Historia Letniego Grand Prix

Letnie Grand Prix zostało zainaugurowane w 1994 roku. Na pierwszą edycję składały się tylko trzy konkursy na skoczniach w Hinterzarten, Predazzo i Stams. Pierwszym triumfatorem cyklu został Takanobu Okabe z Japonii. Do klasyfikacji generalnej dwóch pierwszych sezonów liczyły się noty zawodników za poszczególne skoki, podobnie jak ma to miejsce podczas Turnieju Czterech Skoczni. W 1996 wprowadzono system, jaki znamy z Pucharu Świata.

Pierwsze dwie edycje Letniego Grand Prix nosiły znamiona kilkudniowego turnieju. Triumfatorem zostawał zawodnik, który zgromadził najwyższą sumę not punktowych za swoje konkursowe skoki. Zasady wyglądały więc identycznie jak np. w Turnieju Czterech Skoczni. Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS) po raz pierwszy potraktowała poważnie LGP w 1996 roku. Wtedy to wprowadzono do cyklu klasyfikację punktową znaną z Pucharu Świata. Ponadto Letnie Grand Prix zostało oficjalnie uznane za "period" sezonu, na podstawie których przyznawane są limity startowe dla poszczególnych reprezentacji.

Letnie Grand Prix służy często włodarzom światowej federacji za poligon doświadczalny proponowanych zmian w rozgrywaniu zawodów w skokach narciarskich. Do grona najbardziej pamiętnych testów należą:

1996 - Rozgrywanie konkursów Letniego Grand Prix w ramach systemu KO. Nowa formuła była testowana pod kątem całego Pucharu Świata, ale ostatecznie została wprowadzona wyłącznie do Turnieju Czterech Skoczni.

2000 - Przeprowadzenie zawodów LGP w formie trzech serii. W ćwierćfinale 48 zawodników wyłonionych z kwalifikacji było podzielonych na cztery dwunastoosobowe grupy. Po sześciu najlepszych skoczków każdej z grup wchodziło do półfinału, gdzie wyłoniona 24 była podzielona na dwie równe grupy. Do finału wchodziło dwunastu zawodników - po sześciu najlepszych skoczków z obu półfinałów. Ponadto sportowcom zerowano dorobek z poprzednich rund, zatem o zwycięstwie decydował wyłącznie trzeci skok. W japońskich konkursach uproszczono system do zaledwie dwóch rund - półfinału oraz finału. Nowa formuła rozgrywek nie znalazła jednak uznania i nie została wprowadzona na stałe.

2002 - Podczas konkursów LGP sędziowie oceniali wyłącznie lądowanie zawodników. W efekcie w trakcie zawodów wielokrotnie skoczkowie otrzymywali tzw. "dwudziestki", czyli maksymalne noty punktowe od jurorów. Ostatecznie pomysł nie przyjął się i sędziowie ponownie oceniali również fazę lotu sportowców.

2009 - W ramach Letniego Grand Prix zawody rozgrywano wraz z nowym systemem rekompesat punktowych za pozycję belki startowej oraz średnią prędkość wiatru w czasie lotu. Nowe zasady zostały pozytywnie zaakceptowane przez FIS i od drugiej połowy sezonu 2009/2010 zostały wprowadzone na stałe do Pucharu Świata.

2012 - Po raz pierwszy na seniorskim szczeblu rozegrano konkursy drużyn mieszanych. W skład zespołu wchodziły dwie kobiety oraz dwóch mężczyzn. Kilka miesięcy później taka formuła zawodów zadebiutowała w Pucharze Świata oraz na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme.

2014 - Kolejna próba przeprowadzenia trzyseryjnego konkursu. Tym razem do wyników konkursu zaliczane były już rezultaty z kwalifikacji. Do pierwszej serii kwalifikowało się 48 skoczków (docelowo miało ich być 40), którzy byli dzieleni na cztery grupy. Do finału kwalifikowało się 24 skoczków - po sześciu z każdej grupy. Choć planowano rozegrać w tej formule cały letni sezon, to projekt został zaniechany już po trzecim konkursie.

2017 - Podczas tej edycji Letniego Grand Prix FIS zniosła przywilej automatycznej kwalifikacji dla najlepszej dziesiątki klasyfikacji generalnej cyklu. Po letnich testach, projekt został wprowadzony w życie również w Pucharze Świata.

Pomimo prawdziwej rywalizacji na skoczni, większość zawodników z dystansem podchodzi do wyników uzyskiwanych w ramach konkursów Letniego Grand Prix. Skoczkowie zgodnie twierdzą, iż dla nich najwazniejsze zawody są rozgrywane w sezonie zimowym, zaś letnie starty służą tylko jako element treningów oraz porównania obecnej dyspozycji na tle rywali z innych reprezentacji. W siedzibie FIS kilkukrotnie pojawiała się idea, aby Letnie Grand Prix zostało włączone do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, ale ostatecznie ten pomysł nigdy nie został wprowadzony w życie.

Najczęściej z triumfu w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix cieszyli się Adam Małysz i Thomas Morgenstern. Zarówno Polak jak i Austriak trzykrotnie dokonywali tej sztuki. Ponadtwo dwie wygrane na swoim koncie posiada Masahiko Harada oraz Dawid Kubacki. W gronie zwycięzców cyklu znajduje się jeszcze jeden Biało-Czerwony - Maciej Kot.

Najwięcej zwycięstw w konkursach zaliczanych do Letniego Grand Prix odnosili z kolei Adam Małysz i Gregor Schlierenzauer, którzy w swoim dorobku mają po trzynaście tego typu wygranych. Jedenaście triumfów odniósł z kolei Kamil Stoch..

Oprócz Adama Małysza i Kamila Stocha, triumfy w zawodach LGP odnosiło jeszcze czterech polskich skoczków. Ośmiorkrotnie zwyciężał Dawid Kubacki, siedmiokrotnie Maciej Kot, zaś jedną konkursową wygraną uzyskali Krzysztof Biegun oraz Piotr Żyła. Łącznie Biało-Czerwoni odnieśli 41 zwycięstw, co plasuje nasz kraj na drugim miejscu w tabeli wszech czasów, tuż za Austrią (44 wygrane).

Najwięcej miejsc na podium w poszczególnych konkursach cyklu Letniego Grand Prix wywalczył Adam Małysz, który 28 razy kończył zawody tej rangi w czołowej trójce. Drugie miejsce w tej klasyfikacji należy ex aequo do Thomasa Morgensterna i Gregora Schlierenzauera (po 26 razy na podium). Czwarty jest Kamil Stoch (25 miejsc w czołowej trójce zawodów LGP).

W ramach Letniego Grand Prix rozgrywane były także pomniejsze turnieje. W latach 2006-2010 funkcjonował Turniej Czterech Narodów, rozgrywany na skoczniach w Hinterzarten Pragelato (poczatkowo Predazzo), Einsiedeln oraz Courchevel. W 2011 roku jednorazowo odbył się Lotos Poland Tour, w ramach którego przeprowadzono rywalizację na obiektach w Wiśle, Szczyrku oraz Zakopanem.

Podczas Letniego Grand Prix rozgrywa się też konkursy drużynowe. Najwięcej, bo siedem zwycięstw w zawodach zespołowych zaliczyły reprezentacje Austrii i Polski. Biało-Czerwoni dwunastokrotnie stając na podium. Od 2012 roku w ramach LGP rozgrywane są też sporadycznie konkursy drużyn mieszanych.

autor: Adrian Dworakowski i Adam Bucholz

Stan przytoczonych informacji jest aktualny na dzień 5 października 2019 roku (finał sezonu 2019).

Zdobywcy Letniego Grand Prix w skokach narciarskich
Sezon Zawodnik Kraj Sezon Zawodnik Kraj
1994 Takanobu Okabe 2007 Thomas Morgenstern
1995 Andreas Goldberger 2008 Gregor Schlierenzauer
1996 Ari-Pekka Nikkola 2009 Simon Ammann
1997 Masahiko Harada 2010 Daiki Ito
1998 Masahiko Harada 2011 Thomas Morgenstern
1999 Sven Hannawald 2012 Andreas Wank
2000 Janne Ahonen 2013 Andreas Wellinger
2001 Adam Małysz 2014 Jernej Damjan
2002 Andreas Widhoelzl 2015 Kento Sakuyama
2003 Thomas Morgenstern 2016 Maciej Kot
2004 Adam Małysz 2017 Dawid Kubacki
2005 Jakub Janda 2018 Jewgienij Klimow
2006 Adam Małysz 2019 Dawid Kubacki
Najwięcej wygranych konkursów Letniego Grand Prix:
Lp. Zawodnik Kraj Wygrane
1 Adam Małysz 13
1 Gregor Schlierenzauer 13
3 Kamil Stoch 11
4 Masahiko Harada 10
4 Thomas Morgenstern 10
6 Andreas Widhoelzl 9
7 Dawid Kubacki 8
8 Maciej Kot 7
9 Simon Ammann 6
10 Janne Ahonen 5
10 Jakub Janda 5
12 Takanobu Okabe 4
12 Andreas Wellinger 4
14 Severin Freund 3
14 Martin Hoellwarth 3
14 Daiki Ito 3
14 Junshiro Kobayashi 3
14 Robert Kranjec 3
14 Taku Takeuchi 3
14 Andreas Wank 3
Najwięcej miejsc na podium konkursów Letniego Grand Prix:
Lp. Zawodnik Kraj Podia
1 Adam Małysz 28
2 Thomas Morgenstern 26
2 Gregor Schlierenzauer 26
4 Kamil Stoch 23
5 Janne Ahonen 19
6 Simon Ammann 15
6 Dawid Kubacki 15
8 Masahiko Harada 14
9 Maciej Kot 13
10 Martin Hoellwarth 12
10 Daiki Ito 12
10 Andreas Widhoelzl 12
10 Piotr Żyła 12
14 Jernej Damjan 11
14 Andreas Goldberger 11
14 Jakub Janda 11
14 Noriaki Kasai 11
14 Roman Koudelka 11
14 Wolfgang Loitzl 11
20 Robert Kranjec 10
20 Andreas Wellinger 10
Najwięcej wygranych konkursów drużynowych Letniego Grand Prix:
Lp. Drużyna Flaga Podia
1 Austria 7
1 Polska 7
3 Niemcy 3
3 Norwegia 3
5 Japonia 2
6 Finlandia 1
6 Słowenia 1

Kalendarz

Data Kraj Miejscowość Skocznia Info Wyniki Więcej
Etap 1
20-07-2019 Polska Wisła HS 134 (K-120) konkurs drużynowynocny wyniki
Polska Słowenia Norwegia
21-07-2019 Polska Wisła HS 134 (K-120) konkurs indywidualnynocny wyniki
ZAJC Timi KUBACKI Dawid KLIMOW Jewgienij
27-07-2019 Niemcy Hinterzarten HS 108 (K-95) konkurs indywidualnynocny wyniki
GEIGER Karl SCHLIERENZAUER Gregor FREITAG Richard
27-07-2019 Niemcy Hinterzarten HS 108 (K-95) konkurs mieszany wyniki
Niemcy Japonia Słowenia
10-08-2019 Francja Courchevel HS 135 (K-125) konkurs indywidualnynocny wyniki
ZAJC Timi JOHANSSON Robert NAKAMURA Naoki
17-08-2019 Polska Zakopane HS 140 (K-125) konkurs drużynowy wyniki
Japonia Polska Norwegia
18-08-2019 Polska Zakopane HS 140 (K-125) konkurs indywidualny wyniki
STOCH Kamil KUBACKI Dawid SATO Yukiya
Etap 2
23-08-2019 Japonia Hakuba HS 131 (K-120) konkurs indywidualnynocny wyniki
KOBAYASHI Ryoyu SATO Yukiya SATO Keiichi
24-08-2019 Japonia Hakuba HS 131 (K-120) konkurs indywidualnynocny wyniki
KOBAYASHI Ryoyu SATO Keiichi SATO Yukiya
29-09-2019 Austria Hinzenbach HS 90 (K-85) konkurs indywidualny wyniki
KUBACKI Dawid ASCHENWALD Philipp ŻYŁA Piotr
05-10-2019 Niemcy Klingenthal HS 140 (K-125) konkurs indywidualnynocny wyniki
LANISEK Anze LINDVIK Marius ŻYŁA Piotr