Maciej Kot i... sztuka omijania powietrznych dziur w Oslo. „Najważniejsze, by w nią nie wpaść”

Maciej Kot był najlepszym z reprezentantów Polski w piątkowych kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata w Oslo. Na Holmenkollbakken warunki były trudne, a rozegranie jakiejkolwiek serii przez długi czas stała pod znakiem zapytania. Na trybunach pojawiło się niewielu kibiców, co na tej skoczni jest widokiem rzadkim.

Maciej Kot

Sam zawodnik przyznał, że tak pustych trybun w Norwegii dawno nie widział.

- Było pusto, choć pamiętam podobną sytuację z czasów pandemii, kiedy obowiązywał zakaz wstępu dla kibiców. Wtedy krążył nawet w internecie filmik, jak machałem do pustych trybun. Dzisiaj wstęp był otwarty, ale ludzi brakowało. Mam nadzieję, że to przez pogodę i niepewność, czy zawody w ogóle się odbędą, i że jutro frekwencja będzie zdecydowanie lepsza.

Kot oddał solidny skok w kwalifikacjach, choć wcześniej zdecydował się na ryzykowny ruch sprzętowy. Jak podkreślił, kluczowe w tym wypadku było zaufanie do własnego skakania.

- W treningu spróbowałem zmiany sprzętowej, ale wiedziałem, że w razie czego wrócę do tego, co działało. Na kwalifikacje wróciłem do ustawień, którym ufam, i oddałem normalny, w porządku skok. Bez szału, ale taki, który pozwala walczyć.

Decyzja o testach w tak trudnych warunkach mogła wydawać się ryzykowna, ale była zaplanowana wcześniej.

- Nie wiem, czy to była odwaga, czy głupota - czasem granica jest cienka. Przygotowywałem się jednak do tej zmiany już w Zakopanem. Plan był taki, żeby spróbować w treningu, a w kwalifikacjach wrócić do sprawdzonych ustawień. Najważniejsze było dziś nie tyle szczęście, co zaufanie do sprzętu i przede wszystkim do siebie.

Zmiana, o której mówił 34-latek, dotyczyła sprzętu, ale nie była żadną tajemnicą technologiczną.

- Chodziło o nowe buty, które niczym się nie różnią - poza tym, że są nowsze i sztywniejsze. Pod kątem mamuta, jeśli pojawi się szansa na start w Vikersund albo w Planicy, taka sztywność może pomóc w kontroli nart i w pierwszej fazie lotu. Problem w tym, że trzeba się do nich przyzwyczaić, a przy jednym skoku w takich warunkach trudno złapać odpowiednie czucie.

Dlatego w kwalifikacjach Polak wrócił do sprawdzonego zestawu.

- Dobrze, że mam sprzęt, do którego mogę wrócić i któremu ufam. Nie ma przymusu, żeby coś zmieniać, jeśli to działa.

Holmenkollen od lat uchodzi za jeden z najbardziej kapryśnych obiektów w kalendarzu. Kot podkreśla, że tu nie chodzi o silny wiatr pod narty, lecz o stabilne warunki.

- Z mojej perspektywy najważniejsze jest to, żeby nie wpaść w dziurę. Powietrze tutaj jest bardzo niestabilne, a osłony czasem robią więcej zamieszania niż pomagają. Można mieć sporo odjętych punktów za wiatr, a i tak "nie poleci", bo trafisz w dziurę. Najlepiej, kiedy powietrze jest po prostu równe, stabilne na całej długości lotu.

Solidny, 124-metrowy skok w kwalifikacjach dał Kotowi 15. miejsce i pewny awans do sobotniego konkursu indywidualnego. Cenna była również satysfakcja z tego, że baza, nad którą pracuje od tygodni, zaczyna działać.

- Pomimo słabego treningu udało się wrócić do normalnego skakania. Teraz pytanie, co zrobić, żeby jutro było jeszcze lepiej - podsumował.

Korespondencja z Oslo, Dominik Formela