Mission Impossible

  • 2006-01-24 09:56

18 stycznia 2003 roku, w przepięknej, wieczornej scenerii, oglądałem jeden z najwspanialszych konkursów w historii Pucharu Świata. Najwspanialszy nie dlatego, że odbył się on w zimowej stolicy Polski. Konkurs był wspaniały, gdyż takim uczyniła go rywalizacja, którą stoczyli między sobą skoczkowie. Kiedy na belce startowej zasiadł niemiecki messerschmitt - Sven Hannawald - z trybun dało się słyszeć melodię przewodnią filmu "Mission Impossible".


Od tamtego konkursu minęły trzy lata. Mamy połowę stycznia 2006 roku. Do olimpiady w Turynie, a co za tym idzie do pierwszych skoków Małysza na olimpijskim obiekcie w Pragelato, zostało nieco ponad dwadzieścia dni. W moich uszach coraz częściej pobrzmiewa melodia towarzysząca pamiętnemu lotowi Svena. Na łamach kolejnych portali zajmujących się sportem, na łamach tabloidów, w dziennikach sportowych, wreszcie niemal w każdej polskiej stacji telewizyjnej dzień w dzień pojawiają się informacje, z których wieje grozą, informacje o końcu Małysza. Dość, ze sportowy ekspres nie wygrywa jeszcze najsłynniejszej melodii Mendelsona...
Adam Małysz prosi o ciszę. Daremne to prośby, bowiem tak naprawdę nigdy jej nie miał. Kiedy w 2001 roku po wygraniu przez Polaka Turnieju Czterech Skoczni zaczęła się w naszym kraju trwająca do dziś, choć nie tak już intensywna, Małyszomania, Orzeł z Wisły dzień po dniu, nieuchronnie tracił możliwość spokojnego treningu, koncentracji i skupienia się na tym, co w uprawianej przezeń dyscyplinie najważniejsze - na dwóch równych skokach.

Te „dwa równe skoki", które na kilka lat zawładnęły zbiorową wyobraźnią wszystkich kibiców zdewaluowały się już przed następnym Turniejem Czterech Skoczni. Media podniosły ciśnienie wokół naszego mistrza do granic możliwości.
Adam Małysz, który na dziewięć pierwszych, indywidualnych konkursów sezonu 2001/2002 wygrywał sześciokrotnie, dwukrotnie był drugi, a raz zwyczajnie skradziono mu miejsce na podium, dając - co trzeba podkreślić - dając wygraną osiemnastoletniemu wówczas Hockemu (Adam skoczył łącznie dwa i pół metra dalej od młodego Niemca, a mimo to nie znalazł się nawet na podium ustępując jeszcze rodakowi Hockego, Hannawaldowi oraz Finowi, Hautamaekiemu), ten sam Małysz, który był bezkonkurencyjny na trzech ostatnich, poprzedzających Turniej Czterech Skoczni, konkursach wygrywając kolejno w Engelbergu i dwukrotnie w najszczęśliwszym dla siebie (co pokazała historia) Predazzo, miał po raz drugi wygrać bój na niemiecko-austriackich arenach. Ba! Mało tego, że miał wygrać - co było wg wszystkich przesądzone - miał jako pierwszy skoczek w historii zrobić to gromiąc rywali na wszystkich czterech skoczniach w: Oberstdorfie, Ga-Pa, Innsburcku i Bischofshofen. Mimo niezłego wyniku i czwartego miejsca, na jakim ostatecznie uplasował się Adam, ów rekordowy w wykonaniu Svena Tour stał się początkiem końca idei "dwóch równych skoków".


Wtedy to bowiem po raz pierwszy przy Małyszu zaczęto "majstrować". Tysiące doradców, a nawet jakaś zakopiańska Baba Jaga, która stwierdziła, ze Adam nic nie wygra, bo nie zapłacił jej za pomyślną wróżbę, wszyscy mieli metody, wolę i pewność, że właśnie ich porady poskutkują dobrymi i dalekimi lotami skoczka z Wisły. Odrodzenie nastąpiło.... gdzież by indziej, oczywiście na Wielkiej Krokwi, ale nie od razu i nie tak łatwo. Bolesne dla kibiców siódme miejsce Adama z pierwszego, sobotniego konkursu osłodziła przegrana Svena Hannawalda, który - trzeba umieć się przyznać do błędów - nie był na ony czas ulubieńcem Polaków. Stał się nim dopiero rok później, podczas wspomnianego we wstępie konkursu.


„Ale za to niedziela, ale za to niedziela, niedziela będzie dla nas" - głoszą słowa piosenki napisane przez Jacka Grania. I była! Ku uciesze dziesiątek tysięcy kibiców zgromadzonych pod najpiękniejszą (zawsze to lepszy epitet niż „jedyną") dużą, polską skocznią Adam Małysz odniósł swój dwudziesty pierwszy tryumf w karierze. Przeskoczył Andreasa Goldbergera, stając się indywidualnie piątym skoczkiem świata pod względem liczby pucharowych zwycięstw. Janne Ahonen był wówczas daleko za Polakiem.
Na olimpiadę w Salt Lake City Adam Małysz jechał jako murowany faworyt do co najmniej jednego złotego medalu. Pamiętam jak dziś, a było to już cztery lata temu, gdy szczęśliwy z wywalczonego brązowego medalu na skoczni k 90, z poczuciem ogromnej ulgi, spełnionego zadania i zrozumiałej w takim momencie sportowej euforii, Adam Małysz nagle zorientował się, że tylko on się ucieszył. Minorowe nastroje polskich komentatorów sprawiły, że miałem ochotę czym prędzej wyłączyć telewizor, bowiem nie dawało się słuchać tych utyskiwań na wyrwę w zeskoku, stworzoną po upadku Noriakiego. Wyrwę, która przecież odebrała nam pewny, złoty medal... Po raz drugi w historii, sukces naszego największego skoczka został odebrany w kategorii porażki. Pierwszy raz takim "entuzjazmem" wykazał się Przegląd Sportowy po zdobytym przez Małysza wicemistrzostwie świata w Lahti na dużej skoczni. W Salt Lake City Adam został też wicemistrzem olimpijskim na skoczni k 120 ustępując będącemu w wybornej formie Ammannowi. Media pisały nawet o szwajcarskiej zemście za Steinera. Mniej zorientowanym czytelnikom przypominam, że Walter Steiner był w 1972 roku, podczas olimpiady w Sapporo, takim samym kandydatem do złota, jak trzydzieści lat później Małysz. Okazało się jednak, iż Szwajcara wyprzedził w walce o złoto ...Polak, Wojciech Fortuna.


Mamy rok 2006. Od olimpiady w Salt Lake City minęły długie, cztery lata. Przez te cztery lata Adam zdobył jeszcze dwie kryształowe kule za zwycięstwa w generalnych klasyfikacjach, zdobył dwa złote medale na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme, stanął raz jeszcze na podium Turnieju Czterech Skoczni, wygrał siedem konkursów, a także drugą w karierze Letnią Grand Prix. Przeszło dwadzieścia razy stawał na podium zimowych konkursów Pucharu Świata, do dziś gromadząc tych miejsc pięćdziesiąt dziewięć, co daje mu wysokie - czwarte miejsce w historii. Na przeszło dwieście wszelakich startów, od pucharów kontynentalnych począwszy na mistrzostwach skończywszy, od początku swej kariery, Adam Małysz był ponad osiemdziesiąt razy na podium. Dla porównania dodam, że przez te same cztery lata dwukrotny mistrz olimpijski, Simon Ammann, wygrał raz. Czyniąc to zresztą w mało przekonujący sposób, zwyciężył po raz kolejny nad Hannawaldem i Małyszem 17 marca 2002 roku w norweskim Oslo. Wicemistrz olimpijski ze skoczni k 90, Sven Hannawald, 17 stycznia 2004 roku zdobył swoje ostatnie pucharowe punkty... na zakopiańskiej Wielkiej Krokwi. Sto pięć metrów w drugiej serii sobotniego, wieczornego konkursu dało mu ostatnie, trzydzieste miejsce.


Co się zmieniło przez te cztery lata? Narodziła się i spłonęła (a w każdym razie tli się mizernie) norweska gwiazda, Sigurd Pettersen. Zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni za sezon 2003/2004, o którym niemieckie media, po pierwszej turniejowej odsłonie, pisały, że skacze w „innej lidze", w lidze Małysza z 2001 roku, miał być murowanym faworytem do tytułu Mistrza Świata w Lotach. Historia pokazała jednak, że to nie Sigurd stał się gwiazdą nr jeden norweskich skoków. Tą gwiazdą okazał się Roar Ljoekelsoey. W chwili gdy piszę te słowa, Roar jest dwukrotnym indywidualnym mistrzem świata w lotach narciarskich i dwukrotnym mistrzem drużynowo, trzecim zawodnikiem tegorocznego TCS, aktualnym wicemistrzem świata ze skoczni k 120, z Oberstdorfu 2004. Dwa razy zajmował drugą pozycję w generalnej klasyfikacji Pucharu za sezony 2003/2004 oraz 2004/2005. W sezonach tych ustąpił tylko absolutnemu królowi skoczni ostatnich dwóch lat - Ahonenowi. Finowi, któremu pozornie bliżej już było do zakończenia kariery, niż do osiągania tak fantastycznych wyników. Zawodnikowi, którego liczni fachowcy, nie bez zdania racji, określali "wiecznie drugim". Jeden z naszych komentatorów przypisał mu kiedyś minę "człowieka, któremu ktoś wyjadł konfitury". Określenie tyczyło pamiętnego sezonu 98/99, kiedy przysłowiowym "rzutem na taśmę" kryształową kulę za puchar wygrał Martin Schmitt. Janne Ahonen ku zdumieniu wielu opanował dyscyplinę, w której niepodzielnie, przez trzy sezony, łupy dzielił Małysz, a tylko nieliczni byli mu w stanie wyrwać pomniejsze trofea. Mimo iż to nie Adam został mistrzem olimpijskim, nikt nie miał wątpliwości, że to właśnie Polak rozdaje karty w skokach. Sezon 2003/2004 w telewizji Eurosport reklamowały spoty: kto wygra z Małyszem?


Przez ostatnie cztery lata obok dwóch niekwestionowanych liderów, Ahonena i Ljoekesoeya, którzy jako żywo przypominają parę Małysz - Hannawald (tutaj przecież także jeden rządził w lotach, drugi w pucharze), narodziła się kolejna po Małyszu, słowiańska gwiazda skoków - Czech, Jakub Janda, który pod bacznym okiem Vasji Bajca wyrósł na prawdziwą potęgę. W obecnym sezonie dzielnie odpiera napór Ahonena walczącego o powtórzenie sukcesu Małysza i wygranie trzeciej kryształowej kuli z rzędu. Jakub Janda ze swą nienaganną techniką, z głową niejednokrotnie wychyloną już nie między, a pod czubami nart (!), zdaje się raz jeszcze przypominać, że najważniejsza w tym sporcie jest psychika. Pytany o to, na czym koncentruje się przed startem, odpowiada: na pewno nie na wynikach rywali. Interesują mnie tylko dwa konkursowe skoki i chcę, aby były jak najlepsze. Czyż to nie przypomina nam pamiętnej idei dwóch równych skoków Małysza? Pewnie, że przypomina...


Orzeł z Wisły nie fruwa już tak jak przed laty. Inna rzecz, że wciąż utrzymuje się w czołówce, a jego ostatnie problemy wynikają w mojej skromnej opinii ze zbyt dużej nerwowości, która wkradła się w przygotowania, nie zaś z braku samej formy. Trzeba sobie otwarcie powiedzieć, ze nie potrafiliśmy naszym skoczkom zapewnić należytego spokoju. Od samego początku media nagłaśniają każdy szkoleniowy detal, każdy trening, każdą najmniejszą zmianę. Wszyscy chcemy pomóc, wszyscy wiemy co w danym momencie dolega, wszyscy mamy jedynie słuszną receptę na sukces. Sęk w tym, że jesteśmy bliscy tego, aby, niczym małe dzieci, zagłaskać kota na śmierć.


Potrzeba spokoju, tylko i aż spokoju. Drodzy kibice, rozliczać będziemy po Turynie. Nie wyciągam wniosków, nie oceniam, nie analizuję. Będzie lepszy czas po temu. Życzę nam wszystkim wyciszenia i wiary. Przez te wszystkie lata Adam Małysz udowodnił, że jest profesjonalistą w każdym calu. Nie możemy oczekiwać tego, że zdobędzie jakikolwiek medal, ale możemy być pewni, że dołoży wszelkich starań, aby tak właśnie było.

Zobacz materiał filmowy z najpiękniejszymi skokami Adama Małysza »

Mariusz Wesołowski, źródło: Informacja własna

oglądalność: (12089) komentarze: (102)

Komentowanie jest możliwe tylko po zalogowaniu

Zaloguj się

wątki wyłączone

Komentarze

  • anonim
    michu0110

    elo zapraszam na www.michu0110.photoblog.pl PAPA:*

  • anonim

    @Andy
    Nie chcąc przedłużać polemiki w nieskończoność - dwa zdania i kończę.
    zapewniam cię, że przebieg karier obu panów jest mi znany. I to upoważnia mnie do twierdzenia tego, co powiedziałem. Natomiast skąd wyciągnąłes wniosek, że uważam przebieg ich karier za podobny, to juz chyba bedzie Twoją tajemnicą. A wynik Ammanna kojarzyć z Fortuną, owszem, mozna. Natomiast sposób dochodzenia do mistrzowskiej formy jest zbliżony nie do Polaka tylko do Gail Devers. Kumasz?
    Cieszę się, że co do Jandy osiągnęlismy pełny consensus.
    Myślę, że w temacie "dziennikarze" też możemy się dogadać. W temacie "dopingowicze" bedzie gorzej. Nawet nie wiesz, jak.

  • Andy początkujący
    Hannawald, Amman, Janda i dziennikarze

    @Polon
    nie wiem, czy mówisz poważnie, że jesteś prosty chłopak, ale pewne jest, że nie zrozumiałeś mojego tekstu. Ja w żadnym razie nie twierdzę, że dziennikarze nie powinni się zainteresować Małyszem po osiągnięciu takich sukcesów, jakie osiągnął. Nie wiem tylko, czy ciągłe podkreślanie, że Adam jest bez formy może cokolwiek wnieść, w końcu to widzi każdy. Akurat skoki narciarskie rządzą się swoimi własnymi prawami i może się w każdej chwili okazać, że ni z tego ni z owego Adam Małysz będzie skakał znowu trzy czy cztery metry dalej niż inni. Dlatego oczekuję od przedstawicieli środków masowego przekazu, że dostarczą nam fachowych komentarzy, moje dla mnie i krytycznych równie w odniesieniu do Adama Małysza.
    Co do Hannawalda i Ammana: mam niejasne przeczucie, że nie jest Tobie znany przebieg ich kariery, zresztą bardzo różny i dlatego nieporównywalny. Zajrzyj do archiwum, a znajdziesz potwierdzenie.Przebieg kariery Hannawalda można powrównać z przebiegiem kariery kilkunastu innych skoczków ze światowej czołówki (naturalnie z różnych lat - nazwisk nie będę wymieniał, tekst byłby potwornie długi i pizza by mi wystygła), natomiast wyczyn Ammana kojarzy się z całą pewnością z jednym tylko wydarzeniem - Sapporo 1972, skocznia Okura. Dlatego nie rzucaj podejrzeń nie mając w ręku nic oprócz domysłów, bo jest to nie fair. Dodam, że ja osobiście (ale to tylko moje zdanie) nie wierzę, że którykolwiek sportowiec ze ścisłej czołówki śiatowej obywa się bez dopalaczy. Poza tym wierz mi, że Hannawald jest mi najmniej sympatyczny ze wszystkich znanych mi z nazwiska skoczków narciarskich. Mimo to jestem za powściągliwością w wyrażaniu określonych opinii.
    Pozdrawiam i życzę wiele radości podczas IO.

  • anonim

    link do filmu mi nie działa :(

  • Adam początkujący

    Nie wiecie co mu dooega , bo nie tam szukcie , gdzie trzeba!Napisze to ale po olimpiadze teraz cisza..

  • anonim

    gratuluję artykułu! jedyny inteligentny i rozsądny jaki przeczytałam od początku sezonu! brawo!!!!!!!!!!

  • anonim
    Hannawald, Ammann i dziennikarze

    @Andy
    Ja jestem prosty chłopak. Jak piszę o Ammannie i Hannawaldzie, to piszę właśnie o nich. Jak uznam Jandę za szprycera, na co się nie zanosi, to napiszę o Jandzie.Co do Niemca i Szwajcara. Cała ich późniejsza kariera wskazuje, jak to z nimi było. Nie trzeba być specjalnie uzdolnionym analitykiem, żeby zauważyć specyfikę ich sukcesów w stosunku do innych zawodników. To plus proste zestawianie faktów, o których pisałem w poprzednim poście powinny każdemu dać wiele do myslenia. Chyba, że kupiło się w Brukseli ciemne okulary o przemiłej skądinąd nazwie "political corectness".
    Co do dziennikarzy. Z całym szacunkiem. Musi być róznica w zainteresowaniu mediów Adamem Małyszem - zawodnikiem, który jest trzykrotnym mistrzem świata, trzykrotnym zdobywcą Pucharu Świata, wicemistrzem olimpijskim i więcej mi się nie chce wymieniać, a 18- tolatkiem Adasiem, który pokazał, że ma talent talent. To tak, jakby dziennikarzom politycznym zarzucać koniunkturalizm z powodu tego, że piszą więcej np. o Jarosławie Kaczyńskim niż np. o którymś z młodych posłów-"wilczków" (stosując nomenklaturę przywołaną ostatnio przez @mmm kraków) z LPR-u.
    I tyle. Pozdrawiam.

  • Malyszomaniak bywalec
    @mmm_Krakow

    JEsli nie masz IP z DHCP to nie grozi ci zmiana domeny a więc co za tym idzie nie grozi ci możliwość podszycia się przez innych którzy mają inna domene.

  • anonim
    @Polon

    Ostatni mój wpis pod Norwegami dotyczył K-90 w Oberstdorfie.
    Reszta - nie jest moja.

  • anonim
    fałszywy mmm krakow?

    @mmm krakow
    Mam rozumieć, że ostatni twój post kierowany do mnie przy sporze o Norwegów nie jest Twój?
    W takim razie moja odpowiedź nań potraktuj jak niebyłą.

  • anonim

    Sądząc po godzinach wpisu mojej "podszywki" to wygląda, jakby mi w tramwaju neostrade zapięli :))))))
    No, "cusz", jakiś frustrat chciał sie dowartościować :)))

  • skolim początkujący
    żałosne

    nie dość ze ten wasz filmik tandetny to jeszcze nie na miejscu

  • anonim

    SWIETNY ARTYKUL!!brawo:)
    ja wierze ze Panu Adamowi sie uda...jestem pewna ze Zakopane bedzie miejscem gdzie przyczyna slabszych skokow zniknie..niesety mnie tam nie bedzie w tym roku ale wiem ze klimat bedzie taki jak w tamtym i sadze ze nie powinnismy watpic w to ze Pan Adam wygra tak pieknie jak w zeszlym roku:) a ja bede siedziala przed telefizorem i plakala ze szczescia jak zawsze:P

  • air show początkujący

    polski komentator, oczywiście.

  • air show początkujący

    Ja mogę jeszcze dołożyć jedno pytanie: Jak polski określał skoki skakane stylem V? Było to w czasach, gdy obydwa style obowiązywały. Z góry zastrzegam, że nie wiem, czy można znaleźć odpowiedź w necie.

  • anonim
    Wierze w Mistrza!!!

    Piekny i wzruszajacy material filmowy.... naprawde... przypomnialy mi sie najpiekniejsze czasy naszego Mistrza... I wierze ze te czasy powroca!!! juz niebawem!!! w Zakopanem i na Igrzyskach!!!!

  • anonim
    Quiz

    Jeżeli jesteście takimi znawcami, to mam dla Was trzy pytania:

    1. Kiedy się odbyły ostatnie zawody w skokach narciarskich w Islandii i na jakiej skoczni to było?
    Ilu skoczków islandzkich uczestniczyło w IO i kto był pierwszym mistrzem Islandii w skokach narciarskich?

    2. Jaki polski trener trenował skoczków bośniackich przed IO w Sarajewie?

    3. Kto z polskich dziennikarzy komentował w telewizji skok Fortuny po złoty medal w Sapporo w 1972 roku?

    PS. Ostrzegam: te odpowiedzi ciężko "wyguglać".

  • Andy początkujący
    Dziennikarze

    Niestety, Polon, ale Twoje próby usprawiedliwienia dziennikarzy nie są przekonujące. Akurat tak się składa, że znam kilkunastu osobiście, a z jednym z nich jestem zaprzyjaźniony, więc znam też wiele historii ze środowiska. Mój przyjaciel jest (na szczęście) nie tylko bardzo dobrym dziennikarzem, ale i bardzo porządnym człowiekiem, a zatem nie ma żadnej konieczności robienia młynu, żeby zrobić w tym zawodzie karierę. Szum robią ci, którym po prostu brakuje talentu, ale trzymają się tego zawodu, no bo tam się jest właśnie na świeczniku. Zauważ, że szczególnie w tvp siędzą sami abnegaci, bo tam można pokazać swoją twarz. Więc bądź krytyczny i nie wybaczaj panu Szaranowiczowi jego bzdurnych uwag tylko dlatego, że akurat komentował te wspaniałe skoki Adama. Nie zapominaj, że i Ty uległeś wtedy emocjom, więc brakło obietkywizmu.
    No i na koniec: jeżeli Adam Małysz jest bez formy, to można to naturalnie napisać w gazecie, tylko że nie o to chodzi. Przypominam, że przed swoimi największymi triumfami Adam wygrał trzy konkursy PŚ i kilkakrotnie zajmował miejsca w czołówce. Potem przyszedł kazdemu dziś znany prawie trzyletni kryzys, kiedy to nie mieścił się nawet od czasu do czasu w 50-ce. I co? Właśnie, i nic, żaden pismak nie biadolił, że Adam Małysz jest bez formy, nie wspominając o prawie notorycznym braku zainteresowania innymi polskimi skoczkami, zresztą nie tylko ze strony dziennikarzy. Dzisiaj natomiast jest nasz najlepszy skoczek w klasyfikacji generalnej PŚ na 12 miejscu, mimo opuszczenia czterech konkursów i mimo to pierwszy lepszy dziennikarz czuje się upoważniony do całkowicie destruktywnej krytyki, ponieważ nie ma najmniejszego pojęcia, że utrzymywanie się w ścisłej światowej czołówce w nowoczesnym sporcie na przestrzeni lat jest osiągnięciem, którego potrafią dokonać tylko absolutnie najlepsi. I to nie jest w porądku, i tego nie da się zrozumieć.

    PS. Sugestie, jakoby Hannawald i Amman osiągali sukcesy pod wpływem środków dopingujących uważam za przesadzone. Jakub Janda był przez lata skoczkiem z drugiego rzędu i nic nie wsakzywało na to, żeby mógł kiedykolwiek walczyć o kryształową kulę. Czyli on też?

  • Matylda początkujący
    Adaś jeszcze nam się odrodzi - zobaczycie niedowiarki!

    @Mariusz Wesołowski
    FAN ADAMA MAŁYSZA

    Oto werdykt:
    Sędzia A = 20 pkt.
    Sędzia B = 20 pkt.
    Sędzia C = 20 pkt.
    Sędzia D = 20 pkt.
    Sędzia E = 20 pkt.
    dwie skrajne noty skreślamy
    3 x 20 pkt. = 60 pkt.
    plus 1 pkt. za linijkę
    135 linijek = 135 pkt.
    sumasummarum: 195 punktów!

    Ktoś pytał tutaj o melodię:
    Prawdopodobnie chodzi o "Marsz żałobny" Felixa Mendelssohna.

    Z serdecznymi pozdrowieniami dla wszystkich przyjaciół i wrogów
    Matylda Smętnica

  • air show początkujący
    @Ravi

    Ja w to nie wierzę, ale w monitor nie mam zamiaru niczym rzucać. Wierzę natomiast, że zgodnie z podpisem pod zdjęciem zrobi, co będzie mógł. Tylko, że teraz już niewiele może. I zamiast oczekiwać niemożliwego trzeba sie pogodzić z tym, co nieuchronne: Małysz już nigdy niczego nie wygra, chyba że trafi mu się taki fuks jak Funakiemu w zeszłym roku.

Regulamin komentowania na łamach Skijumping.pl

  1. Zanim zadasz pytanie na forum - zobacz czy poniżej ktoś już nie dał na nie odpowiedzi.
  2. Redakcja serwisu Skijumping.pl zastrzega sobie prawo do usuwania oraz modyfikowania komentarzy łamiących regulamin - nie związanych z tematem newsa, zawierających obraźliwe treści, atakujących osoby publiczne (a w szczególności zawodników, trenerów, działaczy, polityków), napisanych wulgarnym językiem, spamu, powielania treści newsa itp.
  3. Zabrania się reklamowania innych stron, blogów itp.
  4. Forum to miejsce na przemyślane wypowiedzi i opinie. Do komentowania bieżących wydarzeń na skoczni oraz luźnych pogaduszek służy nasz czat. Komentarze o zerowej wartości merytorycznej typu "Ammann Słabo, Stoch - 125m, co tu tak cicho, czemu nie skaczą" - również będą usuwane.
  5. Komentarze powinny być rzeczowe, napisane poprawnie językowo i bez rażących błędów ortograficznych.
  6. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do redaktorów serwisu Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres email. Nasi redaktorzy nie czytają wszystkich komentarzy, często mogą więc wcale nie odpowiedzieć. Zapytania, opinie i uwagi skierowane do moderatorów forum Skijumping.pl, prosimy przesyłać na nasz adres admin@skijumping.pl.
  7. Wszystkich użytkowników forum, prosimy o kulturalną dyskusję. Do rozwiązywania wszelkich sporów i kłótni służy email, gadu-gadu lub inne środki komunikacji.
  8. Aby uniknąć bałaganu i nieporozumień, zabrania się tworzenia i korzystania użytkownikom z więcej niż jednego konta/nicka oraz podszywania się pod innych użytkowników, poprzez tworzenie bardzo podobnych nazw/nicków. W przypadku wykrycia takiego działania, konta będą kasowane, a w skrajnym przypadku (nagminne tworzenie kolejnych kont), użytkownik banowany.
  9. Wszelkie komentarze, atakujące bezpośrednio poszczególnych użytkowników (w tym także oskarżenia o pisanie pod wieloma nickami), moderatorów lub redaktorów, będą bezzwłocznie usuwane, podobnie jak spory między użytkownikami, nie mające nic wspólnego z tematem artykułu. Konta użytkowników, którzy obrażają moderatorów, administratorów, bądź atakują Redakcję Skijumping.pl, mogą być blokowane.
  10. Wszelkie narzekania na to, że komentarze są "bezpodstawnie" usuwane, będą również kasowane. Jeśli ktoś uważa, że jego komentarz był zgodny z regulaminem, a mimo to został usunięty, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  11. Jeśli uważasz, że dany użytkownik nagminne łamie regulamin, wywołuje kłótnie i utrudnia dyskusję w komentarzach, prosimy o kontakt emailowy na adres admin@skijumping.pl.
  12. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania wpisów bądź blokowania użytkowników, którzy używają niecenzuralnego języka, nagminnie wywołują konflikty, spory oraz prowokują innych uczestników forum do kłótni.
  13. Redakcja zastrzega sobie prawo do usuwania użytkowników, których nazwy (ksywki) zawierają wulgaryzmy lub brzmią podobnie do niecenzuralnych słów.
  14. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, w przypadku, gdy adres IP zablokowanej osoby, jest adresem całej sieci lokalnej. Ewentualne cofnięcie blokady może nastąpić jedynie w przypadku, gdy winny użytkownik zaprzestanie szkodliwych działań na forum.
  15. Redakcja nie odpowiada za treści i opinie prezentowane przez użytkowników forum. Jeśli wypowiedzi naruszają prawo, ich autorzy mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
  16. W przypadku "bana" użytkownika, zabronione jest tworzenie nowego konta, przez 7 dni od momentu blokady konta.
  17. W przypadku nagminnego łamania regulaminu forum oraz ogólnych zasad dobrego wychowania, Redakcja zastrzega sobie prawo do powiadomienia odpowiednich służb, wraz ze wszystkimi posiadanymi danymi użytkownika (adres IP, logi, dane kontaktowe).