Kamil Stoch zakończył karierę sportową. „Czuję radość, że wytrwałem do końca”

Pierwszy, obejrzany przeze mnie konkurs skoków w życiu był, pierwszym triumfem Kamila. Oczywiście w świadomości 7 letniego chłopca, przewijał się Adam Małysz, jako gwiazda tej dyscypliny. Król upadł, a jego "następca" prowadził po pierwszej serii. Oglądając, ten konkurs z tatą miałem wielkie nadzieje na zwycięstwo. Bałem się z kolei że Kamil, jednak nie wygra. Pierwsze wielkie emocje w moim życiu związane ze sportem, to tamten konkurs. Kamil wygrał, a wielka kariera na dobre się rozkręciła. Drugi konkurs, który obejrzałem w całości, to był konkurs MŚ na skoczni dużej w Predazzo. Złoty medal i wielka radość, sprawiła że zakochałem się w skokach, od tamtej pory starając się obejrzeć, każdy konkurs, jaki mogłem i chłonąc tę dyscyplinę całym sobą. Miałem to szczęście, że mogłem dorastać, przeżywając te wielkie sukcesy, aż do dorosłości. Dzisiaj są one pięknymi wspomnieniami, które wpisały się w moje życie. Kamil był dla mnie, także wzorem sportowca, a że sam trochę trenowałem sport (szermierka), tak niektóre elementy, takie jak: zachowanie sportowca, radzenie sobie z presją, oczekiwaniami i sukcesem, próbowałem sam przeszczepić na swój grunt. Mistrz (dzięki któremu czasami, coś piszę na tym forum i śledzę je od 7 lat), wczoraj oddał ostatni skok. To fakt, kończy z dala od formy, jednak uważam, że z klasą. Sam uważałem, że sportowiec musi skończyć na szczycie. Po latach myślę, jednak, że wszyscy zapamiętamy, go jako wielkiego sportowca, a w pamięci zachowamy te wielkie chwile, które każdy, przeżywał osobiście. MISTRZU DZIĘKUJE. Powodzenia w pozasportowym życiu.

PS. Mam nadzieję, że to koniec wielkich pożegnań w polskim sporcie w najbliższym tygodniu, a jutro awansujemy na mundial, dzięki czemu Robert Lewandowski, będzie miał swój "last dance" w reprezentacji Polski, na wielkiej imprezie.

nie wiem co za bardzo napisać, po prostu jedno wielkie DZIĘKUJĘ! wierzyłem mimo wszystko do samego końca, że będzie lepiej, na przekór wszystkiemu co było widać - jak jeszcze lato dawało podstawy do tego (typowałem Kamila do złota IO na LH po nim xd), to zima szybko niestety zweryfikowała, ale jednak pomimo coraz to większych dołków nie mogłem przestać mieć nadziei, zawsze gdzieś coś było, że może jednak tym razem się uda, może coś podwieje, a może w końcu wyjdzie... nawet przed przedostatnim skokiem tak trochę myślałem, mimo tego że wiedziałem dobrze, że przekroczenie 200m będzie już bardzo dobre - no nie poradzę, za bardzo po prostu go lubiłem xd, dobrze że udało się w Lahti to ostatnie top 10 zdobyć

zapamiętam najbardziej z całej kariery końcówkę sezonu 2017/18 - ile ja bym dał, żeby jeszcze raz Kamil w takiej formie później był - oraz chyba TCS 2020/21, no to że najpierw omal nie dopuszczono naszych wcale, a potem w takim stylu Kamil to wygrał!! (powinien wtedy w Bischoschofen dostać 5x20 swoją drogą)

skoki nie będą już dla mnie takie same, skończyła się epoka po prostu - więc jeszcze raz, ten ostatni raz - za to wszystko dziękuję Kamil! 🤍🤍🤍

KAMILU, DZIĘKUJĘ ZA WSZYSTKO! Gdyby nie Ty, najprawdopodobniej nie przestawiłbym się z trybu oglądania skoków okazjonalnie, na tryb oglądania wszystkich konkursów w sezonie. Będę na zawsze pamiętał o Stochu, choćby nie wiem ilu nowych skokowych mistrzów z Polski i zagranicy się pojawiło w przyszłości i przebiło jego osiągnięcia, Kamil nadal będzie jeden, jedyny, wyjątkowy i niepowtarzalny.

Karierę zakończyła absolutna legenda. Legenda, której chwała sięga od Lake Placid po Sapporo, od Ruki po Pragelato. Osoba, dzięki której nie mieliśmy do czynienia z luką po Wielkiej Małyszomanii. Niemal natychmiast nastąpiła Wielka Stochomania. Kamil Stoch był skoczkiem całkowicie kompletnym, co było widać idealnie w jego prime. Znakomity na skoczniach normalnych, dużych i mamucich. Parametry obiektów nie miały dla niego znaczenia, on po prostu zasiadał na belce, wybijał się, nienagannie leciał i perfekcyjnie lądował tak daleko, że wszyscy przecierali oczy ze zdumienia. Gdy był w prime, wyniki rywali nie miały dla niego znaczenia. Pokonywał wszystkich, nikt nie był w stanie go zatrzymać. To niesamowite, jaką przemianę przeszedł. Od skoczka, który miał problemy z koncentracją w decydujących chwilach, do wielkiego zawodnika, który w najważniejszych momentach nie miał najmniejszych problemów, by poradzić sobie z presją. Nokautował rywali z potężną przewagą, bił rekordy skoczni telemarkiem, przełamał granice niemożliwego. Kiedy wreszcie czas jego prime upłynął, nie miało to wielkiego znaczenia, gdyż jego legenda pozostała żywa. I pozostanie w naszych sercach, sercach kibiców. ❤️

Oglądam skoki mniej więcej od czasu dwóch zwycięskich sezonów Primoza Peterki, ale po zakończeniu kariery przez Adama miałem długą przerwę. Do świadomego oglądania i kibicowania wróciłem dopiero pod koniec sezonu 2016/2017 przy okazji konkursu w Vikersund (notabene wygranego przez Kamila). Pamiętam, jak bardzo ekscytowałem się ostatnią prostą sezonu i ostatecznie przegranym pościgiem za Stefanem Kraftem. Od tego czasu skoki są wpisane w mój kalendarz weekendowy w okresie zimowym.

Wiele było w tym czasie powodów do radości i dumy z polskiej kadry, wiele również było rozczarowań. Przez te 10 lat Kamil Stoch funkcjonował w mojej świadomości jako jedna z największych aktywnych gwiazd tej dyscypliny. Nie ukrywam, że gdy przyszły czasy dużo słabszej formy ciężko mi się oglądało jego skoki. Doświadczanie jego formy w ostatnim sezonie w PŚ to była męka, ale nie można Kamilowi odmówić odwagi i determinacji. Niejeden na jego miejscu rzuciłby to wszystko w cholerę jeszcze w połowie sezonu widząc jak bardzo to nie idzie.
Może to zabrzmieć nazbyt pompatycznie, ale... ja mu jestem bardzo wdzięczny za ten ostatni sezon - był rozczarowujący, słaby i bez happy endu, głowa nie dowiozła, ambicje wybiegły ponad realne możliwości, ale mimo tego (albo wręcz dzięki temu) ten jego ostatni sezon zostanie przeze mnie na pewno zapamiętany, bo to było bardzo ludzkie walczyć, starać się z całych sił, a mimo tego wszystkiego nie osiągnąć swojego celu. Dzięki Kamilu za wszystkie sportowe emocje - te lepsze i te gorsze.

Nie ma takich słów, które odpowiednio oddałyby wdzięczność za wszystkie dokonania, których autorem jest Kamil. Odkąd śledzę skoki to Stoch zawsze w nich był, oglądałem jego wszystkie sukcesy - wygrane KK, TCS, medale MŚ, złota olimpijskie. Wielki sportowiec, żywa legenda i wzór do naśladowania. Dziwnie będzie zacząć oglądanie przyszłego sezonu bez Kamila na starcie.

Nie ma się co tu za bardzo rozpisywać, bo ciężko odpowiednio przekazać to słowami. Napiszę po prostu - DZIĘKUJE MISTRZU! ZA WSZYSTKO!

Dzięki za wszystko Kamil! Wspaniale zapisałeś się na kartach historii skoków i polskiego sportu, dałeś kibicom wiele niezapomnianych chwil.

@23haze

Gdyby zostawić tylko pierwsze zdanie, już bym myślał, że to @AZYL to pisał.

@23haze

Gdyby kazać wszystkim skoczkom z sezonu 2025/2026 obowiązkowo pod rygorem jakiś wielkich kar wrócić nagle do wymuszonego Pucharu Świata, to Kamil jest w czołówce. Fakty są takie, że on musiał przeżyć to pożegnanie.

Dzięki Kamil

Za te wszystkie lata i niezliczone emocje, ten sezon był trudny, cieszę się, że mimo 31 skoczów wczoraj udało się dostać do 30 stki :)

A ja Kamilu Ciebie nie żegnam. Wrócisz szybciej niż ktokolwiek by pomyślał.

Mam wrażenie, że stochomania zniknęła na pewien czas i dzięki takiej formie żegnania się z karierą, z kibicami odrodziła się ze zdwojoną mocą.

Pewnie kończenie niby w formie po 2020/2021, po sezonie z igrzyskami 2022, czy po też symbolicznie Planicy 2023 - bo pewnie mogło tak być w sytuacji gdyby Dolezal kontynuował prace w Polsce na ten sezon z MŚ w Planicy - to pewnie byłoby piękne z punktu widzenia sportowego.

Potem znów kolejna myśl u Kamila kończyć po 23/24, potem nowy projekt, kończy igrzyskami w Predazzo, gdzie rodzi się wschodząca gwiazda polskich skoków narciarskich.

Stoch nie przeciągnął kariery aż za bardzo. To jest jednak jedynie 4 lata, może licząc względnie dobry sezon 22/23, podia drużynowe w PŚ - to 3 słabe sezony, z tym, że ten ostatni, gdyby była myśl, że ostatni będzie rok później nie byłby z punktu widzenia sportowego taki zły, niemniej chyba tak musiało po prostu być. Patrząc na symbolikę sukcesów, symbolikę liczb, miejsc, obrazków, symbolikę ostatnich chwil kariery. To zakończenie było piękne i takie musiało być

Dziękujemy Ci Kamil za tą całą karierę , nie raz łzy się polały po twoich skokach wiele wzruszeń i radości nam dałeś ,byłeś prostym skromnym człowiekiem z uśmiechem na twarzy takiego Cię zapamiętam na zawsze. Przejdziesz do historii skoków narciarskich istna żywa legenda . Jeszcze taka mała uwaga odnośnie Tv to pożegnanie w TVN to dramat bez emocji szału ,nawet przy ostatnim skoku Kamila taka obojętność komentatorów (pamiętam czasy jak Małysza żegnał legenda Szaranowicz )

No cóż. Brak mi słów, by odpowiednio uczcić i pożegnać Legendę Skoków i Wielkiego Mistrza jednego z największych w historii dyscypliny. Ograniczę się do podpisania się pod każdym komentarzem z podziękowaniami i życzeniami dla Kamila.

Obejrzałem sobie jeszcze raz Kamila Stocha dzisiaj oraz jego historię skoków..
Łzy Mi lecą bo czuję taką sportową stratę mimo wszystko...
Adama Małysza było mi szkoda.. ale za Kamilem po prostu płacze.
Może dlatego to też dlatego że Adama znałem tylko z telewizji a Kamila ze skoczni czy z osobistego spotkania..

Bardzo bym chciał aby był taki Polski skoczek który dorówna w historii sukcesom Kamila...

Po tym konkursie liczba sympatyków Felixa Hoffmanna wzrośnie, bo dzięki niemu Kamil mógł oddać 2 skoki w zawodach xDD :) ;).

Taki chłop, po prostu chłop, zwykły chłop o złotym sercu i dlatego skradłeś serca wszystkich. Nie pozer, nie gwiazdor, nie ktoś, kto udaje kogoś, kim nie jest. Po prostu Kamil. Dzięki za wszystkie lata - dla mnie byłeś ogromną motywacją do oglądania skoków. Coś niewątpliwie pękło, coś się nieodwracalnie skończyło i już na pewno nigdy nie będzie takie samo... niestety, taka kolej rzeczy, ale dla mnie skoki już nigdy nie będą takie same, bo to Ty tworzyłeś tą magię. Powodzenia w realizacji marzeń, teraz masz na nie czas.

Dziękuję, Kamil!
Właśnie Ty sprawiłeś, że skoki stały się dla mnie sportem nr 1.
Największe wrażenie sprawił na mnie filmik z dzieciństwa, w którym powiedziałeś, że będziesz mistrzem olimpijskim. Słowny z Ciebie człowiek! :-)
No i Soczi, w tym "lotniczym" kasku... Pobić jednocześnie osiągnięcia olimpijskie Fortuny i Małysza, to tylko największemu mogło się przytrafić. A potem, na kolejnych IO, dorzuciłeś jeszcze jedno złoto!
"Złoty Kamilu" mam nadzieję, że "Srebrny Kacper " godnie Cię zastąpi i "sztafeta sukcesów" będzie jeszcze długo trwała.
Teraz życzę Ci, aby dalsze życie było równie udane i szczęśliwe.
I żeby z "Eve-nementu" wychodziły pokolenia wspaniałych skoczków!

Dużo różnych myśli chodzi mi po głowie, ale przede wszystkim czuję wdzięczność, wdzięczność za te wszystkie lata i emocje, które przeżyłem dzięki Kamilowi.
Śledziłem karierę Kamila praktycznie od początku, od sezonu 2006/2007, gdy jako 7-letnie dziecko zakochałem się w skokach narciarskich i ogólnie w sporcie. Pamiętam jego udane skoki z MŚ w Sapporo, gdy jako dwudziestolatek dopiero wchodził w świat wielkiego sportu. Pamiętam jego czwarte miejsce w Libercu na skoczni normalnej, gdzie było tak blisko sensacji i pierwszego seniorskiego medalu na arenie międzynarodowej. Potem w końcu sezon 2010/2011 i pierwsza wygrana u siebie w Zakopanem dwa dni po ostatnim zwycięstwie Adama. Potem jeszcze zwycięstwa w Klingenthal i w tym symbolicznym konkursie w Planicy.

MŚ 2013 rozczarowanie na skoczni normalnej, po czym skocznia duża i pierwsze wielkie trofeum Kamila. IO w Soczi dwa złota po 42 latach oczekiwania dla polskich skoków. Potem dwie kryształowe kule, trzy TCS oczywiście wraz z tym jednym z czterema zwycięstwami. Można by tych sukcesów wymieniać bardzo długo.

Dziękuję Ci Kamil za to, że całe praktycznie całe moje dotychczasowe życie mogłem przeżyć przy emocjach związanych z Twoimi startami. Na przestrzeni tych 19 lat, w których śledziłem Twoją karierę zmieniało się bardzo wiele, zmieniały się problemy z którymi się mierzyłem, od tych banalnych, że jako 7-latek w 2007 roku nie chciało się chodzić do szkoły, przez kolejne wybory szkół, sprawdziany, maturę, aż do chorób bliskich czy prawdziwych wyborów życiowych. Zmieniały się miejsca, gdzie emocjonowałem się Twoimi skokami, osoby z którymi je przeżywałem. Nie zmieniało się jednak jedno, zawsze chciałem żebyś skoczył jak najlepiej.

Pokazywałeś swoją karierą, że jeżeli ma się talent i ciężko pracuje, można dojść na sam szczyt. Byłeś inspiracją żeby samemu spróbować w sporcie. W zawodowym się nie udało, ale w amatorskim dalej jestem. Często powtarzam sobie te słowa "Musisz sto razy przegrać, żeby raz wygrać".

Po prostu dziękuję Kamil.

Tak to chyba wszystko musiało wyglądać.

Symbolika towarzyszyła wszystkim jego sukcesom i przejawia się też w liczbach

39 zwycięstw (jak Adam Małysz) 80 podiów (jak Simon Ammann, kolejny król IO) 10x TOP 10 PŚ (jak Adam Małysz) Równo 200 razy w TOP 10 konkursów PŚ 28 podiów LGP (jak Adam Małysz)

Złoto MŚ w Predazzo, po 10 latach od sukcesów Adama Małysza. Obrona mistrzostwa olimpijskiego, 4 leve w TCS jako drugi w historii.

Śnieg na pożegnaniu z kibicami w Zakopanem w 2026 roku; przybijanie piątek z kibicami, obrazki, które przypominały te znane nam z 2011 roku. Aż dochodzi kolejne Predazzo, gdzie na IO rodzi się kolejna gwiazda polskich skoków narciarskich.

Do ostatniego skoku w Planicy wypuszcza go żona. Ta żona, którą poznał w Planicy.

Kamil! Nigdy nie zapomnę tych wszystkich Wielkich Chwil z Tobą, Ty na skoczni, ja przed telewizorem, tyle ogromnych emocji. Pozostaniesz na zawsze legendą skoków, nie tylko polskich, ale i skoków w ogóle.
Nie wiem, które momenty najbardziej utkwiły mi w pamięci, ale chyba ten rekord skoczni w Trondheim z najniższej belki w trakcie RawAir, pamiętam jak dziś, jak po kryjomu śledziłam konkurs w czasie zajęć na studiach, nie zapomnę tego nigdy 😀 Złota IO oczywiście też, TCSy szczególnie ten z wygranymi czteroma konkursami, dużo by wspominać...
Aż szok, że nie udało się pokonać bariery 39 zwycięstw, w Titisee Neustad wydawało się to na wyciągnięcie ręki zaraz drugiego dnia...
Żegnaj Mistrzu, szkoda, a jednocześnie dobrze, że już koniec i dobrze, że widać było u Ciebie na twarzy dziś ulgę, a nie smutek, że odchodzisz.
Dziękuję za wszystko!

Kamil Stoch - pożegnanie i podziękowanie

Kamilu, Kamilu, Kamilu - w zasadzie to nie wiem od czego zacząć ten wpis.

Przede wszystkim dziękuję za te wszystkie lata wspaniałej kariery, wiele wspaniałych i pamiętnych chwil. Pojawiłeś się w chwili gdy większość kibiców miało spore obawy o to co się stanie po odejściu Adama, czy pojawi się ktoś kto będzie w stanie godnie go zastąpić i pociągnąć dalej polskie skoki. Na szczęście w niedługim czasie pojawiło się wsparcie w postaci Dawida i Piotra a w krótszej perspektywie także Macieja i Stefana dzięki czemu stało się jasne, że nie będziesz sam ratował honoru polskich skoków. Ciężko wybrać jeden konkretny wyczyn, który zapadnie w pamięci - jest ich tak wiele. I tylko szkoda, że ostatnie lata nie były takie na jakie zasługiwałeś. Mam nadzieję, że Kacper spełni pokładane w nim nadzieję i stanie się godnym następcą. Pozostaje tylko życzyć przede wszystkim zdrowia oraz powodzenia w życiu pozasporowym.

@Skoczek2025

Dzięki 🍾 6 m lotu to też jest niezły sukces🥳

Kamil w ostatnich latach miał mnóstwo pecha. Po jego skoku byłem przekonany,że będzie 31 i wielki mistrz będzie żegnany jako jakiś przedskoczek. Na szczęście Hoffmann sprawił że Kamil dostał taka fetę na jaką zasługiwał. :)
A najbardziej utkwi mi w pamięci obrazek jak jego żona macha chorągiewka. :) Nie pamiętam takiej sytuacji, gdy żona startowała skoczka. :) Chyba że coś mi umknęło.

@neonek2000

" Ja sam za dzieciaka skoczyłem 12m"
Mi to się tyle się nie udało , gratulacje dla ciebie za taki skok , u mnie najdalej to 6 m :).

@Alice01

Nie trzeba się przeprowadzać .. liczę na to że w ramach rozwoju sportu i zachęcenia dzieci do skakania na nizinach po prostu nam w okolicy skocznię wybudują . Profesjonalna k-15 wystarczy..

Może moje wnuki takiego czasu dożyją 🥳

@neonek2000

Przeprowadźcie się ;)

Moja żona właśnie dzisiaj stwierdziła że nasz kolejny Syn będzie miał na imię Kamil... Na Twoją cześć Mistrzu🍾🏆🥉🥈🥇👑🍻
Aż szkoda tylko że nie mieszkamy w okolicach górskich . Bo bym Kamilowi oddał wszystkich swoich synów do Jego Evenementu.. choćby dla samej przygody i doświadczenia lotu jak ptak..
( Ja sam za dzieciaka skoczyłem 12m 🥳 na Krokiewce)

@SzeskaFanStocha

Chyba potem się z tych słów trochę wycofywał. Aczkolwiek ja nie mam nic przeciwko, żeby był "polskim Funakim". Zwłaszcza, że są zawodnicy, którzy po karierze się roztyli (w sumie nie dziwota, bo dieta skoczka jest straszna), a tak to musiałby nadal utrzymywać pewną sportową formę xD

PS: Oczywiście żart. Jego ciało, jego wybór - nic mi do tego. To już bardziej zmartwienie Pani Ewy ;)

Aż smuto i jednocześnie radośnie się robi. Smutno, bo Kamil zakończył karierę, jednocześnie czuję radość gdy widzę uśmiechniętego Kamila, który czuje ulgę, że to już koniec. Pozostaje życzyć sukcesów w prowadzeniu klubu, w życiu osobistym i zawodowym. Mam nadzieję, że Kamil nadal będzie uprawiał skoki hobbystycznie (wspominał o tym kiedy, że on po końcu kariery nadal chciałby sobie raz na jakiś czas skoczyć) i może tak jak Ahonen pojawi się na mistrzostwach kraju.

Kamilu dziękuje Ci za te wszystkie sezony dziękuje za Twoje sukcesy ale też i porażki bo wtedy pokazywałeś że jesteś tylko człowiekiem

Choć w ostatnich latach nie byłam fanką Kamila Stocha, szanuję go za całą karierę. Zrobił mi dzieciństwo, gdyż za dzieciaka bardzo mu kibicowałam, i pamiętam chociażby piękne Igrzyska w Soczi. Wspaniały skoczek, wybitny, myślę, że lepszy od Małysza że względu na złota IO, choć naprawdę trudno wybrać. Bez względu na wszystko pozostanie legendą.

Czy wiadomo, kiedy nasi wracają do kraju ?

Kamil Stoch zakończył, ale nie żartujmy sobie, że Żyła i Kubacki będą to ciągnąć. A jeśli koniecznie chcą, to do kadry B i na Kontynentalny albo FIS Cup, "formą" pasują.

Tak dzisiaj oglądając ten konkurs, przeszło mi przez myśl ze bardziej zatęsknie za Fettnerem niz za Stochem w przyszłym sezonie ...
Oczywiscie jestem wdzięczny Kamilowi za wszystko. Naprawdę łzy sie pojawiły na tym zakończeniu, ze to już koniec i Kamila nigdy nie ujrzy się na skoczni. Ale tez pojawila sie taka ulga u mnie, spadł mi kamień z serca. Bo jak widzialem dzisiaj tą dramatyczną walkę o 30 przy 31 skoczkach to az serce się krajało. Gdyby to był Zyła ktory ma fun z samego skakania to co innego. Ale u Kamila, ktory tak bardzo chciał osiągać sukcesy, żal było patrzeć. Dobrze że to juz koniec i zasłużona emerytura i odpoczynek.

Kamil idealnie zastąpił Adama Małysza, liczę że Kacper będzie pełnił podobną funkcję.
Ja mogę mu tylko podziękować za lata świetnej kariery, szkoda że ostatnie lata były nieudane.
No i nie powiem, było smutno po jego ostatnim skoku, kolejna wielka era skoków się skończyła.

Moje początki z oglądaniem skoków zbiegły się akurat z debiutem Kamila w PŚ. Pamiętam jego 7 miejsce w Pragelato 2005, gdzie pierwszy raz od lat ktoś z Polaków pokonał Adama Małysza. Wtedy już było wiadomo, że jest to wielki talent. Niesamowite jak szybko zleciało te 15 lat od pierwszego zwycięstwa w Zakopanem...

Mnie osobiście jednak bardziej wzruszyło pożegnanie Adama ale to pewnie dlatego, że o jego końcu kariery było wiadomo jakoś na miesiąc przed, a w przypadku Kamila był niemal rok, żeby się na ten moment przygotować. Wierzyłem w niego przez te wszystkie sezony kiedy mu nie szło, że jednak w końcu coś zaskoczy i wróci do światowej czołówki, a może jeszcze stanie raz na podium... Nadzieje zostały rozbudzone latem, trwały na początku sezonu ale niestety po Zakopanem już zgasły.
Cieszę się, że chociaż z TCSem pożegnał się w dobrym stylu, a i organizatorzy się spisali robiąc mu ładne pożegnanie z mini orłem.

Nie mam żalu o to, że próbował i nie zakończył w trochę lepszym momencie. Koniec końców i tak skończył znacznie lepiej niż wielu innych wielkich skoczków. Nawet cieszę się, że to już koniec. Widać było, że Kamil męczył się gdy mu nie szło przez te ostatnie lata, że mental mistrza nie pozwalał mu na czerpanie radości z takich skoków... ale teraz w końcu już będzie mógł odetchnąć i cieszyć się normalnym życiem pozasportowym.

Myślę, że i tak każdy będzie pamiętał te jego najlepsze lata. Dziękuje mu za to wszystko, za mnóstwo emocji i radości jakie dzięki niemu mogłem przeżywać. Złote lata z Hornem były najpiękniejsze w historii naszych skoków, a szczególne miejsce w moim sercu ma sezon 17/18, gdzie Kamil robił absolutną demolkę.

O znaczeniu Kamila Stocha w polskich skokach narciarskich świadczy fakt, że wyłącznie on był w składzie każdej medalowej drużyny – na MŚ w Predazzo, MŚ w Falun, MŚ w Lotach w Oberstdorfie, ZIO w Pjongczangu, MŚ w Lotach w Planicy i MŚ w Oberstdorfie.

Kamil Stoch zwieńczył karierę w cieniu wschodzącej gwiazdy polskich skoków narciarskich. Na igrzyskach znów o sobie dała znać symbolika. Predazzo i kolejne medale Polaka – Kacpra Tomasiaka.

Symbolika liczb – 39 zwycięstw i 80 podiów w Pucharze Świata. To liczby, które równają Stocha z innymi legendami skoków narciarskich – Adamem Małyszem i Simonem Ammannem, kolejnym z króli igrzysk

Symbolika towarzyszyła aż do końca - do ostatniego skoku, do którego sygnał dała żona Ewa.

To była kariera, która rozpoczęła się w cieniu wielkiego mistrza. Jego talent eksplodował w roku pożegnania utytułowanego kolegi. Była nacechowana momentami symbolicznymi – triumf w konkursie, w którym Adam Małysz upada. Triumf w konkursie, w którym Adam Małysz domyka swoją karierę. Zdobycie złota Mistrzostw Świata w roku 10. rocznicy sięgnięcia po mistrzowskie tytuły przez Adama Małysza, co w obu w przypadkach dokonało się w tym samym miejscu – w Predazzo.

Marzenia z dzieciństwa spełnił zdobyciem złotych medali olimpijskich na igrzyskach w Soczi w 2014 roku. Swą wielkość potwierdził zdobyciem Kryształowej Kuli oraz obroną tytułu olimpijskiego na igrzyskach w Pjongczangu w 2018 roku. Sezon 2017/2018 zwieńczył zdobyciem drugiej w karierze Kryształowej Kuli.

W niezwykłą część historii Kamila Stocha wpisuje się triumf we wszystkich konkursach 66. Turnieju Czterech Skoczni. Stoch klasyfikację generalną turnieju wygrał drugi raz w karierze i był drugim skoczkiem w historii, który dokonał tego w taki sposób. Zwycięstwem we wszystkich konkursach turnieju powtórzył wyczyn Svena Hannawalda z 2002 roku.

Bogatą karierę Kamila Stocha domknął sezon 2025/2026. Rakieta z Zębu stała się sportowym cieniem samej siebie. Od sukcesów sprzed lat Stoch był daleko, lecz jego pożegnaniu towarzyszyła symbolika i emocjonalny charakter.

Sezon letni dawał nadzieję, że zimą Stoch odbuduje się i wróci do światowej czołówki. Błyszczał na Mistrzostwach Polski oraz konkursie Letniego Grand Prix w Wiśle. Kibiców zachwycił skokami, które przyczyniły się do zwycięstwa w konkursie duetów w zawodach LGP w Predazzo, gdzie w sezonie zimowym planowano przeprowadzić konkursy olimpijskie. Trzykrotny mistrz olimpijski z oczekiwaniami, które sam sobie nałożył, nie poradził sobie. Wzruszające, a zarazem dramatycznie sportowo okazało się pożegnanie Kamila Stocha z kibicami podczas zawodów PŚ w Zakopanem. Stoch zmagania zakończył na pierwszej serii. Nie czuł się w odpowiedniej formie do osiągnięcia sukcesu, lecz znów został wywyższony. Zebrani na skoczni nie rozeszli się po konkursie, lecz pozostali na improwizowaną ceremonię pożegnania swojego mistrza. Spacer skoczka po wybiegu Wielkiej Krokwi oraz odśpiewanie hymnu z kibicami stanowiło spektakl z udziałem jednego aktora. Obfite opady śniegu i uściski z kibicami przypomniały obrazki z 2011 roku, z konkursu, w którym Stoch triumfował po raz pierwszy..

Człowiek, o którym świat nie zapomni - Kamil Stoch.
Legenda sportu i tzw. "role model" (jak to się teraz mówi) - ikona ciężkiej pracy, uczciwego współzawodnictwa i dżentelmeństwa w sporcie. Być może jedna z ostatnich...

Tak, poboomeruję sobie teraz - "fani postępu" mogą zatkać uszy. Bo oglądając młodych sportowców, rywalizujących na arenach Mediolanu i Cortiny, nie miałem zbyt dobrych odczuć. Częściej niż sportowców widziałem tam jakichś patoinfluencerów, którzy przyjechali żeby nakręcić rolki i się polansować. Same jakieś "kolorowe ptaki" całe w tatuażach, z kolczykami między zębami (piję do kogoś...) i reklamami na stanikach (tu też piję, gul gul), ale tu nie o wygląd się rozchodzi - bo niestety, on odzwierciedla, co ci ludzie mają w głowie. Podobnie jak fakt, że po kilku dniach igrzysk w Wiosce Olimpijskiej po kilku dniach zabrakło prezerwatyw. Moja konkluzja jest taka, że sportowiec - to już niekoniecznie brzmi dumnie. I chociaż nasi na tym tle nie wyglądają źle (np. Kacper Tomasiak zdaje się mieć poukładane w głowie - i w nim nadzieja), to nie mogę się oprzeć wrażeniu, że prędzej niż później zatęsknimy za takimi sportowcami jak Marusarz, Kusociński czy urodzony w innej epoce, ale godnie kontynuujący tę tradycję Stoch...

Ale już nie smęcąc i wracając do meritum - Kamilu, dziękujemy za wszystko. Byłeś powodem ogromnej zbiorowej radości.

Dziękuję za wszystko panie Kamilu!

Dziękuję Kamil. Wraz z Twoim odejściem kończy się dla mnie pewien etap w skokach. Już nigdy nie będą takie same. Nie będę ukrywał, głównie je oglądałem czekając na Twoje skoki, zawsze - nawet gdy nie szło. Niestety wszystko kiedyś się kończy, trzymaj się Mistrzu.

Mistrz, gigant dyscypliny. Sezony od 2010/11 do 2022/23 będziemy pamiętać. Wcześniejsze i późniejsze — tak trochę mniej, jako jeszcze/już nieistotne. Powodzenia we wszystkim w dalszym życiu.

Podejrzewam, że sportowiec mojego życia. Co najpiękniejsze w sporcie zobaczyłem i poczułem dzięki Tobie. Od 8-letniego g...niarza będącego w zachwycie nad 7 miejscem w Pragelato, aż po dzisiejszą radość 29-letniego konia, gdy okazało się, że jednak będziesz skakał w drugiej serii. Co było pomiędzy to historia zapisana kaligrafią. To był zaszczyt!

@Dama_Karmelowa

Podzielam te emocje, takiego scisku gardła i łez dawno nie miałem... :D
A co do skoków, to co z 251,5 w Planicy, rekordem skoczni w Trondheim z pierwszej belki, itd.? :D Czy to bardziej chodzi o top 3 najbardziej emocjonujących skoków?

Również czuję radość.

Spłakałam sie dzis jak głupia. Jak zaczęłam na przerwie reklamowej to skończyłam z 5 minut po ostatnim skoku Kamila. Co tu duzo pisać, to był zaszczyt i przyjemność mieć takiego sportowca.
Kiedyś myślałam o top10 najbardziej emocjonujących skoków Kamila, zrobilam nawet taką listę, ale zagubiłam w przeprowadzkach. Ale top3 jest bezdyskusyjne dla mnie - Pjongczang duża skocznia, GaPa 2018 (kto pamięta te nerwowke na koniec?) i Soczi mała skocznia, drugie skoki. Za te emocje i wszystkie inne - dziękuję. Powodzenia na nowej drodze życia!

Prawdziwa legenda skoków zakończyła dziś piękna karierę. Jeszcze warto wspomnieć że w sezonach od 2010/2011 do 2020/2021 czyli w ciągu tych jedenastu sezonów AŻ dziesięciokrotnie! kończył sezon w TOP10 !
Lata '10 należały absolutnie do niego !

Tyle lat walki tyle lat cierpienia. Kamilu życzę Ci odpoczynku.
Szkoda ze TVN zepsuł ten dzień trochę jak to co się stało w Zakopanym...

Gdy Stoch debiutował w PŚ, mnie jeszcze nie było na świecie. Cieszę się bardzo, że miałem okazję oglądać najlepsze momenty jego kariery, od pierwszej wygranej w Zakopanem (którą akurat pamiętam średnio), po złoto MŚ w Predazzo, trzy złota olimpijskie, dwie kryształowe kule, trzy wygrane Turnieje Czterech Skoczni w tym ten z wygranymi wszystkimi konkursami. Absolutny prime Kamila z marca 2018, gdzie robił z rywalami co chciał, aż po te te ostatnie lata, które były ciężkie, ale o tej końcówce karierę na szczęście nikt nie będzie pamiętać.

Skończyła się pewna era w nie tylko w skokach, ale i Polskim sporcie. Muszę powiedzieć, że dziwnie mi się będzie oglądać nowy sezon, ze świadomością, że Kamila na stracie już nie zobaczymy.

Wielki mistrzu z Zębu. Dziękujemy za wszystko.

Mistrz lotu, spóźnione odbicia, multimedalista imprez sportowych, legenda

To był zaszczyt przez lata oglądać Kamila w PŚ. Wielka nadzieja, wielki talent, tylko był problem z odpornością psychiczną, aby rywalizować jak równy z równym z czołówką. Pamiętam, jak w trakcie sezonu 2014/2015 wrócił po kontuzji i walczył o najwyższe lokaty. Potem kryzys. Czytałem niektóre komentarze, że Stoch będzie wygrywał incydentalnie, nic bardziej mylnego. 10 sezonów w TOP10, z czego 6 w TOP 3, 2 jako ten najlepszy. Styl lotu, jaki prezentował Kamil był bajeczny. Mnóstwo sukcesów. Potem to nieszczęsne Titisee Neustadt, które było końcem tego Kamila, którego kibice znali. Mocna psychika u Stocha przestała istnieć. Pozostały przebłyski. U Kamila podobała mi się wiara w sukcesy, odpowiednie nastawienie, umiejętność przyznania się do winy. Postać charakterystyczna. Dziękuję Kamilu za te lata, za te skoki, za te wyniki. Powodzenia.

Jeszcze raz dziękujemy Kamilu ! Brawa za wspaniałą karierę i emocje na skoczniach i przed TV .
Oglądam skoki od 1994-5 i wszystko to pozostało w głowie.

Kamil Stoch

Dziękuje Ci Kamil za 20 lat skoków. Utożsamiam się z tym zakończeniem kariery. Zacząłem oglądać skoki świadomie 2005/2006 roku jako dzieciak. Dlatego pamiętam końcowe sukcesy Adama Małysza i bardzo żałowałem i byłem wzruszony po jego zakończeniu i jeszcze te symboliczne przekazanie pałeczki Kamilowi. Teraz jestem mega wzruszony, bo tak naprawdę dorosłem przy sukcesach Kamila. Od nastolatka gdy Kamil wygrał pierwszy raz po teraz kiedy jestem już dorosłym facetem. Czas zleciał. Dla mnie sportowiec mojego pokolenia. Widziałem "na żywo" wszystkie sukcesy. DZIĘKUJEMY!

Dzięki Kamil.

Dziękuję za wszystko Kamil. Łzy dzisiaj się pojawiły przy ostatnim skoku...
Szkoda, żeto akurat Stoch się z nami żegna, a nie Żyła i Kubacki, których nie trawie.

No i zakończyła się chyba najdłuższa kariera polskiego skoczka (Żyła jeszcze ten wynik wyśrubuje). Miałem okazję śledzić ją od początku do końca i przeżyłem wiele pięknych, pełnych emocji chwil. Dziękuję za te wszystkie piękne chwile. To drugie zakończenie kariery polskiego orła, które mam okazję oglądać. To pierwsze było jednak wyjątkowe i znacznie bardziej emocjonalne. Oby Kamil teraz odpoczął i żył tak jak sam sobie tego życzy.

Dziękuję Kamilu. Tak po prostu. Nic więcej nie jestem w stanie dziś z siebie wydukać.

Ciesz się życiem tak jak my mogliśmy się cieszyć Twoimi sukcesami.

Twoja legenda będzie wieczna.