenbichler Niemcy 1 7
8 Johann Andre Forfang Norwegia 1 8
9 Timi Zajc Słowenia 1 9
10 Jewgienij Klimow Rosja 1 13
11 Domen Prevc Słowenia 1 15

Smok zgarnął 13 zwycięstw, zostawiając wszystkim innym zawodnikom do podziału tylko 15. Więcej miał tylko Peter Prevc trzy lata temu. 13 konkursów na 27 rozegranych wygrał też 10 lat temu Gregor Schlierenzauer. W tym sezonie było ich 28, więc wynik Japończyka jest trzecim w historii.

 

Poczet Podiumowiczów 2018/2019
Lp zawodnik kraj 1 2 3 suma wPŚ
1 Ryoyu Kobayashi Japonia 13 3 5 21 1
2 Stefan Kraft Austria 4 3 5 12 2
3 Kamil Stoch Polska 2 3 4 9 3
4 Karl Geiger Niemcy 2 0 0 2 10
5 Marcus Eisenbichler Niemcy 1 4 2 7 7
6 Dawid Kubacki Polska 1 3 2 6 5
7 Robert Johansson Norwegia 1 3 1 5 6
8 Johann Andre Forfang Norwegia 1 1 0 2 8
9 Timi Zajc Słowenia 1 1 0 2 9
10 Jewgienij Klimow Rosja 1 1 0 2 12
11 Domen Prevc Słowenia 1 1 0 2 13
12 Piotr Żyła Polska 0 3 4 7 4
13 Andreas Stjernen Norwegia 0 1 1 2 19
14 Stephan Leyhe Niemcy 0 1 0 1 11
15 Andreas Wellinger Niemcy 0 1 0 1 18
16 Daniel Huber Austria 0 0 1 1 16
17 Yukiya Sato Japonia 0 0 1 1 23
18 Peter Prevc Słowenia 0 0 1 1 29

Jak ja trzymałem kciuki za Piotrka, żeby wygrał choć jeden konkurs. Trudno. Za rok też jest zima.

Polacy 2018.2019
Lp zawodnik pkt. wPŚ kadra
1 Stoch Kamil 1288 3 A
2 Piotr Żyła 1131 4 A
3 Dawid Kubacki 988 6 A
4 Jakub Wolny 328 23 A
5 Stefan Hula 69 39 A
6 Maciej Kot 25 47 A
7 Paweł Wąsek 4 67 B

Tylko siedmiu punktujących. No cóż. Nikt nie ma wątpliwości, że trzeba odbudować zaplecze. 

Bracia 2018/2019
Lp bracia kraj pkt.
1 Kobayashi Japonia 2420
2 Prevc Słowenia 721
3 Huber Austria 413
4 Bresadola Włochy 0

Korciło mnie trochę, by do tabelki włączyć Kotów i Forfangów, no ale jednak Jakub i Daniel pokończyli kariery. 

Plastikowa Kulka 2018/2019
Lp zawodnik kraj liczba wPŚ
1 Mackenzie Boyd-Clowes Kanada 17 51
2 Stefan Hula Polska 13.4 40
3 Anders Fannemel Norwegia 10 36
4 Richard Freitag Niemcy 8.1 21
5 Alex Insam Włochy 8 65
6 Jarko Maatta Finlandia 7 73
7 Viktor Potasek Czechy 7 42
8 Naoki Nakamura Japonia 6 39
9 Daiki Ito Japonia 6 32
10 Kilian Peier Szwajcaria 6 17
11 Michaił Nazarow Rosja 5 77
12 Eetu Nousiainen Finlandia 5 67
13 Čestmír Kožíšek Czechy 5 61
13 Tilen Bartol Słowenia 5 61
15 Severin Freund Niemcy 5 57
16 Žiga Jelar Słowenia 5 54
17 Clemens Aigner Austria 5 45
18 Robin Pedersen Norwegia 5 41
19 Jan Hoerl Austria 5 43
20 Constantin Schmid Niemcy 5 38
21 Władimir Zografski Bułgaria 5 33
22 Manuel Fettner Austria 5 31
23 Andreas Wellinger Niemcy 5 18
24 Daniel Huber Austria 5 16
25 Jewgienij Klimow Rosja 5 12
26 Noriaki Kasai Japonia 3 37

W związku z zapytaniami o zasady, wklejam je poniżej.

1. W klasyfikacji generalnej Plastikowej Kulki zostanie ujęty każdy skoczek, który:

a. zajmie 31. w konkursie

b. zajmie trzy razy z rzędu miesjce 32. w konkursie

c. zajmie trzy razy z rzędu miejsce 51. w kwalifikacjach (41. w przypadku lotów)

2. Od tego momentu skoczek który spełnił warunki będzie otrzymywał:

5 punktów za miejsce 31. w konkursie (wliczając to, którym spełnił warunek)

2 punkty za miejsce 51. w kwalifikacjach (41. w lotach; wliczając te, którymi spełnił warunek)

1 punkt za miejsce 32. w konkursie (wliczając te, którymi spełnił warunek)

3. Punkty będą naliczone również wstecz, a więc za wszystkie miejsca 31. i 32. w konkursie oraz 51. w kwalifikacjach (41. w lotach) które odbyły się zanim skoczek spełnił warunek

4. W przypadku awansu do drugiej serii 31 skoczków, za zajęcie 31. miejsca będzie przyznawano dodatkowo premia wysokości 3,1 punktu.

Na zakończenie sezonu o zwycięstwie będzie decydowała liczba punktów a w wypadku równej liczby punktów niższe miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ.

W związku z zapytaniami, dlaczego te zasady są tak pokręcone, odpowiadam - bo to ja je wymyśliłem.

W związku z zapytaniami, jak wpadłem na tak genialny pomysł, odpowiadam - to nie ja na niego wpadłem, ja go tylko twórczo rozwinąłem.

W związku z zapytaniami o oficjalne wręcznie, odpowiadam, że podobnie jak poprzednimi laty (czasami) triumfartor zgodził się ją przyjąć. Mackenzie is cool as a cucumber. Myślę, że okazja się nadarzy. Aczkolwiek nieprędko.

W zwiazku z zapytaniami o to, jak dojść na dworzec, odpowiadam - nie wiem, nietutejszy jestem.

Plastikowa Kulka drużynowo 2018/2019
Lp kraj pkt
1 Niemcy 23.1
2 Austria 20
3 Kanada 17
4 Japonia 15
4 Norwegia 15
6 Polska 13.4
7 Czechy 12
7 Finlandia 12
9 Słowenia 10
9 Rosja 10
11 Szwajcaria 6
12 Włochy 5
12 Bułgaria 5

Jak widać w powyższej tabelce - drużynową Plastikową Kulkę zgarnęli Niemcy, dzięki bonusowi Freitaga wyprzedzając Austriaków. Drużynowych PK jednak wręczać nie będę, bo raz że jakbym tak drużynom wręczał, to by się córeczka nie miała czym bawić i a żona wilkiem na mnie patrzy że tatuś dzieciom zabawki podkrada.



Cytat zupełnie na temat: "I want to thank my colleagues, I want to thank my sztab, thank you, dziękuję bardzo" Stefan Horngacher

Cytat zupełnie nie ma temat:
"Z ciemności wyrwany do światła leć
wyrwani z otchłani zerwali sieć"
Luxtorpeda

I to by było na tyle w temacie zimy, która zostaje już coraz dalej za nami. Nie napiszę tym razem, jakie dwie rzeczy są pewne w przyszłości. Napiszę, czego komu życzę przyszłej zimy.
Michalowi Doležalowi - by nie porównywano go ze Stefanem Horngacherem. A jeśli już ktoś będzie - to by porównania wypadały korzystnie.
Kamilowi Stochowi - by w pucharze świata wygrał sześć konkursów a w Planicy zdobył złoty medal.
Piotrowi Żyle - by wygrał co najmniej dwa pucharowe konkursy.
Dawidowi Kubackiemu - żeby miał sezon jeszcze lepszy od tego.
Jakubowi Wolnemu - żeby podwoił swój dorobek punktowy w PŚ i stanął na podium.
Stefanowi Huli - by zdobył indywidualny medal w Planicy.
Maćkowi Kotowi - by pokazał, że nie zapomniał jak to jest być zawodnikiem ścisłej światowej elity.
Pawłowi Wąskowi - by udowodnił, że Horngacher słusznie na niego stawiał.
Olkowi Zniszczołowi - by pokazał w pełni swój talent i regularnie punktował w pucharze świata.
Całmu sztabowi i drużynie w całości - by za rok o tej porze byli zadowoleni z samych siebie.
Stefanowi Horngacherowi - mnóstwa sukcesów: drugiego miejsca w pucharze narodów, wielu drugich miejsc w konkursach i srebrnych medali w Planicy.

Żadna z tych rzeczy nie jest pewna. Ale czy właśnie to nie jest piękne w sporcie?

***

Felieton jest z założenia tekstem subiektywnym i wyraża osobistą opinię autora, nie stanowiąc oficjalnego stanowiska redakcji. Przed przeczytaniem tekstu zapoznaj się z treścią oświadczenia dołączonego do artykułu, bądź skonsultuj się ze słownikiem i satyrykiem, gdyż teksty z cyklu "Okiem Samozwańczego Autorytetu" stosowane bez poczucia humoru zagrażają Twojemu życiu lub zdrowiu. Podmiot odpowiedzialny - Marcin Hetnał, skijumping.pl. Przeciwwskazania - nadwrażliwość na stosowanie językowych ozdobników i żartowanie sobie z innych lub siebie. Nieumiejętność odczytywania ironii. Nadkwasota. Zrzędliwość. Złośliwość. Przewlekłe ponuractwo. Funkcjonalny i wtórny analfabetyzm. Działania niepożądane: głupie komentarze i wytykanie literówek. Działania pożądane - mądre komentarze, wytykanie błędów merytorycznych i podawanie ciekawostek zainspirowanych tekstem. Kamil Stoch ostrzega - nie czytanie felietonów Samozwańczego Autorytetu grozi poważnymi brakami wiedzy powszechnej jak i szczegółowej o skokach.

Marcin Hetnał, źródło: Informacja własna

oglądalność: (6817) komentarze: (112)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • MarcinBB redaktor
    @ann81

    Dziękuję i wezmę sobie do serca, choć obawiam się, że stary nawyk trudno będzie wykorzenić. Czego to się człowiek nie dowie tuż przed czterdziestką...

  • tomekruchala@autograf.pl początkujący
    Witam

    Coś czuję ze następny sezon będzie obfitował w dobre wyniki naszych skoczków. Nie wiem dlaczego ale mam takie przeczucie. Dobrym ruchem można nazwać zatrudnienie Michala Doleżala na stanowisko trenera. On był przy Horngacherze przez cały czas od trzech sezonów i na pewno pójdzie w jego ślady. Oby tylko jeszcze znaleźli się jacyś młodzi, wybitni zawodnicy to bedzie super.

  • ann81 weteran
    Bardzo mnie cieszy

    ... że felieton, mimo przeciwności losu, jednak się pojawił :) Miło było wrócić do niedawnych momentów Pucharu Świata. Teraz wydaje się to jak sen lub wspomnienie. Jak mnie ktoś za kilka lat zapyta, co pamiętam z sezonu 18/19, z pewnością będzie to dominacja Ryoyu i szalony konkurs w Seefeld. Reszta faktów się raczej rozmyje.

    PS Samozwańczy Autorytecie, analizując pewien temat, wziąć można go na tapet (stół do obrad), nie na tapetę. Ostatnio mocno zwracam uwagę na ten błąd, więc przykuł moją uwagę. A myślę, że poprawna wersja jest warta zapamiętania :)

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    co do piłki nożnej to uważam, że łatwiej tam przewidywać wyniki niż w skokach. Jeśli wiesz, że Polska gra ze słabszym rywalem to należy spodziewać się wygranej. Np. tak jak eliminacjach do Euro 2020 gdzie mamy słaba grupę i trudno spodziewać się, że ją przegramy i nie awansujemy. Ostatnio gramy słabe mecze a i tak je wygrywamy ale nikogo to nie dziwi bo rywale w grupie są słabi. Jedynie co dziwi to, że my gramy prawie na tym samym poziomie co oni mimo, że w rankingu FIFA jesteśmy znacznie wyżej niż oni. Co innego jeśli w meczu spotykają się dwie drużyny na tym samym poziomie to wtedy niewiadomo ale tak jest w każdej dyscyplinie.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    ja to rozumiem ale w przypadku Huli logika wskazuje raczej na to, że już pewnego poziomu nie przeskoczy. Owszem może zrobi postęp w porównaniu do minionego sezonu ale też nie ma co się czarować: taki sezon jak 17/18 będzie mu ciężko powtórzyć. To nie jest zawodnik, który może w każdej chwili odpalić. Oby tylko miał formę na stałe punktowanie to już będzie coś a jego ewentualne podia to raczej sfera marzeń kibiców. Jeśli się to mu uda to będzie to raczej zaskoczenia aniżeli coś, co wynika z logiki.

  • piotr90 stały bywalec
    @Mati87

    MOja logika po prostu polega na tym, ze skoki sa łatwiejsze niż piłka nożna i łatwo jest logicznie pomyśleć. W piłce nożnej nie wiesz czy Polska wygra ze słabszym od siebie teoretycznie drużyną ,ale w skokach wszystko jest możliwe. A kibicuje słabszym i też licze ,że któryś odpali z tych podobiecznych. Denerwuje mnie jedno, ze mowi się często talent,a co się dzieje z tymi talentami co kończą karierę ;) Oczywiście talent musi być i też pomaga w sporcie.

    Po prostu wiesz nie wiem jak Ci to wytłumaczyć z tą logiką.Pewne schematy się powtarzają. Ostatnio nie ma zawodnika, który by dominował i wygrawłby kulę kryształowe kilka razy z rzędu.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    Akurat wydaje mi się, że Dolezal może sobie z nimi poradzić i to chyba był najlepszy kandydat na następcę Horngachera więc sądzę, że stać go na sukcesy z tą kadrą.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    Żyła w swoim najlepszym sezonie nic nie wygrał. Natomiast Hula w swoim najlepszym sezonie nie stanął nawet na podium. Pomijając te fakty, nie mam nic przeciwko, że kibicujesz słabszym. Jak już napisałem chodziło mi tylko o tą wspomnianą przez ciebie logikę. Poza tym rozumiem twoje nastawienie i super, że tak wierzysz i kibicujesz.

  • piotr90 stały bywalec
    @Mati87

    ok. jasne

    Wiem, że szanujesz spoko.
    zedytowałem ;).
    pozdrawiam.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    a w którym momencie napisałem coś co uznałeś za brak szacunku? Szanuje twoje zdanie i jak chcesz wierzyć w Hule to sobie wierz, Mi chodziło tylko, że napisałeś, że oceniasz to z punktu widzenia logiki a mi sie wydaje, że bardziej w tej kwestii myślisz "sercem kibica" niż logiką. Tyle. Jednak to nie oznacza, że nie szanuje twojej opinii.

  • piotr90 stały bywalec

    Ja wiem, ze są sesony chude i po takich zawsze cos się wydarzy, a w dodatku przyszedł Czech, więc nie wiem czy on jest stani udźwignąć ich formę, ale wierzę w ich :)

    Tak samo ludzie nie wierzą w Brzęczka, ja mogę nie wierzyć ,że Żyła da radę :).

  • piotr90 stały bywalec
    @Mati87

    ale co Ty tak mnie ciągniesz za język i łapiesz moje każde słowo
    Ja wierzę słabszych, Stefan jeszcze nie miał okazji skakać tak równo. Jeśli Żyła się skupi na skokach,a nie na swoim humorze to będzie w porządku. Bo wierzę Żyłę, ale chciałbym żeby słabsi również pokazali się z dobrej strony.
    Jakoś swoim najlepszym sezonie Żyła nie wygrał, więc to też jest powód do tego. Ma 32 lata i stracił przez całą kariere swoje najlepsze lata, bo wtedy miał szanse osiągnąc ten szczyt kiedy walczył z dojazdem swoim i swoją pozycją.

    Stefan Hula po pierwszym sezonie pod wodzą Stefana był bliski podium ,bo miał 4 miejsce i nawet był bliski medalu olimpijskiego.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    skoro twierdzisz, że Hula ma ostatnią szansę na sezon podobny do 17/18 to dlaczego wątpisz w Żyłę, który ma więcej podiów i osiągnięć niż Hula. Ja większe szanse daje Żyle bo wg mnie ma większy potencjał a Stefek już pewnego poziomu raczej nie przeskoczy - zwłaszcza takiego, który daje podia.

  • piotr90 stały bywalec
    @Mati87

    no to właśnie będzie miał problem. I super , że młodych postawi., jeśli mu nie wyjdzie to zwracam honor i liczę na młodych żeby ktoś skoczył na podium i przeniósł to z pucharu kontynentalnego. Huli to ostatni sezon gdzie ma jeszcze taką możliwości w przypadku Kota liczę jeszcze na zwycięstwa.

    Tylko ,że Żyła nie wiem czy przypadkiem nie osiągnał swojego juz najlepszego poziomu, jeśli chodzi o skoki i punktowanie ,bo jednak Żyła to nie jest Stoch. Żyła dopiero ma taki swój pierwszy sezon powyżej 1000 punktów, miał wcześniej dobre sezobny, nawet jak wygrał konkurs to tam ten sezon nie był taki super jak ten ostatnio, ale wierzę ,ze będzie podobny sezon.

  • Mati87 doświadczony
    @piotr90

    ale Hula wg mnie nie ma takiego potencjału jak Żyła a do Stocha nie będę go nawet porównywał bo to zupełnie inna bajka. Stoch to mistrz i w każdym wieku może odpalić.Natomiast Żyła od kilku sezonów skacze lepiej niż Hula i ma większy potencjał niż Stefan, który nie osiągnie już raczej takiego poziomu jak w sezonie 17/18 więc nie liczę na podia u niego. Juz w tym sezonie miał problemy z punktowaniem a z tego co mówił Dolezal w wywiadzie wynika, że będzie stawiał teraz na młodych więc jak Hula szybko się nie poprawi to może w jego miejsce wskoczyc ktoś z młodszych zawodników z kadry B.

  • piotr90 stały bywalec
    @Mati87

    Stefan Hula pokazał przede wszystkim to jak prowadził podczas olimpiady i w Zakopanem.

    Sam widzisz jak wierzysz w Stocha czy Żyłę, to ja wierzę w Stefana Hulę ;)>

    Po prostu po takich super sezonach zawsze przychodzi sezon chudy. W przypadku mistrzów wiadomo ,ze moze byc inaczej.

  • FunFact weteran
    Skoki, które zostaną zapamietane

    Kilka skoków z tego sezonu, które ja, z całą pewnością, zapamiętam na długo.

    https://youtu.be/w_mQXuEl0Kk - Ryoyu Kobayashi, Kuusamo, 147,5 m

    https://youtu.be/qDQC2z4lBTY - Ryoyu Kobayashi, Innsbruck, 136,5 m

    https://youtu.be/yA8OM94nzSk Ryoyu Kobayashi, Predazzo, 136 m

    https://youtu.be/pu5RoL9UR90 Kamil Stoch, Sapporo, 148,5 m

    https://youtu.be/9JJbeDTYM2c Robert Johansson, Oslo, 144 m

    https://youtu.be/VFWsM-vodx0 Ryoyu Kobayashi, Planica, 252 m

    Gdybym miał jednak wybrać moment, który zaszokował mnie najbardziej, to zdecydowanie był nim lot Ryoyu w Ruce: 2 (szeroko rozstawione) belki niżej, skracany w powietrzu, o szalenie wysokiej paraboli, wyrównujący rekord skoczni. Umysłowy orgazm, który zagwarantował mi wówczas Kobayashi, będzie świetnym wspomnieniem tego sezonu.

    Natomiast skok z Predazzo, nie tak imponujący jak reszta, jednak jego wykonanie - na moje kibicowskie oko - było jednym z najlepszych w historii. Płynność z jaką go wykonał jest absolutnie oszałamiająca. I fakt, że cała stwaka męczyła się z przekroczeniem punktu K, a Japończyk wyrównał wówczas rekord skoczni, oddaje najlepiej jak dobra musiała być owa próba.

    Lot Stocha zasłużył natomiast na miano najszaleńszego - tak wyraźnie skoczni nikt inny nie przeskoczył. 108,4 % rozmiaru Okurayamy uzyskane w tej próbie robi wrażenie.

  • tik_tak stały bywalec

    W sezonie 08/09 konkursów indywidualnych było 27 a nie 26, więc średnia Schlierenzauera to 77,1 pkt. na konkurs.

  • nicoz bywalec
    Czekam na Nowy sezon

    Jest pewna prawidłowość felietonów Samozwańczego Autorytetu. Felieton jest tym lepszy im wcześniej po wydarzeniach się pojawia. Na to podsumowanie sezonu czekano za długo a ja już przestałam czekać i szukać felietonu. W nowej odsłonie portalu można nawet przegapić jakiś felieton bo szybko znika z trzech pierwszych miejsc. Utkwiło mi tylko jedno zdanie z końcówką „ a potem - pustka” . Z trudem przebrnęłam przez monotonny tekst a potem przez wiele tabelek w felietonie i komentarzach. Tabelki jak tabelki nawet bardzo ciekawe usypiają bez dodatkowego komentarza. A tak podobały mi się wszystkie poprzednie w minionym sezonie felietony i komentarze. Teraz pustka a felieton byłby bardzo dobry 2 tygodnie temu.

  • Mati87 doświadczony
    @Mluki

    co do szlema Stocha i Kobayashiego to nie ma co się przejmować. Nikt nie zabierze Stochowi tego, że to on jako 2. w historii zdobył szlema TCS ani tego, że to on a nie RK "złamał" klątwę Hannawalda. Wystarczy spojrzeć jak świat interesował się TCS w 2018 a w 2019. Rok temu media zastanawiały się czy wgl można wygrać 4/4 w obecnych czasach czy jest to niewykonalne i to Stoch pokazał, że to jest do zrobienia. Natomiast w przypadku RK nie widziałem takiej presji ze strony mediów światowych jak w przypadku Stocha. I nie chodzi tu oto, że to był Polak tylko raczej oto, że każdy zastanawiał się czy można tego dokonać. Szlem Kobayashiego nie zrobił chyba aż takiego wrażenia bo taka sytuacja miała miejsce juz rok temu. Nikt nie zabierze nigdy Hannawaldowi tego, że dokonał tego jako 1. ani Stochowi tego, że to on pokazał po wielu latach, ze nadal można wygrać 4/4 a nam kibicom nie zabierze satysfakcji, że to nasz zawodnik pokonał o wiele większą presję niż miał RK w tym roku. Klimat i zainteresowanie świata TCS 2018 a 2019 (mimo ze oba turnieje zakończyły się szlemem) jest dla mnie kompletnie inny i wychodzi na korzyść Stocha.

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).